ὁλιλί ὲ ἔ
ἐπεφίνη ἠ χορκτοῦ θῦ ἡ
ὁριοΣ ποι δὲνον ΣΑήΜ δΣ· ἰ
ΝΟΟΡΗΗΣ ἵΜενοι τὴν ἀξε
ῥειον· κοὶ τΣ κοΣ ιικε ἐ
πί θυμῖκ. οὐ φρόνυ ἐ κεί
δικοίν; κεὶ ἐνκε εΩκ εξή ου
εν ἐν τῦνῦν οιΩνι· προι
δέχόιεν οἰ τὴν ΜΣκιριον
ἐλπιδικοὶ ἐπιφόίνει ἵν
τὴ; δόξΗΣ τοῦ Ν Εξίλον
θῦ· κεκρΣ ΗιΩΝ ἰῦ χῦ· οἰ
ἑανκεν ἕιν τον νπερή
λιΩν· ἵνΑ λν τρύεν τοι Η
Ν Σ ΕΠΟΠΟΣΗΣ ΕΜΟρίίοΣ.
κεὶ κεθορίκν ἕον τῦ· λειὸν
περιόνκιον ξῆ λυ τὴν κο
λυν ἐρξυν ἴτ~
γρολὴν ταρὁ τῶν οὐκετῶν ἅποι
τήσας τὴν ἀρετὴν· καὶ γάρ ἐστιν
πολλῆ τὸ τὴν διδασκαλιἂν
τοῦ θῦ καὶ σρ̅ς ἡμῶν κοςμεῖν εν
πᾶσιν· καὶ μηδέμίαν δι δό
ναι τοῖς δεσπόταις λαβὴν μη
δὲ ἐν τῶ τύχόντι· ἐπαγει καὶ τὴν
αἰ τίαν δικαὶαν, δίην ὀ φεῖ λου


σιν τοιοῦτοι εἶναι οἰ οἰκεξαι· ποί
ἀνδη ταύτην; ἐπεφ' ἄνη γὰρ
φησὶν ἡ χάρις τοῦ θῦ ησριος·
ἰ θῦ διδασκαλου τυγχάνον κςῑ.
πῶς οὐκ ἄν εἰεν, εἰκὸ τῶς τοι
οὗτοιοιοὺς ἀρτιδιῆλθον ἑγῶ
μυρίων ἀμάρτημάτων λυσιν
εὐρόντες· στε γὰρ ὅτι μετὰ τῶν
ἄλλων· καὶ τοῦτο οὐχ' ὡς ετυ χε
ἐν τρέπει καὶ συστέλλει ψυχὴν
τῶν μύρίων ἀμάρτημάτων
οὐσαν ὑπεύ θυνον· μὴ δίκην
δοῦναι ἀλλὰ συγγνωμῆς τύ
χεῖν καὶ μυρίων γαθων· εἐ γάρ
τις εἰπέ μοι· τὸν μυρία προς
κρούσαντα οἰκέτην λαβῶν μὴ
κατατείνη ἵμᾶσιν· ἀλλ' ἐκεῖ
νοις μὲν συγγνωμὴν παράσχοι·
ὑπερ δὲ τῶν μέλλοντων αὐτῶ
ἀπαι τοῖη εὐθύνας· καὶ φυλας
τεσθαι παρακελεύοι τὸ ὥσες
μη τοῖς αὐτοῖς περιπεσεῖν· ϗ
δωρεαῖς μέγάλαις τιμηση τί
να, οὐκ ἄνοιεσθαι ἐν τρέψαι
τὴν τοσαύτην χάριν ἀκουον
τὰ; ἀλλὰ μηνομίσης ὅτι ῆ
χάρις μέχρίτῆς τῶν πρι τῑ
ρων ἁμαρτηματων συγχωρή
σεως ἴσταται. ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ
μέλλον ἡμας ἀσφαλίζεται· εἰ
γμν καιὶ τοῦτο χάριτος· ἐπίι
μεσλλοκαε καὶβῶς πρᾶτι τον ῶ
μὴ κολάζειν· οὐκ ἔτι τὸ πραγμῶ
χάρλις ἰστῖν· ἀλλ' πρῦτρο σθῆ
τις εἰς λύμὴν καὶ διαφεορᾶν·
ἐπεφανη γάρ φησιν ἡ χάρις τοῦ
θθῦ τριῆς παι δενουστα κμμάῶ·
ἵνα ἁρνησαμενοι τὴν ἀς βει
ἂν· καὶ τὰς κος μικας ἐπι θυμεῖ
ας σω φρόνως καὶ δικαὶως καὶ


εἐὐσεβως, ζήσωμεν ἐν τῶν ὅν ιῶ
νι πρὸς δχομενοι τὴν μα καρίαν
ἐλπίδα· καὶ ἐπιφανειαν τῆς
δόρης τοῦ μέγλου θῦ καὶ σρ̅ς ἡ
μῶν ἰῦ χῦ· ζρας πῶς μετατων
ἄθλων τίθησιν τὴν ἀρετήν; καὶ
τοῦτο χάριτος ἀπαλλάται τῶν
βιωτικῶν, τὸ πρὸς τὸν οὐνον ἀ
ναγαγεῖν· δύο δείβνυσιν ἐν ταῦδα
ἐπιφανείας· καὶ γάρ εἰσιν δύο· ἢ
μὲν πρρτέρα χάριτος· ἢ δὲ δεύ
τέρα ἄν ταποδώσεως· καὶ τοῦ
δικαὶ οὔ· ἵνα ἁρνησαμενοι φη
σὶν τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κος μιί
κᾶς ἐπιθυμίας· ἰδοῦ πάσης τῆς
ἀρετῆς ἡ ὑπόθεσις· οὐκ εἶπεν
ἵνα ἄρνησώμεθα. ἀλλ' ἵνα ἀρ
νησαμενοι· ἢ ἄρνησις πολλὴν
δείκνυσι τὴν διάστασιν· πολῦ
τὸ μίσος· πολλὴν τὴν ἀποστρο
φην· μεθ ὅσης διαθέσζως· μὲ
θοσης σπουδῆς· τὰ εἰδωλα ἀ
πεστρώφησαν μετὰ τοσαύτης
καὶ τὴν κα κίαν αὕτην· καὶ τὰς
κοςμικας ἐπιθυμίας φησίν· ὁ`
γάρ καὶ ταῦτα εἰδωλα· κρςμι
κὴ ἐπιθυμία ἦ φιλαυτία· καὶ
ταύ τὴν εἰδωλολατρείαν ὀνομδι
ζει. καὶ ὅσα πρὸς τὸν παρόντα
βίον ἡμιν χρησιμεύει βος μὴκαν
εἰ στίν αὶ ἐπιθυμίαι· πάντα ὅσα
ἂν τῶ παροντικὸς μω συγκα
τα λύηται· ὁ μηδὲν τοίνυν
πρὸς ταύτας ἔχωμεν· ἤλθενὁ
χς̅ ἵνα ἀρνησώμεθα τὴν ἀσς
βείαν· τὰ δόγματα φησὶν καὶ
τὰς κοςμικας ἐπιθυμίας· τὸν
βίον τὸν ἐναγῆ· σωφρόνως καὶ
εὐσεβως ζήσωμεν ἐν τῶνἦν αι
ὢν· ὁρᾶς ὅτιο τεραεἰλεγο σῶ


