δΗ Η`


ΕΠΟφΑΝΝΣ ΑΡ ΗΧΑΡΣ ΤΟΥ θ͞ΗΥ
ΘΡΙΟΣΠΑΟΟΝΜΝΟΙΣΠΩΣ ΔΟΥΟΥΣ ΟΥ
μ· ἵΝΑ ἄρΝΝΕ ΑβΟΝΟ τΗΝ ΑΙΕ
ὀΟΙΩΝ· Καὶ ταΣΚκΟΙΩΚΑΕ ΕΠΙθΥ
μα, ἰὖν φρόκυ; καὶ ΔακαύΟΝ Α
ΕΡΙΟΟΩΟΕ ΚΟΩΜΟΝ ΕΝ ΤΩΝ ΗΝ Α
ἄννι· ΠΡΟΣ ΔΟΧΟΜΟΝΟΣΤΗΗΜΝΝΝ
ΡΙΜΝΕΛΠΙΔΑΩ ΕΠΙ φΑΝΟΙΜΗΙΗΙ
ἀόξης τΟΥΜΟΣ ΑΟΥθΥΥΑ ΕΡΙΗ
βύνΝ ΙΥ Χχ͞Υ· ΕΕ ΕΔΩΝΙΟΝΑΑΠΟΝ
ε ΠΟΡ ΗΜΝ, ΕΝΑΛΝΠΡΩΟΝΠα
εκβὴὶ ἀτὸ τάιυς ἄνοβίν, καὶ κη
θάρίΟΝ ΕΑΥ ΤΩ ΛΜΟΝ ΠΟΡΣΟΥΙΙΟΝ·
ἐ κυν τῆ καρύα ΕΡΣΩΝ·
ΕΡΣ·
τῆσας τὴν ἀρεστήν· καὶ γάρ ἐσι


πολὴ τῶ τθὴν διί δασ κάλων·
τοῦ θῦ καὶ σ͞ρσ ἡμῶν κοσμεῖν
ἐν πάσι· καὶ μὴ δὲ μίαν διδό
ναι τοῖς δεσπόταις λαβὴν μὴ
δε ἐν τῶ τύχοόντι, ἐπαγει καὶ τὴν
αὐτίαν δι καίαν δι' ἦν ὀφείγλου
σι τοιούτοι εἶναι οἰ οἰκεται· ποὶ
ανδὴ ταύτην· ἐπεφάνη γὰρ φΗ,
νχάρις τοῦ θῦ ἡ σριος· οἰθῦ δι
δασκἄλου τυγχάνοντες, πῶς
οὐ κἂν εἰενεῖκότως τοιούτοιοι
οὓς ἀρτι διήλθον ἐγῶ, μυρίων
ἀμάρτημάτων διυσιν εὐροντες·
ὅστε γαρ ὅτι μετα τῶν ἄλλων καὶ
τοῦ το οὐχὡς ἐτυχεν ἐντρέπει ς`
συστελλει ψυχήν· τὸ μυρίων ἀ
μαρτηματων οὐσαν ὑπεύθυ
νον, μὴ δι κην δοῦναι ἀλλὰ συγ
γνώμης τύχεῖν καὶ μυρίων ἀγα
θῶν· εἰ γὰρ τις εἰπέμοι τὸν μυ
ρία προσκρούσαντα οἰκετὴν
λαβων μὴ κατατειν ἡ ἴμασιν·
ἀλλ' ἐπ' ἐκείνοις μεν συγγνω μὴν
παράσχο· ὑπερ δὲ τῶν μελλον
των αὐτὸν ἀπαιτοῖ κεὐθυνας·
ς` φηλάύττεσθαι αὐτὸν παρεκε
λευοι το ὥστέ μη τοῖς αὐτοῖς πέ
ριπεσειν· καὶ δωρεαἰς μειγα
λαις τι μήσει, τίνα οὐκἂν οἰεσθέ
ἐντρέψαι την τοσαύτὴν χάρι
ἄκούοντα· ἀλλὰ μὴ νομύσης
ὅτι ἡχάρις μέχρι· τῆς τῶν προ
τέρων ἀμαρτη μάτων συγγω
ρήσεως ἴσταται· οὐ γὰρ μέχο¯·


