※ ΛΟΓΟΣ ΄ ※


ἐπεφαθη
Τὰρ ἡ χάρς τοῦ
χῶῦ ἦερος παῖ
Δρὸ ΤΣ ΠαΑ
οΗ Σ ἡμᾶΣ· ΙΝΗΙ
ἀρηης ἀμέοs·
ΤΗΗ ΑΣΕβΙΑΝ
ΚὰΙ ΤΑΣ ΚΟΣ μΗ
ΑΕ ΠΟΥΤTΣ
ΕΑὶ ΛΡοΝν ΚΑΙ
Καικαμς καὶ
εΣΕβΩΣ ΕΝ
ΕμΑs KA ΤA
ΜΩ Ν ΝΠΡΝσαι
όμΚΗ ΤΣ μᾶ
ΚΑΡΙαΝ ΑΠΙ
ΔΤΗ ΕΠΑΑΝΝ
ΑΝΕΣ ΔΡΗΣ
ΠῶΥ ΑΕΤΑΕΣΟ
ΚΑ ΕΡ̅Σ ἡμΑΑΝ
ΟΥ χ̅ς δὲέ σμυι
ΚΕΝΓΑΣ ΤῶΑ
τῆ περῆμάὴ
ΙαΑ φητρ
τεητα ἡμᾶς


ἀπὸ πάβης ἀομίας· καὶ κα
θάρις ἡ ἔμαυτῦ λαθὴ περιοῦ
είον· ελα τὴἡ καλ Δὴ ερτίη ⁖
ιουιίῶν
ἅπαι τῆσας τὴν ἀρετην· ς`
γὰρ ἐστι πολλὴ, τῶ τὴν δδα
σκάλίαν τοῦ θῦ καὶ σρ̅ς ἡμν
κοσμεῖν ἐν πᾶσι· καὶ μὴ
δεμιανδιδόναι τοῖς δὲ σπότων
λαβὴν μὴδὲ ἐν τῶ τῦχόνθως
ἐπάγει καὶ τὴν αἰτίαν δικατῶν
διην ὀφείλουσι τοιοῦτοι εἰ
ναιοι οἰκεται· ποιάν ν
ταύτην· ἐπεφἀνη γὰρ φη
σιν ἡ χάρις τοῦ θῦ ἡ σρίος
οἰθυ διδασκάλου τῦ γχάνον
τες, πῶς οὐκ ἂν εἰεν εἰκοτῶν
τοιοῦτοι οἴοὺς ἀρτι διήλθον
ἐγώ· μυρίων ἁμαρτημαάτῶν
γλυσιν εὐρόντες· ἵστε γὰρ
Ὅτί μετὰ τῶν ἄλλὼν ς` τοῦτο
οὐχῶς ἐτυχεν ἐντρέπει καὶ
σὺ στελλει ψυχήν· τὸ μυρίῶν
ἁμαρ τημάτων οὖσαν ὑπεύ
θυνον, μὴ δί κην δοὖναἰ ἀλλὰ
σου γγνώμης τυχεῖν ς` μύνος·
ἀγαθῶν· εἰ γάρ τις εἰπέ μοίτως
μυρίὰ προςσκρούσαντα οἰκέτου


ἐλάθῶν μὴ κατατείν ἰμᾶσᾶs
ἀλλ' ἐπ' ἐκείνοις μὲν συγγνω
μὴν παρασχοι ὑπὲρ δὲ τῶν
μέλλον τῶν αὐτὸν ἅπαιτοιή
εὐθύνας· ς` φυλάττεσθαι αὐ
τὸν παρακελεύοι το ὥστε
μὴ τοῖς αὐτοῖς περιπεσεῖν·
ς` δωρέαις μέγάλαις τιμήσει
τίνα οὐκ ἂν οίεσθαι ἐν τρέγα~·
τὴν τοσαύτην χάριν ακούονται·
λλὰ μὴνομίσης ὅτι ἡ χάρις
μέχρι τῆς τῶν προτέρων ἀ
μᾶρ τημάτων συγχωρήσεως
ἴσταται· οὐ γὰρ μέχρι τούτου,
ἀλλὰ καὶ εἰς τόμέλλον ἡμᾶς
ἀφαλίζεται· καὶ γὰρ ς` τοῦτο
χάριτος· ἐπεὶ εἰ μέλλοι ἀεῖ
κακῶς πράττον τὰς μὴ κό
λαεῖν, οὐκ ἔτι τὸ πρᾶγμα
χάρις ἐστὶν, ἀλλὰ προτροπή
τις εἰς λυμὴν ς` διἄφοοράν·
πεφάνη γάρ φησιν ἡ χάρις
τοῦ θῦ παιδέύουσα ἡμᾶς· ἵν
ἀρνησάμένοι τὴν ἅσέβειαν
ς` τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίᾶς,
σώ φρόνῶς καὶ δι καί ὡς καὶ
εὐσεθῶς ζήσωμεν ἐντῶν ὖν
ἄῶνι· προσδεχόμένοι τὴν


μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπί
φανείαν τῆς δόξης τοῦ μεγάγεον
θῦ καὶ σρ̅ς ἡμῶν ἰῦ χῦ· ὁρ̅
Πῶς μετὰ τῶν ἐπαθλων τίθη
σι τὴν ἀρέτην· καὶ τοῦτο χά
ριτος, τὸ ἀπᾶλλάξαι τῶν βἰω
τιίκων· τὸ πρὸς τὸν ὁμνόν·
ἀγαγεῖν· δὺὁ δείκνυσιν ἐνταῦ
θα ἐπίφανείας· καὶ γάρ εἰσι
δύο· ἢ μὲν προτέρα χάριτω,
ἡδὲ δευτέρα ἀνταποδόσεως
ς` τοῦ δικαίοῦ· ἵνα ἀρνησα
μένοί φησι τὴν ασέβειαν
ς` τὰς κοσμικας ἐπιθυμῶ.
ἰδοῦ πάσης τῆς ἀρετῆς ἡ ὑπο
θεσις· οὐκ εἶπενινα φευξά·
Μεθα· ἀλλλ ἵνα ἀρνησαμενοι·
ἡ ἄρνησις, πολλὴν δείκνυσι
τὴν διαστασιν· πολὴ τὸ μίσν
πολλὴν τὴν ἀποστροφήν· μεν
ὅσης διαθέσεως· μεθόσης σου
δῆς τὰ εἰδωλα ἀπεστράφησαν,
μετὰ τοσαύτης καὶ τὴν κακεον
αὐτὴν βούλεται καὶ τὰς κοσ
μικᾶς ἐπιθυμίας φεύγεῖν·
Καὶ γὰρ καὶ ταῦτα εἰδωλα· κης
μικὴ ἐπιθυμία, πλεόνἐξεις·
μᾶλλον δὲ ταύτην καὶ εδωλί