φροσύνη οὐτοῦ τομόνον ἐστιν τὸ
πορνείας ἀπέχεσθαι. ἀλλὰ καὶ
τὸ τῶν λοιπῶν παδῶν ἐκτὸς εἰ
ναι ἄρακό χρηματων ἐρῶν·
οὐσό φοον· ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνοο
σομάτων. οὕτως οὗτος χρημα
των· μᾶλλον δὲ οὗτος ἀκολα
στότερος, ὅσω οὐδὲ τοσαύ τὴν
ναν ἔχει ω θουσαν αὐτον· καὶ
γὰρ ἦνιοχος ἐκεῖνος ἀβρατῆς
μάλιστὰ ἀν λέγοιτο· οὐχὲ τὸν
τρᾶχῦ καὶ δυσήνιον μὴ κατε
χῶν ἰπον, ἀλλὰ τὸν ἡρεμα ἐ
πιεικέστερον μὴ δυναμενος
ὑποτάξαι· ὅτι δὲ φησιν· τῶν
χρημάτων ἐπιθυμία ἐλατ
των τῆς τῶν σωμάτων, παντί
που δὴ λόν ἐστιν· καὶ πολλα
χόθεν τοῦ το δείκνυται· πρω
τὸν μὲν ὅτι ἀναγκαὶ ως γέγον ἔ
ῆτων σωμάτων ἐπιθυμία· το
δὲ ἀνάγκαὶ ὡς τεγονὸς. δὴλῶν
ὅτι καὶ μετὰ πολλοῦ κατορ
θοῦται τοῦ πόνου· ἐπεὶ καὶ ἐ
νεσπαρητῆ φύσει· δεύτερον δὲ
ὅτι χρημάτων μὲν οὐπολὺς
τοῖς παλαιοῖς λόγος· γυναῖ
κῶν δὲ πολὺς σω φροσύνης
ἐνεκεν· καὶ γυναῖ κὶ μὲν συν·
γρνομένω κατὰνόμον, οὐδεῖς
ἂν μεν ψετο μέχριγήρως· χρή
ματιζομένω δὲ. πάντος· s`
των ἐξωθεν φιλοσόφων· πολ
λοὶ χρημάτων μὲν κατε φρόνη
σαν, γυναῖκων δὲ οὐκ ἔτι· οὗ
τος τοῦτο ἐκείνου τυραννικῶ
τέρον· ἀλλ' ἐπει δὴ πρὸς τὴν ἐκ
κλησίαν  μιν ὁλογος· μὴ ἀπὸ
τῶν δξωθεν φέρωμεν τὰ ὑπὸ
δείγματα. ἀλλ' ἀ πὸ τῶν γραφῶ·


τοῦ το μὲν οὖν καὶ ἐν ἐπι ταγματος χε
δὴν μέρει τίθησιν ὁμα κάριος οὐ
τος ούτω λέγων· ἔχοντες δὲ δια
τροφᾶς καὶ σκ επᾶς ματα τούτοος
ἀρκεσθησομεθα· περὶ δὲ των
παρθένων τίφησιν· ἐπι τάγὴν
ἦν οὐκ ἔχω· καὶ πάλιν ἐπι τὸ αὐ
τὸ συν ἔρχεσθαι· καὶ πολλάης
ἴδοις ἂν αὐτὸν συνουσίας νομο
θετοῦν τα τῆς νομίμου· καὶ
ταύτης μὲν ἀφίησιν ἀπολαύ
εν ῆς ἐπιλλημίας, καὶ δεῦτερρο
προσίέναι· καὶ πολλὴν ποιεῖσθαι
τοῦ πρᾶγματος τὴν ἐπιμέλει
ἂν, καὶ οὐδαμοῦ ὑπὲρ τούτου κο
λάζει· τὸν δὲ χρημάτων ἐφιε
μένὴν παντα χοῦ κατα δκωίνν·
καὶ περὶ μὲν χρηματων ὁ χς̅
πολλαχοῦ δι έταξενώστε φεύ
γειν τὴν ἐν τεύθεν λήμην· περι
δδς ἀποχλῆς γμύανν κος. οῦχούτο ὁ
ἀκουε γὰρ τίφησὶν περι χρημᾶ
των· ἐὰν μήτις ἀπὸ τάξηται
πᾶσιν αὐτοῦ τοῖς ὑπάρχουσιν· οὐ
δαμοῦ εἶπεν ἐὰν μητις ἀποτά
ρηται γαναι· οἶδὲν γὰρ οἶαν
ἐνέθηκεν τὴν τυραννίδα· καὶ
ὁμα κάριος οὗτος φησίν· τίμιος
ογάμος καὶ ἠκοίτηαμίαντος·
καὶ οὐδα μοῦ τὴν τῶν χρήμα
τῶν ἐπιμέλειαν καλεῖ, ἀλλὰ το
ἐναντίον· ριδὲ πλοῦτεῖν βου
λόμενοι, ἐμπὶ πτοῦσιν εἰς πεῖ
ρᾶσμὸν καὶ παγίδα. καὶ ἐπι ου
μίας πολλὰς ἀνοήτους καὶ
βλαβέρας· καὶ οὐκ εἶπεν πλέ
ονεκτεῖν, ἀλλὰ πλοῦτεῖν· ἵνα
δεῖ μαθητε καὶ ἀπὸ τῶν κοι
νῶν ἐννοιῶν, ἀνάγκαῖον καὶ τοῦ
τὸν τὸν λογον εἰς μεσον παρα