τοῦτου, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ μέλλον ἡ
μᾶς ἀσφαλίζεται· καὶ γὰρ καὶ
τοῦτο χάριτος· ἐπειεἰ μεμλοι ἄει
κακῶς πράττον τας μὴ κολά
τζεἰν, οὐκ ἐτι τὸ πράγμα χάρις
ἐστιν, ἀλλὰ προτροπήτις εἰς μυ
μὴν καὶ διαφθοράν· ἐπε φά
νη γάρ φησιν ἡχάρις τοῦ θῦ παι
δεύουσα ἡμας· ἵνα ἀρνησαμέ
νοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμὴ
κας ἐπιθυμίας, σωφρόνως, ς`
δικαί ὡς καὶ εὐσέβῶς ζήσωμε
ἐν τῶν ὖν αἰώνι· πρὸσδέχομέ
νοι τὴν μακάρίαν ἐλπίδυις
ἐπιφάνειαν τῆς δοξῆς τοῦ μέ
γάλου θῦ, καὶ σ͞ρς ἡμῶν ἰῦ χῦ·
ὁραπως μετάτων ἐπαελωντι
θησι τὴν ἀρεστήν· καὶ τοῦτο χά
ριτος· τὸ ἀπαλλάξαι τῶν βνω
τικῶν· τὸ πρὸς τὸν οὐνοναγά
γειν· δυο δεῖκνυσιν ἐνταῦθα ἐπι
φανείας· καὶ γάρ εἰσι δύο· ἢ μὲν
προτερα χάριτος, ἡδὲδευτερα
ἀνταποδόσεως καὶ τοῦ δι καὶ
οὐ· ἵνα ἀρνησάμενοί φησι τῆ
ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμὶκας
ἐπίθυμίας· ἰ δοῦ πάσης τῆς ἀ
ρετῆς ἡ ὑπόθεσις· οὐκ εἴπεν ἵνα
φεύζωμεθα, ἀλλ' ἵνα ἄρνησα
μένοι· ἡ ἀρνήσις, πολλιὴν δεῖ
κνυσι τὴν διαστασιν· πολυτο
μῖ σος· πολλὴν τὴν ἀπὸστρο
φῆν· μεθόσης διαθέσεως· μέ
θόσης σπουδὴς τὰ εἰδαλα·


ἀπεστραφησαν, μετατοσ αν
τῆς καὶ τὴν κακὶ ἀναυτὴν βού
λεται καὶ τὰς κοσμιίκας ἐπιθυ
μίας φεύγειν· καὶ γὰρ καὶ ταῦτα
εἰδωλα· κοσμὶ κη ἐπιθυμάία·
πλεον ἔξία· μᾶλλον δὲ ταῦτὴν
καὶ εἰδωλο λατρίαν καλεῖ, κοσμύ
κη ἐπιθυμία, φι λὰρ γυρία· καὶ
ταῦτὴν εἰδωλολατρίαν ὀνομά
ζει· καὶ ὅσα πρὸς τὸν παρόντα
βιον ἡμῖν χρησι μεύει, κοσμι καὶ
εἰσιν ἐπιθυμιαι· πάντα ὅσα
ἂν μὴ διαβαίνη μεθῆμῶν εἰς
τὸν οὐνὸν, κοσμι καὶ εἰσιν ἐπιθυ
μιαι· πάντα ὅσα ἂντῶ παρόν
τικοσμωσυγκαταμύκται, κο
σμι κη ἐστιν ἐπιθυμία· μὴ δὲν
τοίνῦν πρὸς ταῦτας ἔχωμμεν· ἡλ
θεν ὁ χ͞σ, ἵνα ἀρνησῶμεθα τὴν
ἀσέβειαν· ἀσέβειαν, τὰ δογμα
τα λέγει· καὶ κοσμικᾶς ἐπιθυμύ
ας, τὸν βίοντον ἐναγή· σωφρό¯
νως καὶ δικαί ὡς καὶ εὐσέβῶς
ζήσωμεν ἐν τῶν ὖν αἰώνι· ὁ
ρᾶς ὅτι ὁ περ ἀεἰλεγωισω φροσυνη
οὐτου τομόνον ἐστι τὸ πορνεἶίας
ἀπέχεσθαι ἀλλὰ καὶ τὸ τῶν λοι
πων παθῶν ἐκτὸς εἶναι· ἄρα
καὶ ὁ χρημάτων ἐρῶν, οὐσω
φρων· ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνος σωμα
των, οὕτω καὶ οὐτος χρημάτων·
μᾶλλον δὲ οὗτος ἀκολάστοτερος,
ὅσω οὐ δὲ τὸσαύτην ἔχει βνάλ
τὴν ὠθο ῦσαναὐτον· καὶ γὰρ ἡ