ΑαΤΡΙ ΑνΟνομάέει· καὶ ὁθα
πρὸς τὸν παρόντὰ βιον ἡ
μὴν χρησιμεύει, κόςμιὶ καὶ
εἰσιν ἐπιθυμίαι· πάντα
ὅσα ἂνμὴ διαβαι νῆ μέθη
μῶν εἰς τὸν οὖνὸν, κοσμικῶν
εἰσιν ἐπιθυμίαι· πάντα ὁσ
ἂν τῶ παροντικόσμῶσυν
καταλυῆται, κὸς μι κή ἐστιν
ἐ πιθυμία· μὴδὲν τοίνυν
Πῦὸς ταύτας ἔχωμεν· ὐλ θέν
ὁ χ̅ς ἵνα ἀρνησώμεθα τὴν
ασέβειαν· ἀσεβείαν, τὰ δος
ματα λέγει· καὶ κόσμι καὶ
ἐπιθυμίᾶς, τὸ νβιον τὸν
ἐνεγή· σωφρόνως καὶ δι
καὶ ὡς καὶ εὐσεβὼς ζήσωμα<
ἐν τῶν ὖναίῶνι· ὁρᾶς ὅτι
ὅπερ ἀειλέγω· σῶ φροσύνη
οὐ τοῦτομόνον ἐστὶ, τὸ πορ
νείας ἀπέχεσθαι· ἀλλὰ ς`
τὸ τῶν λοιπῶν παθων ἐκτὸὶν
εἶναι, ἀρα καὶ ὁ χρηματαν
ἐρῶν, οὐσώφρών· ὡς πεὲρ
ὰρ ἐκεῖνος σωμάτων, οὕτω
ς` οὗτος χρημάτων· μᾶλλον
δὲ οὗτος ἀκολασότερος, ὁσῶ
οὐδὲ τοσαύτην ἔχειθίαν τὴν


ὧ θοῦσαν αὐτὸν· καὶ γὰρ ἠνί
οχὸς ἐκείνος ἀκράτης μέλσω·
ἀνλέγοιτο, οὐχὸ τὸν τράχαν ς`
δυσήνιον μὴ κατἔχων ἱππον·
ἀλλὰ τὸν ἡρεμα ἐπιεικεστέοῦ
μὴ δυν άμενος ὑποταξαι·
Πίδέ φησιν ἡ τῶν χρημάτων
ἐπιθυμία· ἐλαττων τῆς
τῶν σωμάτων,; πάντίται
δηλόν ἐστι, καὶ πολλαχώθεν
τοῦτο δείκνυται· ς` πρῶτὸν
μὲν, ὅτι ἀνάγκαίως γέγονα.·
ἡ τῶν σωμάτων ἐπιθυμέᾶ·
τὸ δὲ ἀνάγκαιὡς γεγονός, δὴ
λονὅτι καὶ μετὰ πολλοῦ καὶ
τορθοῦται τοῦ πόνου· ἐπεὶ
ς` ἐνεσπάρητή φύσει· δευ
τέρον, ὅτι χρημάτων μὲν
οὐ πολυ τοῖς παλαιοῖς λόγεοα·
γυναίκων δὲ πολυσ, σώ φρο
σύνης ἐνέκεν· ς` γυναι κη
Μὲν συγενομένω κατῶ ν όμῖν,
οὐδεῖς ἀνμεμψαι το μέχχρι
γηρῶς· χρηματι ζφομένω
ἀεπάντες· καὶ τῶν ἔξωθεν
φιλοσόφων πολλῶν χοημάτων
μὲν κατ' ἐφρόνησαν, γυναι
κῶν δὲ οὐκέτι· οὕτω τοῦτο


ἐκείνου τῦραννικώτερον·
ἀλλ' ἐπειδὴ πρὸς τὴν ἐκκλη,
σίαν ἡμῖν ὁλόγος, μὴ ἀπότον
ἐξωθεν φέρωμεν τὰ ὑπόδεῖς
ματα ἀλλλ' ἀπὸ τῶν γραφῶν·
Ποῦτο μέν οὖν καὶ ἓν ἐπιταγ~
ματος σχεδὸν μέρει τίθησιν
ὁ μᾶκάριος οὕτος οὐτω λέγιν
ἔχοντες διατροφᾶς καὶ σκέ
πάσματα, τούτοις ἀρκεσθη
σόμεθα· περὶ δὲ τῶν πάρ
θένων, τί φησιν· ἐπιταγὴν
κῦ οὐκέχω· καὶ πάλιν ἐπίτο
αὐτὸ συνερχήσθε· `πολλάκ
ἴδοις ἀναυτὸν, περισύνούσις
νομοθὲ τοῦῦτα τῆς νομίμου·
ς` ταύτης μὲν ἀφίησιν ἀπο
λανσιν τῆς ἐπιθυμίας, ς` δευ
τέρὼ προσίέναι γάλλω· καὶ
πολλὴν ποίεῖσθαι τοῦ πρᾶγ
ματὸς τὴν ἐπιμέλειαν· καὶ
οὐδαμοῦ ὑπὲρ τούτου κολάζεῖιν
τὸν δὲ χρήμάτων ἐφι ἔμένον,
πανταχὴ κολάεικαιὶ κατα
δικάζει· ς` περὶ μῖν χρή
Μάτον, ὁὐ χς πωι παοῦ διετά
ξτοι, ὥστε φεύγειν τὴν ἕν
τεῦθεν λύμιν· περιδὲ