γαγεῖν· χρηματων μεν γὰρ τις
καθάπαξ ἀποστερηθεις. οὐκεγἂν
ἐνοχληται ὑπότῆς ἐπιθυμίας·
οὐδεὲν γαρ οὕτος ποιεῖχρη μά
των ἐπι θυμεῖν, ὡς το χρήμαιαν
χειν· ἐπιδὲ τῆς τῶν σωμάτων
ἐπιθυμίας· οὐχούτως, ἀλλὰ καὶ
εὐνονχισθεν τες πολλοι. τὴν ἐν
δον ἐνοχλοῦ σαν πυραν οὐκα
πεβάλον· ἢ γὰρ ἐπι θυμία·
ἐν ετεροις κεῖται ὁργάνοις ἐν
δον ἐν τῆ φυσειεγκειμενη· τί
νος οὖν ἐνἐκεν ἡμῖν ταῦτα εἰ
ρηται ὅτι οἱ πλεον ἐκται τῶν
πορν εόν των ἀκολα στὸτεροι
ὁσω ὑπο ἐλάττονος ἐνοχλ οὖν
ται ἐπιθυμίας· μᾶλλον δὲ οὐ
δὲ ἐπιθυμια τὸ πρᾶγμα ἐἔστὶν,
ἀλλὰ ραθυμία· ἐνταῦθα γὰρ
οὕτως ἐστιν ἡ ἐπιθυμία φυσικην·
ὥστεκανγυναι κί τις μὴ πλησί
ἄζη, ἢ φυσις τὸ αὐτῆς ποιεῖ
καὶ ἔργάζεται· ἐκεῖ δὲ οὐδὲν
τοιοῦτον γίνεται· καὶ εὐσε
βῶς φησὶν ζήσωμεν ἐν τῶνῦν
αἰῶνι· ἰ τίς ἡ ἐλπις· τίτο ἐ
παῦλον τῶν πόνων· προςδὲ
χρμένοι φησὶν, τὴν μαβαριἂν
ἐλπίδα καὶ ἐπιφανειαν· ον
τως γὰρ οὐδὲν ἐκεῖνης μακα
ρίωτερον· οὐδὲν ζηλω τότε
ρον· καὶ ταῦτα λογος παραστή
σαι οὐδηναται· καὶ γὰρ νοῦν
κπτρβαιινει τὰ τὸ τς ἀαλαν
πρρος δχόμενοι φησὶν. τὴν μα
καρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφανεῖ
ἂν τῆς δόξῆς τοῦ μέγάλου θῦ ϗἰ
σρ̅ς ἡμῶν ἰῦ χῦ· ποῦ εἰσὶν οἰ τοῦ
πρ̅ς ἐλατονα τὸνῦν λέγοντες·
τοῦ μεγάλου φησὶν θῦ καὶ σρ̅ς·


ὁ τοὺς ἔχθρὺς σώσας, τί οὐκ ἂνερ
γάσετοι τότε εὐδοκιμοῦν ταλα
βῶν· τῦ μέγάλου φησὶν θῦ· τὸμἐ
γας ἐπι θῦοτ' ἂν λέγη. οὐ προσκ
μέγαν φησὶν, ἀλλ' ἀπολύτως μὲ
θας· μεθ' ὃν οὐκἂν εἶη μέγας, ἐ
πει οὐ πρὸςτί ἐστιν· εἰ δὲ προς ἰ
οὐκατῦ συγκρισιν· καὶ οὐφύσει
μέγας· νυν δὲ ἀσυγκρίτως μέ
γας· ὅς ἐδωκεν ἑαυ τὸν ὑ
πὲρ ἡμῶν φησὶν ἵνα λυτρώση
ται ἡμᾶς ἀπὸπασης ἀνόμι
ας, καὶ καθαρίση ἑαυτῶ λαῶν
περιούσιον· ἐξηλλαγμενον· οὐ
δὲν ἔχοντα κοινὸν προς τοὺς
λοιποῦς· ζηλω τὴν καλῶν ἐρ
γων· ὁρᾶς ὅτι καὶ τῶν παρή
μῶν δεῖ· οὐχἀπλῶς ἔφγων· ἀλλ' ὰ
ξηλω τὴν; τοῦτε στιν μετὰ πρρ
θυμείας πολλῆς ἐπαυτὴν ἰοντὰ
τὴν ἀρετὴν· μετὰ θερμο τῆτος
καὶ σφοδρότητος τῆς προση
κούσῆς· τὸ μένοὖν ἐν θεν βε
βαρημύνους τοῖς κακοῖς καὶ
ἀνιατα νοσοῦντας ἀπαλλάξαι
τῆς ἐκείνου φιλανίας ἦν· τὸ
δέ μεταταῦτα. καὶ ἡμῶν καὶ
ἐκεινου· ταῦτα λάλει καὶ πα
ρα καλεῖ καὶ ἐλέγχεμετὰ πα
σης ἐπιτάγης· ὁράπως τίμο
θεω πρὸς ταττει καὶ φησίν· ϗ
λέγξον ἐπι τίμησον παρα κα
λέσον· ἐν ταῦθα δὲ ταῦτα λα
λει καὶ παρακαλεῖ· καὶ ἐλέγχε
μετὰ πάσης ἐπίταγης· ἐπειδὴ
τὸ ἤθος τοῦτο σκληρότερον ἦν·
διὰ τοῦτο καὶ ἀποτόμως· καὶ με
τὰ πάσης ἐπιτοῖλς ἐλειγχεῖν
ἐπιταττει· ἐστιν γὰρ τῶν ἀμᾶρ
τημάτων, α καὶ ἐπιτάγμάσιν