ΗΟΧΟ ΔΝΝ ΤΟΙΚΑΣΟΟΟΟ
σα ἂνλέγοιτο· ΟΑΝ ΟΝ ΟΟΑ
καὶ διυσήνιον κηναρίρον ωω
ἀλ' ὅτον εἰρεμα ἔωιεινψέθεον
μὴη δυνάμενος· ὑπατῶρω
τί δέ φησιν ἡ τῶν χρημάίωε
πίθυμία· ἐλάττων σῆς τῶν
σωμαάτων ; παν τίπουι δῦ λέυ
ἐστι, καὶ πολλαχοθεν τοὺς ιδῦ
κνυται· καὶ πρῶτον μὲν ἐ`
τι ἀνάγκαί ὡς γέγονεν ἡ τῶντα
μάτων ἐπιθυμία· τὸ δὲάνα
γκαιως γέγονος, δήλον ος καὶ
μετα πολλοῦ κατορθοῦ ταῦ σει
πόνου· ἐπεῖ καὶ ἐν ἐπάφιςσ θν
φύσει· δευύτερον, ὅ τι χρημῦτω
μὲν οὐπολς τοῖς πᾶλάοο
λογος· γυναι κῶν δὲ πολῶσω
φροσυνῆς ἕνεκεν· καὶ γυνά
κιμεν συγγενομένω κατῶ ν
μον, οὐδεὶς ἂν μέμύθαι, το λεῖν
γηρως· χρηματιζομένω εἶ
πάντες· καὶ τῶν ἐγωθεν φη
σόφων πολλοῖ χρημάτων λεν
κατεφρονήσαν, γυναι κῶν δὲ
οὐκέτι· οὕτω τοῦτο ἐκείνου τη
ὁάν νικάότερον· ἀλλ'ἐπειδὴ
πρὸς τὴν ἐκκλήσιαν ἡμὴῖνόεἰς
γος· μὴ ἀπὸ τῶν ἔρωθεν φενα
μέντα ὑποδείγματα, ἀλ'ἐ π¯
τῶν γραφῶν ς στούτο μεν οὖν
καὶ ἐν ἐπιτάγματος σχθονλέ
ρει τίθησιν ὁ μα κάριος οὗτος·
οὕτωλέγων· ἔχοντες δια τρο


φᾶς καὶ σκεσάσμαται, τούτοις
ἀρκεσθησόμεθα· περ δὲ τῶν
γναι κῶν, μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλ'ή
λους εἰ μή τι ἀνεκσυμφώνου καὶ
πάλιν ἐπιτο αὐτὸ συνερχεσθε· ς`
πολλάκις ἰδοις ἂν αὐτὸν περισυ
νουσίας νομοθετοῦντα τῆς νομυ
μου· καὶ ταύτης μὲν ἀφίησιν ἀπο
λαύειν τῆς ἐπιθυμίας· καὶ δευτέ
ρῶ προσιέναι γάμω· καὶ πολλὴν
ποιεῖσθαι τοῦ πράγματος τὴν ἐπι
μέλειαν καὶ οὐδαμοῦ ὑπὲρ τοῦτο
κολάζει, τὸν δὲ χρυμάτων ἐφιεμέ
νον πανταχοῦκολάζεῖ καὶ κατα
δικάζει· καὶ περὶ μὲν χρηματῶ¯,
ὁ χ͞σ πολλαχοῦ διετάξατο ὥστε φεύύ
γειν τὴν ἐντεύθεν λυμὴν· περ δὲ
ἀποχῆς γυυναῖκὸς οὐχοὕτως· ἃ
κουε δὲ καὶ τί φησι περὶ χρημά
των· ἐὰν μή τις ἀποτάξηται
πᾶσιν αὐτοῦ τοῖς ὑπαρχουσιν·
οὐδαμοῦ εἰπενἐὰν μή τις ἀπὸ
τάξηται γυναῖκ· οἴδὲ γὰρ οἰἀν
ἐνεθηκε τὴν τύραννίδα· καὶ
ὁ μακαριος οὐτός φησι τίιμοθέω¯·
τίμιος ὁ γὰμος καὶ ἠκοιτη ἀμυ
ἀντος· οὐδαμοῦτι μιᾶν τὴν τῶς
χρημάτων ἐπιμέλειαν καλεῖ, ἀλ
λαὶ τὸ ἐναντίον· ὁἰδὲ βουλόμενοι
πλουτεῖν, ἐμπιπτουσιν εἰς πείρα
σμον καὶ παλίδα καὶ ἐπιθυμίας
πολλὰς ἀνοή τοὺς καὶ βλαβερῶς·
οὐκ εἰπεν πλεον ἐκτεῖν, ἀλλὰ πλου
τεῖν ἐν ἔργοις ἀγαθοῖς· ἵναδὲ μα