ἀποχῆς γυναι καὲ οὐχύτως·
ἄκουε γάρ τφησι περὶ χρημα
των· ἐὰν μήτις ἀπο τάξηταν
πασιν αὐτοῦ τοῖς ὑπάρχουσιν
οὐδαμῶ εἶπεν, ἐἂν μήτις
ἀπο τάξηται γυναικος· οἶδὲ
γὰρ οἰαν ἐπέθηκετυραννίσα.
Καὶ ὁ μᾶκάριος οὗτος, φησι
τίμιος ὁγάμος· καὶ ἢ κοίτη
ἀμίαντος· καὶ οὐδαμουτί
μιᾶν τὴν τῶν χρημάτων
ἐπιμέλειαν καλεῖ· ἀλλὰ τὸ
ἐναντίον· οἰδὲ βουλόμεν
πλούτειν, ἐμπί πτουσιν εἰς
πειράσμον καὶ παχίδα καὶ
ἐπιθυμίᾶς πολλάς ἀνονή
τοὺς καὶ βλαβερας· οὐκ εἶπὶ
πλεον ἐκτεῖν, ἀλλὰ πλούτειν·
Ἄνα δὲ μάθητε καὶ ἀπὸ τῶν
κοινῶν ἐννοιῶν, ἀνάγκαι ον
ς` τοῦτον τὸν λόγον εἰς μέσον·
παραγαέγεῖν· χρημάτων μα
γάρ τις καθάπαξ ἀποστερή
θεις, οὐκ ἔτι ἀν ἐνοχλοιτο
ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας· οὐδὲν γάρ
οὐ τῶ ποιεεῖ χρημάτων ἐπιθυ
μίαν, ὡς τὸ χρήματα ἔχειν·
Ἐπὶδὲ τῆς τῶν σωμάτων ἐπι


θυμίαν, οὐχοὕτς· ἀλὰ καὶ
εὐνουχεισθέντες ποαλῦ, τs̅
ἐνδον ἐνοχλοῦσαν πυρὰν
οὐκ ἅπεβαλόν· ἢ γὰρ ἐπιθυ
μία, ἐν ἑτέροις κεῖται ὁρ̅
γάνοις ἐνδον ἐν τῆ φύσειεγ
κεί μένη· τίνος οὖν ἕνεκτα
Μμὴν ταῦτα εἶρηται· ὅτι οἰς
πλεον έκται, τῶν πορνευόν
τῶν ἀκολαστότεροι, ὁ σω
ὑπὸ ἐλάττον ος ἐνοχροῦτα
ἐπιθυμίας· μᾶλλον δὲ οὐδὲ
ἐπιθυμίας· ἐν ταῦθα μὲν
γὰρ οὕτως ἐστὶν ἡ ἐπιθυμία
φυσικῆ, ὥστε κἂν γυναι κίν
τις μὴ πλησιάζη, ἢ φύσις
τὸ αὐτὸ ποιεῖ καὶ ἐργάζβεται·
ἐκ εἰδὲ, οὐδὲν τοιοῦτον γί
νσαι· καὶ εὐσεβῶς ζήσωμα
ἐν τῶν ὖναίωνι· καὶ τις ἡ
ἐλπις· τί τὸ ἀθλον τῶν πόνος·
προσδεχόμένοι φησὶ τὴν
μᾶς ἀρίαν ἐλπιίδα καὶ ἐπί
φάνειαν· ὅντως γὰρ οὐδὲν
Εκείνης μᾶκαριώτερον οὐδὲ
ζήγωτό τερον· καὶ ταῦτα
λόγος παραστῆσαι οὐ δυναάτας
ς` γὰρ νοῦν ὑπερβαίνει τὰ


πτέσα· προοδέχό μένοι·
φησὶ τὴν μακαρίαν ἐἐλπίσαι
ς` ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῶῦ
μέγαλου θῦ καὶ σρ̅ς ἡμῶν
Ποῦ εἰσν οἱ τοῦ πρ̅ς ἐλάτον·
τὸν μὸν λέγοντης· τοὺῦ μεγάα
φησι θῦ καὶ σρ̅ς· ὅτους ἔχθεῶ
σώσας, τί οὐ κέργάσεται τότος
εὐδοκιμοῦντας λαβων· τοῦ
μὲγάλου φησὶ θῦ· τὸ μέγας
ἐπὶ θῦ ὅταν λέγη, οὐ προστι
μέγα φησιν· ἀλλ' ἀπολύτως·
μέγας· μεθὸν, οὐκ ἀνειημέγιος
ἐπει πρός τί ἐστιν· εἰ δὲ προσ
τι, κατὰ σύγκρισιν καὶ οὐ
φύσει μέγας· ν ὖν δὲ ἀσυγκρος
τῶς μέγας· ὓς ἔδωκεν ἐαὶ
τὸν ὑπὲρ ἡμῶν φησιν, ἵνα
λυτρώσηται ἡμᾶς ἀπὸ πά
σῆς ἀνομίας· ς` καθαρίση
ἑαυτῶλαον περιούσιον· ἐξη
λλαγμένον· οὐδὲν ἔχοντα
κοινον πρὸς τοῦς λοι πουο· εη
λω τὴν καλῶν ἐργῶν· ὁρᾶς
Μ·τι καὶ τῶν παρἡμῶν δεῖς
οὐχπλῶς ἔργων· ἀλλὰ ζη
λωτήν· τουτέστι μετὰ προ
θυμίᾶς πολλὴς ἐπαυτὴν