ἀπεῖρ γην χρή· οἷον τὸ μὲν χρη
μάτων κατα φρονεῖν· παραι
νοῦντας δεῖπείθειν· καὶ τὸ ἐ
πιεικες εἶναι καὶ ὁσα τοι αὐτα·
τὸν δὲ μοιχόν· τὸν πόρνον· τὸν
πλεον ἐκτεῖν, μετ ἐπιτάγης
ἅπαγειν· τὸν οἱωνιζόμενον· τὸν
κληδονιζόμενον· τὸν ἀλλὰ
τοιαῦτα πραττοντα· οὐδὲ
ἀπλῶς ἐπιτωχῆς, ἀλλὰ πᾶ
της ἐπιτώης· ἰρς πῶς
βούλεται καὶ μετὰ αὐθεντείας·
καὶ μετα ἐξουσίας πολλῆς
ταῦτα αὐτὸν ἐπιτάττειν ὁ
μηδεις σου περιφρονει τῶ τοῦ
τ' ἔστιν κατα φρονείτω· ἀλλ' ὑ πὸ
μίμνη σκεαὐτοὺς ἀρχαῖς καὶ ἐ
ξουσίαις ὑπὸ τάςσεσθαι· μη
δένα βλασφημεῖν· ἀμάχους
εἶναι· τίουν· μηδὲ τοὺς κα
κῶς πασχοντας μηδὲ ἐκει
Νοις λοιδορεῖσθαι.· ἀλλὰ πρὸς
παν ἐργοναγαθὸν ἑτοίμους
εἶναι. μὴ δένα βλάσφημεῖν·
κανος τις ἦ φησιν ὅλως μηδὲ
να λοιδόρωμεν· ἀκουσωμεν
τῆς παραίνεσεως· μηδένα
φησὶν βλασφημεῖν· καθάρον
ἡμῶν εἶναι χρῆ τὸσό μα λοιδο
ρίας· εἰπερ γὰρ ἀληη θεῖς εἰ
σὶν οἰλοιδορίαι· οὐχ' ἡμῶν ταῦτα
ἀλγεῖν, ἀλλὰ τοῦ κριτοῦ ἐξε
τάζειν· σὺ γὰρ φησὶν εἰκρίνης
τὸν ἀδελφόν σου· εἶτε ἀληθευ
οις εἴτε οὐκ ἀληθεέύεις. σεαυτον
βλάπτεις· ὁρᾶς ὅσον τὸ πῦρι
ἀκουε τοῦ ληστοῦ λέγοντος πρὸς
τὸν ἕτερον ληστὴν· καὶ γὰρ καὶ
αὐτοὶ ἐν τῶ αὐτῶ κρίματιε
σμεν· τὸν αὐτὸν ῶκαὶ πτρεχονς·


ὀνει δίζεις ἕτέροις, τάλεως καὶ
αὐτὸς τοῖς αὐτοὶς περιζέση· διλ
τοῦτο παραινεῖ ὁμα κάριος οὐ
τως λέγων· ὁδοκῶν ἐκα ναι βλε
πετω μὴ πέση· ἀμάχοὺς εἶναι φη
σὶν· ἐπιεικεῖς· ἐν δείκνυμένους
πραότητα πρὸς πάντας ἀν
θρῶ πους· καὶ ἐλληνας καὶ ἰοῦ
δαιους, καὶ μοχθηροὺς καὶ πό
νηρους· ἐκεῖ μὲν γὰρ ἀπὸ των
μέλλοντων, ὅπερ καὶ αὐτὸς ἐ
ποίει ἐν τῆ πρὸς γαλάτας ἐ
πιστολῆ λέγων· ὥστε ὁ δόκῶν
ἐσταναι· μλέπετω μὴ πεσν· ἐν
ταῦθα δὲ οὐκ ἀπὸ τῶν μέλλον
των, ἀλλ' ἀπὸ τῶν παρελθον
των ἐν τρέσει· μηδενίον εἰδι
σης φησὶν· τοιοῦτος γάρ ης καὶ
σύ· ἡ μὲν γάρ φησὶν καὶ ἡμεῖς
ποτε ἀνόητοι· ἀπειβεῖς· πλα
νῶμενοι· δούλενοντες ἐπιου
μίαις. καὶ ἢ δοναῖς πικί
λαις· ἐν κακκα καὶ φθόνω
διάγον τες· στύχητοι· μισοῦῦτες
ἀλλήλους· ὥστε πρὸς παντας
τοιούτους εἶναι δεῖ· ἡμέρως ἔ
χειν· ὁ γὰρ τοι οὗτος ὦν πρότε
ρον καὶ ἀπαλλαγεῖς. οὐκ ὄνειδι
ζειν ὁ δφείλει τού τοις· ἀλλ' ἐὐχε
σθαι καὶ χάριτας ἔχειν, τῶ καὶ
αὐτῶ κα κείνοις δοντί τὴν ἀ
παλλαγην τῶν προτέρων κα
κῶν· μηδεῖς καυχασθω·
πάντες γὰρ ἡμαρτον· ὅτ' ἂν
οὖν ἐθέλης ὀνειδίσαι τίνα κα
τορθῶν αὐτος καὶ τὸν προτέ
ρόν σουβρ ὦν ἔννοῶν καὶ τὸ τοῦ
μέλλον τος ἀδηλον. ἀναχέτι
ζε τὴν ορμὴν· εἰ γὰρ καὶ ἐκ πρῶ
τισηναήμς ἐνάρέτος δφρσας,


ἀλλ' ὅμως ἔχοις ἂναμαρτήματα
πολλα· εἰ δὲ οὐκ ἔχεις ὡς νομί
ζεις· ἐννόησον ὅτι οὐ τήγσης
ἀρέτῆς τοῦ τογέγονεν, ἀλλὰ
τῆς τοῦ θῦχάριτος· εἰ γὰρ μη
τοὺς πρόγονους ἐκάλεσεν τοὺς
σοὺς, ἑαυτὸς ἀνῆς ἀπειδης·
καὶ ὅραπῶς πάσαν κακιαν δι
ἐξιηλθεν· οὐχι μυρία διὰ προ
φη τῶν δια πάντων ὁθς ὠκο
νόμεῖ; μη οὐκ ἡ κούσαμεν; ἢ
μὲν γὰρ ποτὲ φησὶν καὶ ἡμεῖς
πλάνωμενοι· ὅτε δὲ ἡ χρη
στοτῆς καὶ ἡ φιλάν θρω πια
ἐπεφάνη τοῦσρς ἡμῶν θῦ· πῶῖ.
οὐκ ἐφέργων τῶν ἐν δι καὶοσύ
νη, ἀλλὰ κατὰ τὸ αὐτοῦ ἐλεος
ἔσωσεν ἡμᾶς διαλούτρου πα
λιγγεν ἐσιας· καὶ ἀνα καὶ νω
σεως πνς ἅγιοῦ· βαβαι πῶς ἡ
μεν ἐν τῆ κα κία βεβα πτις
μένοι ὡς μὴ δυνασθαι καθὰρ
θῆναι. ἀλλὰ ἀναγεννήσεως
δεηθῆναι· τοῦτο γάρ ἐστιν
παλιγγεν εσίας· καθάπερε
πιοκίας ταθχρῶς διαλκρμε
νης, οὐδεῖς ὑποστήριγμα τίθη
σιν· οὐδὲ συρραπτει ταῖς πά
λαὶ αἰς οι κοδομαις· ἀλλὰ μὲ
χρις τῶν θεμελίων αὐτνλι
τάλύσας, οὕτως ἄνωθεν ἀνι
στησιν καὶ ἀνακαινίζει., οὐτῶ
καὶ ἀντος ἐποίοσεν· οὐ ἐπὲ
σκεύασεν ἡμᾶς, ἀλλ' ἄνωθεν
κατεσκεύασεν· τοῦτο γὰρ ἐῑ
στιν ἀνακαινώσεως πνς γιον,
ἄνωθεν ἐποινσεν καίνους·
πῶς διὰ τούπης· καὶ πάλιν ϗ`
ἐτέρωθεν δείκνυσιν εἰπῶν· οὗ
ξέχεεν ἐφ' ἡμᾶς πλουσίως διλ