θητε καὶ ἀπὸ τῶν κοινῶν ἐννοίω,
ἀναγκαὶ ὁν καὶ τοῦτον τὸν λόγον
εἰς μεσον παραγαγεῖν· χρήματῶ¯
μὲν γὰρ τις καθάπαξαποσε
ρῆθεὶς, οὐκ ἑτὰν ἐνοχθιοῖτο ὑπο
τῆς ἐπιθυμίας· οὐδὲν γὰρ οὕτω
ποιεῖ χρημάτων ἐπιθυμεῖν, ὡς
το χοῦ ματα ἔχειν· ἐπδὲ τῆς
τῶν σωμάτων ἐπιθυμίας, οὐ
χοὕτως· ἀλλὰ καὶ εὐνουχισθεν
τες πολλοῖ, τὴν ἐνδονενο χλοῦ
σαν πυρᾶν οὐκ ἀπέβάλον· ἢ
γὰρ ἐπιθυμία, ἔνετεροις κεῖται
ὁρ γάνοις· ἐνδονεν τῆ φύσει ἐγεκει
μένη· τίνος οὖν ενεκεν ἡμῖν
ταῦτα εἶρηται; δεί ξαι ὅτι οἱ πλες
νεκ ται τῶν πορν εὐόντων ἀκα
λαστότεροι, ὅσωὑπὸ ἐλάττονος
ἐνοχίουνται ἐπιθυμίας· μᾶλλο
δὲ οὐδὲ ἐπιθυμία τὸ πρᾶγμά ἐστι
ἀλλὰ ραθυμία· ἐνταῦθα μὲν γὰρ
οὕτως ἐστὶν ἡ ἐπιθυμία φυσι κή,
ὅτι καὶ ἀνγυναι κίτις μὴ πλησι
ἄζη, ἢ φυσις τὸ αὐτῆς ποιεἰ καὶ
ἐργάζεται· ἐκεῖ δὲ, οὐδέν τοι οὐ
τὸν γίνεται· καὶ εὐσέβῶς φησι ζῆ
σωμεν ἐν τῶν ὖν αἰωνι· καὶ τις
εἰἶπε ἡ ἐλπις· τίτὸ ἐπαθλον τῶν
πόνων· προσδέχομενοί φησι τῆ¯
μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπι φά
νειαν· ὅντως γὰρ οὐδὲν ἐκεῖνης
μακαριώτερον· οὐδὲν ζηλωτο
τέρον· ταῦτα λόγος παράστησαι
οὐδύναται· καὶ γὰρν οὖν ὑπερ


βαίνει τὰ τότε ἀγαθα· προσδὲ
χομένον φησι τὴν μακαρίαν
ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς
δόξης τοῦ μεγάλοὐ θῦ καὶ σ͞ρσ ἡ
μῶν· που εἶσινοι τοῦ π͞ρς ἐλατ
τονατὸν βιον λέγοντες· τοῦ μεγά
λου θῦ φησι καὶ σ͞ρς· ὁτοὺς ἔχθρδς
σωσας, τί οὐκέργασεται τότέ
εὐδοκιμοῦντας λαβῶν· τοῦ
μέγάλοὐ φησι θῦ· τὸ μέγας ἐπί
θῦ ὅταν λέγη, οὐ πρὸς τι μέγα θ,
ἀλλ' ἀπολύτως· μέγας, μεθόν οὐ
κἂν εἰημέγας· ἐπεῖ πρὸς τίἐστιν·
εἰ δὲ πρός τι, κατὰ σύγηκρισιν, ς`
οὐ φύσει μέχγας, νὴν δὲ, ἀσυγηοί
τως μέγας· ὅς ἐδωκεν ἑαυτὸν
ὑπὲρ ἡμῶν· ἵνα λυτρωσηταῦ
ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀνομιας, ὦ
καθαριση ἑαυτῶ λαον περιοῦ
σιον· τουτέστιν, ἔξει λεγμένον·
οὐδὲν ἔχοντα κοινον, πρὸς τοὺς
λοι πούς· ἀίλω τὴν καλῶν
ἔργων· ὁρᾶς ὅτι καὶ τῶν παρή
μῶν δεῖ, οὐ χὰ πλῶρς ἐργων, ἀλλ ἄ
ολω τῆν· τουτέστι, μετὰ προ
θυμίας πολλῆς ἐπ αὐτὴν ἱὄντα
τὴν ἀρέστην· μετὰθερμώ τητου
ς` σφοδρό τητος τῆς προσήκου
σης· τὸ μὲν οὖν ἔνθεν βεβαρη
μένους τοῖς κακῶὶ ωλγὰλ ἄν ἰαςτα
νοσουντας ἀπαλλάφαν στρῆς
ἐκεῖνου φλὰνίας ἦν· τὸ δὲ μέ
ταταῦτα, καὶ ἡμῶν καὶ ἐκεῖ
νου· ταῦτα λάλεῖ καὶ παρακα