ἰόνωα τὴν ἀρέσον· μετὰθέρω
μότητος καὶ φοδρότη τὸς
τῆς προσηκούσης· τὸ μενον
βεβαρημένους τοῖς κακοῖς
ς` ἀνίατα νοσουντας ἀπάλ
λάξαι, τῆς ἐκείνου φιλανίας
ἦν· τὰ δὲ μεταταῦτα, ς` ἡμὶ
ς` ἐκείνου· ταῦτα λάλει καὶ
παράκάλει· καὶ ἐλεγχεμέδα
πάσης ἐπιταγχῆς· ταῦτα λάλο
Καὶ παρακάλει· ὁρᾶςπως
τιμοθέω προστάττει ς` φν
ἐλέγξον ἐπιτί μησον παρα
κάλεσον, ἐνταῦθα δὲ ταῦτα
λάλει καὶ παρακάλει ς ` ἐλαδίχ
μετὰ πάσης ἐπίταγῆς; ἐπεὶ
δὴ τὸ ἤθος τούτων σκληρό
τερον ἦν, δια τοῦτο καὶ ἀπο
τόμως καὶ μετὰ πάσης ἐπί
τάγῆς ἐλεγχεῖν ἐπιτατετοι·
ἔστι γὰρ τῶν ἁμαρ τημάτων
α καὶ ἐπίταγμασιν ἀπείργῶν
χρή· οἶον, τὸ μὴν χρημάτων
Καταφρον εἶν, παραινοῦντα
εδεῖπείθειν· καὶ τὸ ἐπιεικεῖς
εἶναι· καὶ ὅσα τοιαῦτα· τὸν
δὲ μοιχόν· τὸν πορνόν· τὸν
πλεον ἐκτὴν, μετὰ πάσης·


ἐπιταγῆς ἀπάγειν· τὸν οίωνι
ζόμένον· τὸν κληδονίζό
μένον· τὸν ἀλλὰ τοιαῦτα πάλά
ττοντα, οὐδὲ ἀπλῶς ἐπιταγῖα
Ορᾶς πῶς βούλεται καὶ μετὰ
αὐθεν τίας καὶ μετὰ ἐξουύστιως
πολλῆς ταῦτα αὐτὸν ἐπιτα
ττειν; μὴδεῖς σοῦ περὶ φρο
νειτω· τουτέστι καταφρονεῖται
ἀλ' ἀπομήμνη σκὲ αὐτος
ἀρχαῖς καὶ ἐξουσίαις ὑποτάσ
σεσθαι· μὴδὲνα βλασφημῶν
ἀμέχους εἶναι· τί οὖν· μὴ δὲ
τοὺς κακῶς πραττον τας
μὴ δὲ ἐκείῖνουσ λοιδορεῖσθαι
ἄλλα πρὸς πανεργονάγάθν
ἅποιμοὺς εἶναι· μὴδένα βλᾶς
φημειν· κἂν ὅστις ἡφησιν,
ὅλὼς μὴδὲνα· ἀκούσωμι
Τῆς παραινέσεως· μὴδένα
βλασφήμειν· καθαρὸν ἡμ οῖνοι
δὲ οστό μα λοιδορίας· εἴτε γὰρ
φησιν ἀληθεῖς εἰσιν ἀἰλοιδο
θἴαι, οὐχη μῶν ταῦτα λέγεῖν
ἀλλὰ τοῦ κριτοῦ ἐξετάζειν·
σὺ γάρ φησι τί κρίνεις τὸνα
δελφόνσου· εἴτε οὐκ ἀληθεῖς·
ὁρᾶς ὅσον τὸ πῦρ; ἀκουέταν


λισο λὲ γοντς πααςτὸν πέταν
ληστὴν· καὶ γὰρ καὶ αὐτὸὶ
ἐν τῶ αὐτῶ κρίματι ἐσμὲν
τὸν αὐτὸν ἔγῶνα τρέχομέν·
ανόνι διχῆς ἐτέγοιςτοέχεῆς
ς` αὐτὸς τοῖς αὐτοῖς περιπέσα,
Μια τοῦτο παραινεῖ ὁ μακάρις
οῦτος λέγων· ὁδοκῶν ἐστάνθος
ἀλεπέ τω μὴ πέση· ἀμέχους
εἶναι φησιν· ἐπι εἰκεῖς· πα
σαν ἐπιδείκνυμένους πρασ
τῆτα πρὸς πάντας ἄνους·
ς` ἐλληνας καὶ ἰουδαίους· ς`
πονηροὺς καὶ μόχθηβούσ·
ἐκεῖ μὲν γὰρ ἀπὸ τῶν μὲλ
λόντων· ὅπερ ς` αὐτὸς ἐποίει
ἐν τῆ πρὸς γαλάτας ἐπιστολο
λέγων· ὥστε οδοκων ἐστάνει
βλεπέ τῶ μὴ πέση· ἐνταῦθα
Μὲ, οὐκ ἀπὸ τῶν μελλόντων·
ἀλ'ἀπὸ τῶν παρελθον τῶν
ἐντρέπει· μὴδὲνιὸνεἰδίσης·
φησι· τοιοῦτος γὰρ ἦς καὶ σύῶ·
ἡ μὲν γάρ φησι ποτὲ ς` ἡμεῖς
ἀνόητοι· ἀπείθεῖς· πλάνώ
μένοι· δουλέύον τες ἐπίθυ
μίαις καὶ ἡδοναῖς ποικίαι·
ἐρκακία ςἐφθόνω διαχοντsς·


συγητοι· μισοῦῦτς ἀλή ἔδοα
ὥστε πρὸς πάντας τοιούτους
εἶναι δεῖ· ἡμέρς ἔχειν· ὁ γὰρ
τοιοῦτος ὢν πρότερον, καὶ
ἀπαλλάγεις οὐκ ὄνειδί ζειν
ὀφει λει τούτους· ἀλ' ὐχεσθτα
ς` χάριτας ἔχειν τῶ καὶ αὐτῶ
κα κείνοις δόντι τὴν ἀπαλλάγο
τῶν προτέρων κακῶν· μὴ
δεις καυχάσθω πάντες γὰρ οὕ
μάρτον·


ἠ ᾱ:


ἠθ ᾱ: ὅίοιανι οΝν,αίζιν ἠ κ ατακρίη εἔχοη τοῦ ἐη, ἀματίανς ἀφο
ρΩΝ ΤΟ~ πρὸςτῆ ἡμετερ καὶ τὰ μεἄοητε ἡμίακ, αὶ λή ἀλ' ον Δὲ ἀποτηΩος κνα
α ΤΟΥ ΑΡΙ
τέλθους·