ἰῦ χῦ τοῦ σρ̅ς ἡμῶν· πολλοῦ ἐδει ἡ
μῖν πνο· ἵνα δικαὶωθεν τες φη
σιν τῆ ἐκείνου χάριτι. οὐκ όφει
χῆ· κληρονο μοι γενηθῶμεν τῆ
ἐκείνου χάριτι κατελπίδα
ρωῆς αἰωνίου· ἀμα καὶ προτρε
πεί εἰς τα πεινο φροσύνην· ἐστιν
καὶ ἐλπις ὑπερ τῶν μέλλον τῶ·
εἰ γὰρ οὕτως ἀπέγνωςμένους, ὡς
ἄνωθεν γεννη θῆναι· ὡς χάρι
τίσωθὴναι· ὡς μηδὲν ἔχειν ἀγα
θόν ἔστωσεν, πολλῶ μᾶλλον ἐν τῶ
μέλλον τι τοῦτο εργάσεται· οὐδὲν
γὰρ τῆς ἀνθρω πινης θηριω
δίας χείρον ἦν· προτῆς τοῦ χῦ
παρουσίας· ὥσπερ γαρέχθρο· καὶ
πολέ μιοι πάντες διεκεῖν το
πρὸς ἀλλήλους· τοὺς παῖδας ἔ
σφαζον τοὺς ἑαυ τῶν πρεσμρές
παισιν ἐπεμαίνοντο· οὐδὲν ἦν
ἔστηκος· οὐφυσικὸς ἐγραπτὸς
νόμος, ἀλλὰ ἀνετετραπτο απαν
τα· μοιχεῖαι διηνεκεῖς· φόνοι
καὶ εἴτι φόνων χαλέπωτέρον,
κλοπαν, φησὶν δέτις περὶ τῶν
ἔρωθενοτι καὶ ἀρετῆς τὸ πρα
γμα ἐδόκει εἶναι· καὶ εἰκότως·
ὅπου γε καὶ θντοι οῦτον ἐσεβό
χρησμοὶ συνέχεις· τον δεῖνα ἀ
ναιρεῖσθαι καὶ τὸν δείνα· εἰ
πω τί τῶν κατεκεῖνον τὸν χρο
νον· ἂν δρόγεῶς τις τοῦ μίνων
λος, ἐλθὼν εἰς ἀθήνας· καὶ πά
λιννικήσας, δί κην ἐδιδου
καὶ ἀνηρέθη· πῶς οὖνι ὁ ἀπολ
λων κα κῶ τὸ κακονιώμενος·
ἐκέλευσεν δις ἐπτα παῖδασ
ἀπαγεσθαι ὑπὲρ τούτου· τίταῦ
τῆς τῆς τυραννίδος ώμότε
ρον· εἰ τοῦτογινετο· καίάνος τὴν


μανίαν τοῦ δαίμονος λῦσαι ἀ
πελθῶν, ἐσφαξεν τοὺς ἀν δρ·
ὁρᾶς ὅτι εἰκότως ἀπάτηἰσχυ
ἐηη, ἐπειδὴ δὲ διανέστησω
καὶ ἡμυναν ἑ αὐτοῖς οὐκ ἔτι· εἰ
μὲν δικαῖως τὸ πρᾶγμα ἐγι
νετο οὐκ ἔχρὴν κωλυθῆναι· εἰ
δὲ ἀδικῶς ὥσπερ οὖν καὶ ἀδι
κως, οὐδὲ παρα τὴν ἀρχὴν ἐ
πίταγῆναι· πῦκ τὰς προσε
κύνουν καὶ παλαιστας· πόλε
μοι συνεχεις καὶ ἐπαλληλοι κα
τὰ πολιν κατα κώμην· κατὰ
οἰκίαν ἠρίστειον· καὶ παραυ
τοῖς τίς ὅθαυμαστὸς αὐτῶν φι
λόσο φος ἐνομοθέτησεν· μη
δούλω ἐξεῖναι· μητε παιδερλ
στεῖν· μητε ξηράλοι φεῖν, ὡς ἀρε
τῆς τοῦ πρᾶγματος ὀντος καὶ
πολλὴν ἔχοντος τιμὴν, ἐποὶ κή
ματος ἐστήκεσαν φανερῶς·
καὶ εἰπαντὰ τις ἐπελθοι τὰ
καταῦτοὺς, εὐρήσει φαν ερῶς
ὅτι καὶ εἰς τὴν φύσιν αὐτὴν ἐνύ
βριζον. καὶ οὐδεὶς ὁ κωλύων
ἦν· ἀλλὰ τὰ δράγματα αὐτοῖς
παντα· οὐτούτων γέμεῖ; μοι
χείας· ἀσλγείας· δι ἀφκδο
ρᾶς· παννυχί δες γίνονται
μίαραι. καὶ γναί κας ἐκαλου
ἐπιτὴν θεαν· ὦ τῆς μίαρας
ἐννυ κτίθεας ἐν θεάτρω· παν
νύχιςἦν· καὶ πάρθενος ἐκα
θη τὸ μετα ξυνεων μέμηνοτῶ·
καὶ μέθυον τος ὀχλου τὸ σκο
τος ἦν ἦ πανήγυρις καὶ τὰ μύ
σαρὰ ἐργα τὰ ὑπαῦτῶν τέλου
μενα· διὰ τούτο φησὶν ἡμεν
ποτὲ καὶ ἡμεῖς· ἀνόητοι· ἀ
πεί θεῖς· πλανώμενοι· δουλεύ