ὅταν οὖν ἐθέλης
Ἀνει δίσαίτινα κατορθῶν
αὐτὸς, τὸν πρότερον σοὺἐν
νοῶν βίον· καὶ τὸ τοῦ μέλ
λον τος ἀδάλον, ἀν ἀχα τισ
τὴν ὁρμήν· εἰ γὰρ ς` ἐκπρώτα
ἡλικίς ἐναρέτως ἔζῆσαις·
ἀλλ' ὁμῶς ἔχοις ἀν ἁμαρτή
ματα πολλά· εἰδὲ οὐκ ἔχεις
ὡςνομίζεις, ἐννοησον ὅτι
οὐτῆς σῆς ἀρετῆς τοῦτο γέγθνα·
ἀλλὰ τῆς τοῦ θῦ χάριτος· εἰ ρ
μὴ τοὺς προγόνοὺς ἐκάλεστα<
τοὺς σὺς, ς` αὐτὸς ἀνῆς ἀπειθας
Ορα πᾶς πάταν κακίἀνδε
ζήλθεν· οὐχ μυρία διὰ προ
φητῶν διὰ πάντων ὁ θ̅ς ὠκο
νόμει; ἢκούσαμεν· ἢ μὲν γάρ


ποτε φησὶ καὶ ἡμὶ πλάνω
μένοι· ὅτε δὲ ἡχρηστότης
ς` ἡφιλανία ἐπεφ άνη τοῦ
σρ̅ς ἡμῶν θῦ· πῶς; οὐκ ἐξέρος
γωντῶν ἐν δικαιοσύνη· ἀλλὰ
κατὰ τὸν αὐτοῦ ἔάεον ἔσω
σεν ἡμᾶς διὰ λουτρ οὐ πάλίν·
γένεσίας καὶ ἀνακαινώσε
ὡς πνς ἄγίου· βαβαι πῶν
Ἀμὲν ἐν τῆ κακία βεβαπις
μένοιὡς μὴ δυνασθαι καθαρ
θηναι· ἀλλὰ ἀναγεννήσεως·
δεηθῆναι· τοῦτο γάρ ἐστι πάλη
γγένεσιας· καθαπερ ἐπι
οἰκίας σαθρῶς διακειμένω,
οὐδεῖς ὑποστήριγμα τίθησιν·
οὐδὲ συρράπει ταῖς πάλαιαι·
οἰκοδομαῖς· ἀλλ'ὰ μέχριτῶν
θεμέλίων αὐτὴν καταλμσ
οὕτως ἀνώθεν ἵστησι ς` ἀνα
καὶ νίζει, οὕτω καὶ αὐτὸς
ἐποίησεν· οὐκ ἐπεσκεύασται
ἡμᾶς· ἀλλ' ἄνωθεν κατ εσκεύα
σε· τοῦτο γάρ ἐστιν ἀνακαινῶ
σεως πνς ἀγθίου· ἄνωθεν ἐποί
ἢσεκαίνους· πῶς· διὰ τοῦ πν̅ς·
Καὶ πάλιν καὶ τέρωθεν δεῖ
κνυσιν εἶπῶν, οὐ ἐξέχεέσν


ἐφ' ἡμᾶς προσς, διὰ δῦ χῦ
τοῦ σρ̅ς ἡμῶν· πολλοῦ ἐδει
ἡμῖν πνς· ἵνα δικαίωθεν τοὸ
φησι τῆ ἐκείνου χάριτι, οὐκ
ὀφειλὴ, κληρον όμοι γενηθῶ
μὲν κατ' ἐλπίδα ζωῆς ἀἰωνα·
Κμα καὶ προτροπή εἰς τάπει
νοφροσύνην ἐστι· καὶ ἐ ἐλπις
ὑπὲρ τῶν μέλλόντων· εἰ γὰρ
οὗτως ἀπεγνωσαένους ὡς
ἀνωθεν γεννηθῆναι· ὡςχά
ριτισωθῆναι· ὡς μηδὲν ἔχειν
ἀγαθόν ἔσωσε, πόλφῶ μᾶλλs·
ἐν τῶ μέλλοντι τοῦτο ἐργάσέ
ται· οὐδὲν γὰρ τῆς ἀνίνης θη
ριω δίας χειρον ἦν πρὸ τῆς
τοῦ χῦ παρουσίας· ὥσπερ γὰρ
Ἐχόροι καὶ πολεμεοι πάντες
διέκειν τὸ πρὸς ἀλλήλους· τ~
παῖδας ἐφαφοντῆς ἑαυτῶν
πρες· μρὲς παισιν ἐπεμᾶὴ
νοντο· οὐδὲν ἦν ἐστηκ· οὐ φυσίκς
οὐ γράπτοςνόμος· ἀλλὰ ἀνατε
τραπτο ἀπάντα· μοίχειαι
διηνεκεῖς· φόνοι· ς` εἴτι φόνον
χάλ ἐπώτερον· κλόπαι· φη
σὶ δέτις τῶν ἐξωθεν, ὅτι καὶ
ἀρετὴ τὸ πρᾶγμα εδόκει εἶναι·


ὧ εἰκόταοι· ὁὑπουγε ὠθεον
τοιοῦτον ἔσεβον· χρησμο·
συνέχεῖς· τὸν δεῖνα ἀναίρει
σθαι καὶ τὸν δείνα κελεοντος
Εἶπωτίτῶν κατ'έ κεῖνον τὸν
χρόνον· ἀνδρόγεωέτις τοῦ μὴ
νωος νος ἐλθών εἰς ἀθηνᾶς ς`
πάλην νικῆσας, δικὴν ἐδίδου·
ςἀνηρέθη· ὁ δὐον ἀπόλλων κααὶ
τὸ κάκὸν θώμενος, ἐκέλεγά
δὲὲ ἐπα παῖδας ἀπαγεσθαι
ὑπὲρ τούτου· τίταύτης τῆς τῦρα
ννίδος ωμότερον· ς` τοῦτο ἐγε
νετο· ς` ἀνὸς τοῦ δαιμόνος τὴν
μανίαν λυσαι ἀπέλθων, ἐσφαρs
τοὺς ἄνδρας· ὅρας ὅτι ἢ πάρ
Μὐτοῖς ἀπάστηἴχνιεν; ἐπει δὴ δὲ
θιανέστησαν καὶ ἡμμνᾶν ἑαυτὸὶ
οὐκετι· εἰ μὲν δικαι ὡς τὸ
πρᾶγμα ἐγίνετο, οὐκ ἐχρὴν
κωλυθῆναι· εἰδὲ ἀδίκως ὡς
πέροὖν καὶ ἀδίκως, οὐδὲ
παρα τὴν ἀρχὴν ἐπιταγὴντι
πύκτας προσε κύνοὖν κα
πραισταὶς· πὸλεμοι συνεέχεῖς·
καὶ ἐπάλληλοὶ κατὰ κωμήν·
κατὰ πόλιν· κατὰ οἰκίαν ἡ
ρίστευον· καὶ παραὐτοις τί