ονες ἐπιθυμίαις· καὶ ἰδιναις
ποικίλαις· ὁ δεῖνα τῆς μητρίας
ἠρά σθηφησιν· καὶ ἡδεῖνα τοῦ προ
κομαιατονλτῦ τον. μι τῶ
παίδων ἔρωτας, ἀπερ αὐτοῖς
παι δία καλεῖν ἔθος ἔστὶν οὐ δὲ εἰ
πεῖν ἐνι· πῶς οὐδὲ ἀἰσχύνονται.
οὐδὲ ἐγκαλήπτονται. ἀλλα τι
βούλει. μητρογαμίας ἰδεῖν;, ἐ
στιν καὶ τοῦτο παραύτοις· καὶ
τὸ δὴ δεῖνον οὐχ ὑποαγνοιας τὸ
πρᾶγμα ἔγινετο· καὶ οὐκ ἐκώλυ
ἐν ὅθς̅ ὃ παραυτοῖς· ἀλλὰ περὶ
ἐώρα τὴν φυσιν ὑβριζομένην·
καὶ ταῦτα τῶν ἐπισήμων οὐσα·
εἰδὲ οὺς εἰκὸς εἰκαὶ μὴ δι ἐτέρον
τι· δια γὰρ τὴν παρὰ τῶν πολ
λῶν δοξαν ἀντέχεσθαι τῆς ἀρε
τῆς· οὕτως οὕτοι πρινεῖς κατὰ
τῆς κακίὺς ἐφεροντο. τί εἰκος
τοὺς πολλοὺς καὶ λάν θανοντως
βιοῦν τὰς δια πράττεσθαι· τί
ποικίλωτέρον ταύτης τῆς ἡ
δονῆς· ἡράσθη ἡ δεῖνα τοῦ
θεῖνος· ἐπαν ελθόντα τὸν ἂν
δρα ἔσφαξεν διὰ τοῦ μοιχοῦ·
τάχα ἴστε τὸ διήγημα οἰ πολ
λοῖ· τὸν μοιχὸν ἀνείλενο παῖς
τοῦ φον εὐθεντος. κακείνὴην ἐπε
θυσεν· μετὰ ταῦτα ἐμάνη καὶ
αὐτὸς, καὶ ταῖς ἐρηνυσιν ἡμαύ
νετο· εἶτὰ αὐτὸς οὗτος μαν εἰς.
ἀπελθῶν ἐσφαξεν ἕτερον καὶ
τὴν ἐκείνου γυναι κα λαμβά
νει· τί τούτων τῶν ἀμφορῶν χα
λεπῶτερον· τοῦ τοῦ χάριν ταῦ
τα λέγω ἀπὸ τῶν ἐφωθεν. ἵνα
τοὺς ἐλληνας πείσω πόσα κα
τεῖ χεν τὴν οἰκοῦμένην κακα·
ἀλλ' εἰ βούλεσθε καὶ ἀπὸ τῶν ἡ


μετέρων δεικνύωμεν· σθν σἂν
φησὶν τοὺς βλους αὐτῶν καὶ τὰς
θυτατέρας αὐτῶν τοῖς δαμό
νίοις· πάλιν οἱ τὰ σοδομα οἱ
κοῦντες διοῦδεν ἕτερον ἀπω
λοντο. ἢ ὅτίπαισιν ἐπεμαίνον
το· ἀλλὰ πάλιν ἐν προοιμιοις
τῆς τοῦ χῦ παρουσίας· οὐχ ἰἤτου
μασιλεως θυγατηρ ἐν μέσοις
οῦ· ει το σν ποστίοις· εν ἀνοις μς̅
θύου σιν; οὐχἰ φονον ἧτει· καὶ ὁρ
χήσεως τι μὴν τὴν κεφαλὴν
τοῦ προφήτο; τίς λαλήσει
τὰς δυναμεῖς τοῦ κῦ· στυ γητοὶ
φησὶν· μισοῦντες ἀλλήλους· ἀ
ναγκη γὰρ πάντως ὅτἂν πα
σας τῆ ψυχῆ ἐπαφῶ μεν τὰς ἡ
δονας, πόλυτὸ μισος γίνεσθαι·
δια τί; ὅτι μετὰ ἀρετῆς ἡἀγα
πη· τότε οὐδεῖς οὐδένα πλε
ονεκτῆ· ὁρα καὶ παῦλος τί φη
σιν· μὴ πλανασθαι οὔτε πορ
νοι· οὔτε εἰδωλολάτραι· οὕτε
μοι χοῖ οὔτε μᾶλα κοι· οὕτε ἀρσε
νοκοῖται· οὔτε λοι δοροι οὔτε
μέθυσοι βασιλειαν θῦ· οὐκ ληρρ
νομήσουσιν· καὶ ταῦτα τίνες
ήτε· ὁρμῶ πως πανκα κλμῶ
εἰδος ἐπεπόλαζεν καὶ πολλῆ
τίς ἦν ἡἔχλυς, τὸ δί καιον διε
φείρετο· εἰ γὰρ οἱ προφητείας
ἀπολαύοντες· καὶ τὸ σαῦτα ὁ
ρῶν τες γινόμενα κακα· καὶ ἐν
τοις πολεμιοις καὶ ἐν εαυ τοις.
ὅμως οὐκ ηνείχοντο· ἀλλὰ μύ
ρια δείνα εἰρτὰ ζοντο· τί ἂν οι
ἄλλο· ἀλλὰ τίνες παραύτῶν
πάλιν παρθένους σέμνᾶς κε
λευον παλαιειν ἐπόψεσιν ἀνῶν·
πολλὰ ὑμναγαθα γένοιτο· ὅτι