ὁθαυματὸς αὐτὸς φιλόσφει
ἐνομοθέτησε· δούλω μήέξει
ναι μήτε παι δερασειν· μὴτὸ
Εηραλοιφεῖν, ὡς ἀρετῆς τοῦ
πρᾶγματος ὄντος, ς` πολλὴν
ἔχοντος τιμὴν· ἐπιοικήματὸς
εἴ στή κειῖσαν φανερῶς· ς`
Εἰπάντα τις ἐπέλθοι τὰ κατὸὶ
αὕτοῦς, εὐρήσει φανερως
ὅτι καὶ εἰς τὴν φυσιν αὐτὴν
ἐνυβρίζφον· καὶ οὐδεῖς ὁκώ
ληῶνἦν· ἀλλὰ τὰ δράματα
αὐτοῖς πάντα, τούτων γέμεῖς·
μοιχίας· ἀσεψγείας, διάφθο
ρας· πάννυχίδες ἐγίνον το
μιάραι· καὶ γυναῖίκες ἐκᾶ
λοὖντο ἐπίτην θέάν· ὦ τῆς
μιαρίας· ἐννυκτί· ἐν θεατρο
πάννυχῖς ἦν· καὶ παρθενος
ἐκαθη τό μεταξὺν ἐῶν μεμὴ
νότων· καὶ μέθυον τος ὁχλῶν
τοσκότος ἦν ἡπανήγυρις· ς`
τὸ μυσαρὰ ἔργα τὰ ὑπαύτῶν
τελούμενα· δια τοῦτο φησιν
Μμένποτε καὶ ἡμεῖς ἄνοητοι·
ἀπειθεῖς· πλάνωμένοι· δου
λεύοντες ἐπιθυμίαις καὶ ἡ
δοναῖς ποικίλαις· ὁδεῖνα


τῆς μὴτρύᾶς ἢρασθη φησίις·
καὶ ἡδεῖνα τοῦ προγόνου, ς`
ἀπήατο· τοὺς γὰρ τῶν
παίδων ἔρωτας οὖς περαὐτὸ
παιδικα καλεῖν ἐθὸς ἐστιν,
οὐδεεἶπειν ἐνι· πῶς οὐδὲ αἰ
ἀνονται οὐ διεγκαλπονται
Μλὰ τι βούλει· μὴ τρο γαμίας
ἴδεῖν; ἐστι καὶ τοῦτο παραύτος·
ς` το δὴ δείνον, ὑπογνοίας τὸ
πρᾶγμα ἐγινετο· καὶ οὐκεκῶ
λυένόθεος ὁ παραύτοῖς, ἀλλ'
περίζωρα τὴν φύσιν ὑβρι
ζομένην· καὶ ταῦτα τῶν
ἐπίσημῶνουσαν· εἰδὲ οὐό
εἴκος εἰ καὶ μὴ δί ἕτερον τί
διὰ γοῦν τὴν τῶν πολλῶν δὲ
Εὰν αντέχεσθαι τῆς ἀρέτης·
οῦτοι δὲ οὕτω πρήνεις κατὰ
τῆς κακίας ἐφερον τοτι εἰκῶν.
τοὺς πολλους καὶ λὰνθανον τῶς
βιούντας δια πράττεσθαι· τί
ποικίγλώτερον ταύτης τῆς ἡ
δονῆς· ἢράσθηἡ δεῖν α
ε οῦ δείνος· ἐπανελόόντα τὸν
ἄνδρα, ἐφφαξε διὰ τοῦμοίχεων
τάχα ἴστε τὸ διήγημα οιπογ
λοι· τὸν μοιχὸν ἀνεῖίλεν ὁ


πᾶῖς τοῦ φονευθέντοι, κακείν
ἐπέθυσε· μετὰταῦτα ἐμάνη
ς` αὐτὸς, καὶ ἐριννύσιν ἡλᾶο
νετο· εἰ τὰ αὐτὸς οὐτὸς ὁμάνεις
ἀπελθὼν ἐφαξενέτερον, ς`
τὴν ἐκείνου γμναι κα λαμβᾶν·
Πίτούτου χειρον τῶν ουμφόζειν
τοῦτου χάριν ταῦτα λέγω ἀπο
τῶν ἐξωθεν, ἵνα τοὺς ἐλ
ληνᾶς πείσω πόσα κατεἰ χε
τὴν οἰκούμεν ἦν κακα· ἀλλ'
εἰβούλεσθε, καὶ ἀπότῶν ἡ
μετέρων δεικνύομεν· ἐθυσᾶν
φησι τοὺς ὑοὺς αὕτῶν καὶ
τὰς θύγατερας αὐτῶν τοις
δαιμονίοις· πάλιν οἴτα σό
δομάοικουντες δι οὐδὲν ἔτερον
ἀπώλον τὸ, ἢ ὅτι πασιν ἐπὲ
μαίνοντο· ἀλλὰ πάλιν ἐν
Πιροοιμεοις τῆς τοῦ χῦ πάρου
σίας· οὐχε ῆ τοῦ βασιλεῶς θῦ
γάτηρ ἐν μέσοις ὠρχει το σύμν
πόσίοις ἐν ἀνοις μεθύοσινν;
οὐχίφονονητει καιορχήσεως
τιμὴν τὴν κεφάλὴν τοῦ προ
φητοῦἴτις λαλήσει τας δυνάν
στείας τοῦ κυ· σύ γη τοί φησι·
μισοντες ἀλλήλους· ἀνάγκην