οὐδετον ἡμα ἀκούκιν φέρεται· οὗτο
πρᾶγμα οἰφιλόσο φοη οὐκ ἡχήνον
το· ἐτερος δέτις φιλοσο φος δκο
ρυφαίος αὐτῶν καὶ εἰς πολέμοὺς
αὐτὰς ἐξάγει· καὶ κοινας εἶναι
κέλεει, ὡς μᾶ στροποστις ὢν καὶ
πρὸ γωγευς· ἐν κα κία καὶ φθο
νω διάγων τες φησίν· εἰ γὰρ οἰφί
λοσο φοῦντες· παραύτοῖς τοι
αὐτὰ ἐνομοθετοῦν, τίἂν εἰ ποιμε
περὶ τῶν μὴ φιλοσο φησαν τῶ·
εἰ οἰ τογένιον ἔχον τες βαθῦ· καὶ
τὸν τρίβονα ἀναβεβλημεν οι
τοιαῦτα λέγουσιν. τί ἂν εἰποι με
περὶ τῶν ἕτερων· οὐδιὰ τοῦτο
γέγονεν ἡγυνὴ ἀνε ὥστεκοινὴ πᾶ
σιν προβεῖσθαι· ὥ πάντα ἀνατρε
ποντες ὑμεῖς οἱ τοῖς μὲν ἄρςε
σιν ὡς θηλείαις μιγνυμένοι·
τὰς δὲ θηλείας ὡς ἀνδρας εἰς
πὸλέμον ἐξάγοντες· τοῦτο γὰρ
ἔργον τοῦ διαβόλου, πάντα συγ
χεῖν καὶ ἀνατρέπειν· καὶ τὰ ἐιαρ
χῆς τέθεν τα ὁρία δια σαλέχγειν·
καὶ μετένειν τα ὅρία ἀὅθς ἐθετο
τῆ φυσει· τὴ μὲν γαρ γμναι ἢ ἐδω
κεν τὸ οἰ κούρειν ὁθς̅. τὸ δὲ ἀνδφί
τὰ δη μοσια πράττειν· σὺ δὲ τὴν
κεφαλὴν εἰς τοὺς ποδας κατα
γεις, καὶ τοὺς πόδας εἰς τὴν κεφα
λὴν ἀνάγεις· γυναῖ κας ὁ πλίφῖς
καὶ οὐκαισχύνη; τί δὲ ταῦτα λε
γῶ· εἰσαγουσίν τινας παραύτοῖς
γυναῖ και· καὶ παῖδασαν ἐλου
σας· καὶ οὐ καισχύνον ται τοιαῦτλ
μυσαρα διηγηματα εἰς τὰς τῶν
ἀνων ἄκοας ἐμβᾶλλοντες· ὁ θ
δὲ ἠχρητότης φησὶν καὶ ἡ φιλᾶν
θρω πία ἐπεφανη τοῦ σρ̅ς ἡμῶν οῦ·
οὐκ ἐφ εργωντων ἐν δικαὶ ο συνη


ὧν ἐποησαωμεν ἡμεῖς· ἀλλὰ καὶ
τὰ τὸν αὐτοῦ ἐλεον ἔστωσεν ἡμας
δι ἀλούτρον πάλιγγεν ἐσίας καὶ
θν ἀκαίνωσεως πνογίον οὐ δλε
χεεν ἐφ ἡμᾶς πλούσιως· δια ἰὐ χῦ
τοῦ σρ̅ς ἡμῶν· ἵνα δικαίωθεντε
τῆ ἐκείνου χάριτι· κληρονό μοι γε
νηθῶμεν κατελπίδαξωης αἰω
νίου· τί ἔστιν κατελπίδα· τοῦτε
στιν καθῶς ἡμπισα μεν οὕτως ἀ
πολαύσωμεν· ἢ ὅτιἤθη κληρον ὁ
μοι ἔστε· πιστὸς ὁλογος· ἐπειδὴ γί
περὶ μέλλον των δι ελέχθη καὶ αὐ
τῶν παροντων, ἐπήγαγεν τὸ ἀξιό
πιστον· ἀληθῆ ταῦτα ἐἔστιν φησίν,
καὶ δὴλον ἐκτῶν ἰθασάντων·
ὁ γὰρ τοσαύτης ἡμᾶς ἀνομίας
ἀπαλλάξας· καὶ τὸ σούτων κα
κῶν. εὐδηλον ὅτι καὶ τῶν μελλ ὃ
των ἡμῖν μετα δώσει πᾶσιν ἐπι
μεῖνασιν τῆ χάριτι· ἀπὸ γὰρ της
αὐτῆς κηδέμονίας ἀπαντα γί
νεται· εὐ χάριστῶμεν οὖν τῶ θῶ·
καὶ μηδὲν τοις ἄλλοις ὀνει δί
ζωμεν μηδὲ ἐγκαλῶμεν, ἀλλὰ
παρα καλῶμεν· μᾶλλον εὐχῶ
μεθα ὑπερ αὐτῶν· ἀμβουλευω
μεν· παραινῶμεν· κἂν ὑβρίζω
σιν καν λαὕτίζωσιν· τοιοῦτοι γάρ
εἰσιν οἰνοσοῦντες ἰ ἀλλ' οἱ πρὸς τὴν
ὑγείαν τὴν ἐκείνων σπεύδον ες.
παντα φερουσιν παντα πρατ
τουσιν· κἂν μηδεν ἀνύωσιν· ἵνα
μὴ ἑαυτοις ἐγκαλῶσιν ὡς παρη
μέληκοσιν· ἢ οὐκ ἴστε ὁ τιπολλὰ
κις ἰατρου ἀπογνόντος τοῦ κα
μνοντος, ἕτέροσ φησιν τῶν προ
σηκον τῶν πρὸς αὐτὸν· θεραπει
ἂν πάλιν προσαγαγε καὶ μηδὲν
ἐλλ'ίπης ἵνα μηδὲν μέμφωμαι·


ἵνα μὴ κατηγορεῖν εἰω ὁ αὐτοῦ· οὗ
χρράτε πολλὴνοῦ πνητιν κιν. τός
περὶ τοὺς ἐπιτηδείους ποιοῦνται
τὴν πρόνοιαν, πόσα ὑπὲρ τοῦτοι
πραττουσιν· καὶ ἱατροὺς παρα
καλοῦντες· καὶ χρήματα ὀνα
λίσκοντες, καὶ προσε δρευον
τες διαπαντὸς· κἂν τούτους μί
μούμεθα· καὶ τοιγε οὐχ παρ τῶ
ἰσων ἢ φροντίς· νῦν δὲ τὸ μὲν
σῶμα κάμνοντες τοῦ παιδός.
οὐκ ἂν παραι τῆσαι τότις· καὶ
μα κρὰν ἀποδημιαν στείλα ἄξι.
ὥστε λύσαι τὴν νοσον· τῆς δὲ τυ
χῆς κακῶς ἐχούτης· οὐν εἰξ ονδς
να ποιεῖται λόγον ἀλλὰ πάντες
ἀναπεπτω καμεν· παντες ρα
θυμῶμεν· πάντες ὁ λιγοροῦ με
καὶ παῖδας καὶ γυναῖκας καὶ ἡ
μᾶς αὐτοὺς περὶ ρῶν τες ἀνάλι
σκομένους ὑπὸ τῆς νοσου ταύ
τῆς τῆς γαλέθης, ἀλ' ὐστέρον
λαμβανομεν τὴν αἴσθησιν· ἐν
νοῆσατε ὡς αἰσχρὸν καὶ σφο δρα
καταγέλα στον, ὑστέρον λέγειν οὐ
προσε δοκήσαμεν· οὐκ ἡὴ πί
ζομὲν τοῦτο ἔσεσθαι· οὐκ αἰ σχρό
δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυ
νον· εἰ γὰρ ἐν τῶ παροντιβιω
τῶν ἀνοήτων ἐστὶν τὸ τὰ μελ
λον τα μὴ παροραν· πολλῶ μᾶλ
λον κατὰτὸν μέλλοντα, ὅτε καὶ
ἀλούωμεν νῦν πολλῶν παραι
νούντων· πολλῶν ἀμβουλευόν
των καὶ λέγόντων τὰ πρακτέα
καὶ τὰ μὴ πρακτέα· ἀντέχώ
μεθα τοινυν τῆς φροντίδος ἐκεῖ
νης· φροντίζω μεν τῆς σρίας
τῆς ἡμετέρας· τὸν θν ἐπιπᾶσιν
παρακαλῶμεν, ὥστε χείρα ὁρε


ξοῦ· μχοι τίνος ῥατύ μοι ἔμεν·
μέχγριτίνος ἀμέλεῖς· μχριτίνος
κατα φρονωμεν ἑαυτῶν καὶ τῶν
ὁ μοδοῦλῶν ἡμῶν· αὐτος πλού
σιως ἐξεγεεν ἐφ' ἡμᾶς τὴν τοῦ
πνς χάριν· ἐννοησωμν τοινῦ
ὅσην χάριν περὶ ἡμας ἐπεδεί
ξατο καὶ τοσαύτην σπουδὴνἐ
πιδεῖξώμεθα· μᾶλλον δὲ τοσαύ
τὴν μὲν οὐ δυνατὸν· κἂν γοῦνἐ
λάττονα· ἂν γὰρ μετὰ τὴν χάριν
ταύτην ὦμεν ἀναίσθητοι, μείζς
ἡμῖν ἔσται ἢ κόλάσις· εἰ μὴ ἦλ
θον γάρ φησὶν καὶ ἐλάλησα
αὐτοῖς ἀμαρτίανον κεῖχον· νῦν
δὲ πρόφασιν οὐκἔχώσιν· ἀλλὰ
μὴ γενοι το ταῦτα περὶ ὑμῶν
εἰπεῖν· ἀλλὰ γενοι τὸ πάντας
ἡμᾶς ἀξιωθῆναι τῶν ἐπηγγελ
μένων ἀγαθῶν τοῖς ἀγαπῶσιν
αὐτὸν· ἐν χῶἰν τῶ κῶ ἡμῶν· μὲ
θοῦ τῶ πριαμα τῶ ἀγίω πνι· δο
ξὰ βρατος τιμή νῦν καὶ ἀεῖ και
εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμί
ὁ ΜιιλίΑ s`
πκτὸ Σ ὀλογοΣ· κοὶ Περὶ τού τυ νίον
λυλιο κεδιΣΕεῥοιονεθαι· ἵν εἰ
φρον τίξυ κιν κελὴν ἐξξΩν οροῖ
ἶχον· νῦν 
δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχωσιν· ἀλλὰ 
μὴ γένοιτο ταῦτα περὶ ὑμῶν 
εἰπεῖν· ἀλλὰ γένοιτο πάντας 
ἡμᾶς ἀξιωθῆναι τῶν ἐπηγγελ
μένων ἀγαθῶν τοῖς ἀγαπῶσιν 
αὐτόν· ἐν χῶ ἰῦ τῶ κῶ ἡμῶν· με
θοῦ τῶ π͞ρι ἅμα τῶ ἁγίω π͞νι· δό
ξα κράτος τιμὴ· νῦν καὶ ἀεὶ καὶ 
εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμˆ :~
ΟΜΙΛΙΑ ͞ς
ΠΙΣΤΟΣ Ο ΛΟΓΟΣ· ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥΤΩΝ ΒΟΥ
ΛΩΜΑΙ ΣΕ ΔΙΑΒΕΒΑΙΟΥΣΘΑΙ· ΙΝΑ 
ΦΡΟΝΤΙΖΩΣΙΝ ΚΑΛΩΝ ΕΡΓΩΝ ΠΡΟΪ
ΣΤΑΣΘΑΙ ΟΙ ΠΕΠΙΣΤΕΥΚΟΤΕΣ Θ͞Ω·
ΤΑΥΤΑ ΕΣΤΙΝ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΟΦΕΛΙΜΑ 
ΤΟΙΣ ΑΝΟ͞ΙΣ· ΜΩΡΑΣ ΔΕ ΖΗΤΗΣΕΙΣ· 
ΚΑΙ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑΣ· ΚΑΙ ΕΡΕΙΣ ΚΑΙ
ΜΑΧΑΣ ΝΟΜΙΚΑΣ ΠΕΡΙΪΣΤΑΣΟ· ΕΙ
ΣΙΝ ΓΑΡ ΑΝΩΦΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΤΑΙΟΙ·
ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΑΝ͞ΟΝ· ΜΕΤΑ ΜΙΑΝ ΚΑΙ ΔΕΥ
ΤΕΡΑΝ ΝΟΥΘΕΣΙΑΝ ΠΑΡΑΙΤΟΥ· ΕΙΔΩΣ 
ΟΤΙ ΕΞΕΣΤΡΑΠΤΑΙ Ο ΤΟΙΟΥΤΟΣ· ΚΑΙ 
ΑΜΑΡΤΑΝΕΙ ΩΝ ΑΥΤΟΚΑΤΑΚΡΙΤΟΣ :~
ΕΙΠΩΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΤΟΥ ΘΥ ΦΙΛ͞ΑΝ͞ΙΑΣ·