γὰρ πάντας ὅταν πάσας τὴ
ψυχὴ ἐπαφῶμεν τὰς ἡδονεα·
πολὺτόμισος γίνεσθαι· δι
ατί· ὅτι μετὰ ἄρέτης ἡ ἀγάπι
ὅτι τότε οὐδεῖς οὐδένα πλεό
νέκτει· ς` ὅρα καὶ ὁ παῦλος
Πίφησι· μὴ πλάνάσθε· οὐτε
πορνοι· οὔτε εἰδῶλολάτραι·
οὔτε μοί χοι· οὔτε μαλακθίός·
οὔτε ἀρσενόκοιται· οὐ πλεό
νέκται· οὐλοίδοροι· οὐ μέθυσοι,
βασίλείαν θῦ οὐ κληρον ομὴ
σουσι· καὶ ταῦτα τίνες ἢ τέ
ὁρᾶς πῶς πᾶν κακίας εἰδος
ἐπεπόλαζβε, καὶ πολλή τις
ἦν ἡάχλυ καὶ τὸ δί καιον διὲ
φθειρετοι εἰ γὰρ οἱ πρόφη
τείας ἀπολαύόντες· καὶ τὸ
σαῦτα ὁρώντες γενομὲν
κακα καὶ ἐν τοις πολεμίοῖς·
ς` ἐν ἑαυτοῖς· ὁμῶς οὐκ ἦνεῖ
χοντο ἀλλὰ μυρία κακα εἰρος
γάζοντο, τί δῆοι ἄλλοι·
φλλάτιν ἐςπάλιν παρ αὐτοῖς·
παρθένους γυμνᾶς ἐκέλεν
παλαιεἶν ἐπόψεσιν ἄνῶν·
πολλὰ ὑμῖν ἀγαθὰ γένοιτοι
ὅτι οὐδὲ τὸ ῥ ἡμα ἀκούεινφε


ρτε, οὐ τὸ πρᾶγμα οἴ φιλό
σόφοι οὐκ ἡσχύνοντο· ἑτέροδὲ
τις φιλόσόφος· ὁκορυφαῖοι
αὐτῶν, καὶ εἰς πολέμους αὐτs
ἐξέγει· καὶ κοινᾶς εἶναι κε
λέγει, ὥὡς μαστρῶ πόστις ὢν
καὶ προᾶγωγος· ἐν κακία ς`
φθόνω διαγοντέσ φησιν· εἰ
Γαροιφιλοσό φουντες πάρῶά
αὐτοῖς τοι αὐτὰ ἐνομοθέτουν,
τίαν εἰ ποιμὲν περιτῶν μὴ
φιλοσόφησαν τῶν· εἰ οι το
γένειον ἔχοντες βαθυ καὶ τὸν
τριβωνα ἀναβεβλήμένοι·
τοιαῦτα λέγουσι, τίαν εἰποι
μὲν περίἕτερων· οὐδια
Τοῦτο γεγονενηγμν ἡ ἀπαγε
ὥστε κοιν ἦ πασι προκεισθει.
ὧ πάντα ἀνατρ ἐπόντες ὑμῖῶν
οἰ τοῖς μὲν ἀρσεσιν ὡς θηλείαις
μι γνύμένοι, τὰς δὲ θηλείας
ὡς ἄνδρας εἰς πόλεμον ἐξα
γοντες· τοῦτο γὰρ ἔργον τοῦ
διαβολοῦ πάντα σουγχέ εἶιου
ὁ` ἀνατρέπειν· καὶ τὰ ἐξαρχίαῶν
τέθεντα ὁρια διασαλεύειν
ς` μεταίρειν ἃ ὁθ̅ς ἔθε το τῆ
φύσει· τῆ μὲν γὰρ γυναι κί


τὸ οἰκου ἐγεῖνμόν ον,δαα
ὁθς· τῶ δὲ ἀνδρὶτὰ δημό
σία πραττειν· σὺ δὲ τὴν κε
φαλήνεις τοὺς πόδας κατέγεις·
Ετοὑφθα εις τονκ άεα
ἀνάγεις· γυναι καὶ ὁ πλόίζεις
κα καιάγνη; τί δὲ ταύτως
Μέγω· εἰ σαγούσι τίνα παραύτῶς
γυναῖκα καὶ παῖδας ἀνελο
σαν, καὶ οὐ καὶ σχύνονται
οὐδὲ ἐντρεπόνται· τοι αὐτα
μυσαρὰ διηγήματα εἰς τὰς
τῶν ἄνων ἀκοᾶς ἐμβάλ
λοντες· ὅτε δὲ ἡχρηστότωα
φησι καὶ ἡφιλάνία ἐπέ
φάνη τοῦ σρ̅ς ἡμῶν θῦ, οὐκ
εἰέργων τῶν ἐνδικαιοσμνον
ὢν ἐποιήσαμεν ἡμεῖς· ἀλλὰ
κατὰ τὸν αὐτοῦ έλεον, ἔσω
σεν ἡμᾶς δια λούτροὐ πάλίν
γένεσίας καὶ ἀνακαιν ὥσθαι·
πρ̅ς ἄγίου·οὐ εξεχεεν ἐφ' ἡ
μᾶς πλουσίως διὰ ἵῦ χῦ τοῦ
σρ̅ς ἡμῶν· ἵνα δικαίωθεν το̅
τὴ ἐκείῖνου χάριτι, κλήρονό
μοι γερώμεθα κατ' ἐλπίδα
ζωης ἀωνίου· τί ἐστι κατὶ
Ἐκπίδα· ἀντί ταῦ καθὼς ἡλπί


σαμεν, οὕτως ἀπολάνομ<, ἢ
ὁ τί ἡ δηκληρον ὁμοίέστε· πί
σὸς ὁλόγος· ἐπειδὴ γὰρ πέρὶ
Μελλοντῶν διε λέχθη καὶ οὐπω
παρόντων, ἐπήγγε τὸ ἀξιό
πιστον· ἀλη θη ταῦτα ἐστί φεs,
ς` δῆλον ἐκτῶν φθασάντων·
ὁ γὰρ τοσαύτης ἡμᾶς ἀνομίας
ἀπάλλάξας καὶ τοσούτων κακ,
εὐδηλον ὅτι καὶ τῶν μελλον
τῶν ἡμῖν μετάδωσει πάνταν
ἐπιμεῖνασι τῆ χάριτι· ἀπὸ
γὰρ τῆς αὕτῆς κηδεμονίας
ἀπάντα γίνεται· εὐχάρι
Ἐτῶμένουντῶ θῶ· καὶ μυδὲν
τοῖς ἀλλοις ὄνει δί ζωμεν· μὴ
δὲ ἐγκάλώμεν· ἀλλὰ πάρα
καλώμεν μᾶλλον· ἐὐχώ μεθα
ὑπὲρ αὐτῶν· συμβουλέωυα
νουθε τῶ μεν· διδασκωμεν·
παραινῶμεν· κἂν ὑβρίζωσι
κἂν λάκτίζωσι· τοιοῦτοι γὰρ
εἰσίν οιν ὁσουντες· ἀλλ' οἱ προσ
τὴν ὑγείαν ἐκείνων σπεύδον·
τες, πάντα φέρουσι· πάνταν
πράττουσι· κἂν μὴδὲν ἀνύωσα~,
ἵνα μὴ ἑ αυτοῖς ἐγκαλῶσιν·
ὥσπερ ἡμέληκόσιν· ἢ οὐκ


ἱστεὅτι πολλάκις τα τροῦ
ἀπογνόντος τοῦ καμνον
τὸς, ἐτερός τις φησὶ τῶν
προσηκόντων προςσ αυτον·
θεραπείαν πάλιν προσαγε
ς` μηδὲν ἐλλειπης, ἵνα μὴ
δὲν ἐμαὐτῶ ἐγκάλω· ἵναμ<ν
μέμφωμαι· ἵνα μὴ κατη
γορεῖν ἔχω ἐμὶ αὐτοῦ· οὐχ
Ορατ ἐπόσην οἰ προσήκοντῶς
περὶ τοὺς ἐπιτὴ δείους ποι
οὖνται τὴν πρόνοιαν; πόσα
ὑπὲρ τούτου πράττουσι· καὶ
ἱαρους παρακαλουντες·
ς` χρήματα ἀνάλισκον τs̅
ς` προσεδρέύοντες διαπᾶν
τος; κἂν τούτους μιμώμεθsς·
καὶ τοὶ γὲ οὐ χπὲρ τῶν ἱσν
ἡ φροντις· νυν δὲ τὸ μὲν
Κῶμα καμνοντος τοῦ παάαν
οὐκ ἂν πάραι τῆσαι τότις ς`
μακραν ἀποδημίαν στείλα
σθαι ὥστέλυσαι τὴν νοσον·
τῆς δὲ ψυχῆς κακῶςἔχθμ,
οὐδες οὐδὲνα ποεῖται λόέγνι·
ἀλλὰ πάντες ἀναπεπῶκα
μεν· πάντες ῥαθυμοῦ μεν·
πάντες ὁλι γωρουμεν· καὶ


πῶδας καὶ γναῖς καὶ ἡμ̅ς
αὐτοὺς περιορῶντες ἀνάλη
σκομένους ὑπὸ τῆς νόσου ταῦ
τῆς τῆς χάλἐπῆς, ἀλλ' ὕστερον
λαμθάνόομεν τὴν αἰσθησιν·
Εννοήσαι επῶς ἀἰχρὸν ς σφο
ὑθρα καταγέλαστον ὑστερονλέ
γειν, οὐ προσεδοκῶμεν· οὐκ
ἡ λπιίσαμεν τοῦτοἐσεσθαι·
οὐκαὶ σχρὸν δὲ μόνον, ἀλλὰ ς`
ἐπικίνδυνον· εἰ γὰρ ἐν τῶ
παρον τιβίω τῶν ἀνοῆτῶν
ἐστὶ· τὸ τὰ μελλόντα μὴ προ
ὀραν, πολλῶ μᾶλλον κατὶ
τὸν μέλλοντα· ὅτε ς` ἀκού
ὁμὲν νῦν πολλῶν συμβοῦ·
λενον τῶν καὶ λεγόν των τ
πρακτέα καὶ τὰ μὴ πρακτες·
ἄντεχώμεθα τοίν ὖν τῆς ἔλ
πίδος ἐκείνης· φροντίζων
τῆς σρίας τῆς ἡμέτερας· τῶ
θν ἐπὶ πᾶσι παρακαλῶμ
ὡς τεχεῖρα ὁρέξαι· μέχρις
Τίνος ῥάθυμοῖ· μέχρι τίνος
ἀμελεῖς· μέχριτινὸς κατὰ
φρονοῦ μὲν ἑαυτῶν καὶ τῶν
ὁ μοδούλων ἡμῶν· αὐτὸς
πλουσίως ἐξέχείν ς φ ἡμα


τὴν τοῦ πν̅ς χάριν· ἐν
Μοήσω μεν τοίνυν ὁσην χά
ριν περὶ' ἡμᾶς ἐπεδείξατο
ς` τοσαυύτὴν καὶ ἡμεῖς σπου
δὴν ἐπίδειξώμεθα· μᾶλλον
δὲ τοσαύτην μέν οὐδυνάτως·
κἂν γουν ἐλάττονα· ἂν γὰρ
ς` μετὰ τὴν χάριν ταύτην
ὠμὲν ἄναισθη τοι, μείζων
ἡμῖν ἔσται ἡ κόλασις· εἰ μὴ
ἡλθὸν γάρ φησι ς` ἐλαλησ~¨
αὐτὸς ἀμαρτίανουκοῖ ἔχεῖν
νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσ~¨.
Μλλὰ μὴ γένοιτο ταῦτα περίς
ἡμῶν εἰπεῖν· ἀλλὰ γενοι
τὸ πάντας ἡμᾶς ἀξιωθήνι
τῶν ἐπηγγελμένων ἔγα,
θων τοῖς ἡγάπηκόσιν αὐτν
ἐν χωιν τωκω
ἡμῶν· ὦ ἡ
δίξα εἰς
τοῦσ αἰ
ὡνας
ἀ
μ 6 ἡ
ν ⁖