γει καὶ ἔγέηγεινκα τύυ κέας
γῆς· ταῦτα γάλειν, αὐπαωρο
γει· ὁρᾶς πῶς τιμαθεωνλε
προστάττειλέγων· ἔλειοον ἐπο
μησὸν παρακάλεσον· ἐντ
θα δὲ ταῦτα λάλεῖ καὶ προ
κάλει καὶ ἐλεγχγε, μετα πάσης εὐ
ταγῆς; ἐπειδὴ τὸ ἤθος τοῦ το
σκληροότερον ἦν δια τοῦςσο κὶἀ
πὸ τομῶς καὶ μετὰ πάσις ἐἶ
πιταγῆς ἐλέγχειν ἐπιτόρει θ
γὰρ τῶν ἁμαρτημάτων, ἃ καὶ
ἐπιτάγμασιν ἀπειργειν χῖή·
οιον τὸ μὲν χρημάτων· καὶτα
φρονεῖν, παραινοβντας δει σει
θειν· καὶ τὸ ἐπίεικεῖς εἶναι καὶ
ὅσα τοι αὐτα· τὸν δὲ μοιχῦ
τὸν πόρνον· τὸν πλεον ἐκτὴν,
με ἐπιταγῆς ἄπαγειν· τὸν οἰων
ζόμενον· τὸν κληδονι ζομεν,
τὸν ἀλλατο αὐτα πράττον ταῦ
καὶ οὐδὲ ἀπλῶς ἐπιταλλῆς ἀ
λὰ μετα πάσης ἐπιτάγῆς· ὅρας
πῶς βούλεται καὶ μετὰ αὐθεν τει
ας καὶ μετα ἐξουσιας ωλνδθη
τα αὐτὸν ἐπιτάττειν, ληδε
σου περι φρὸν εἴτω· τουτεσει κα
τα φρονείτω· ἀλλ' ὑπολμήί μνησιη
αὐτους, ἀχρχαῖς· ἐροβσίαν σῦ πα
τασσέσθαι· πειθαρχεῖν, πρ ἐ
πᾶν ἔργον ἀγαθον ἐτοί μοιλω εφνη
μυδδέναὶ βλάσθφονμεῖν ἐλέφη,
εἶναι· τίουν· μὴ δὲ τοὺς κακαὶ
πράύτον τας, ληδθεκνενηέθη


δόρου μένους· πρὸς πάνεργον
ἄάθον ἐτοίμους εἶναι· μὴ δὲνα
βλασφημεῖν· κἂν ὅστις ἤ φησὶ,
ολωσ μη δένα λοιδορῶμεν· ἀ
κούσωμεν τῆς παραινέσεως·
μὴηδένα φησί βλασφημεῖν· καὶ
θαρὸν ἡμίῖνειναι δεῖ τόστομα, ἀ
πόδλοι δορίας· εἴτε γὰρ ἀληθεις
εἰσιν αὐλοι δορίαι· οὐχ ήμων ταῦτα
λέγειν, ἀλλὰ τοῦ κριτου ἐξετάζειν·
σὺῦ γάρ φησι τίκρινεἰς τὸν ἀδελ
φόνσου· εἴτε οὐκ ἀληθεὶς, ὅρα ὁ
σον τὸ πύρ· ἄκουε τοῦ ληστοῦ·
λέγον τος πρὸς τὸν ἔτερον ληστήν·
καὶ γὰρ καὶ αὐτοὶ ἐν τῶ αὐτῶ κρι
ματί ἔσμεν· τὸν αὐτὸν ἄγωνα
τρἔχομεν, ἐάν ονει δι σης ἔστερους,
ταχεως καὶ αὐτὸς τοῖς αὐτοῖς
περιπέσκ· δια τοῦτο παραίν ει
ὁ μακάριος οὗτος λέγων· ὁδοκῶν
ἔσταναι, βλεπετωμηπέση· ἀμα
χους εἶἰναύφησιν· ἐπίει εἰς, πα
σανεν δεῖκνυμένους πραότῆ ἰα
πρὸς πάντας ἄνους· καὶ ἐλλ'ή
νας, καὶ ἰοὐδάίους· καὶ μόχθη
ροὺς καὶ πόνηρούς· ἐκεῖμὲν οὐν
ἀπὸ τῶν μελλόντων φοβεῖ λεγῶ¯·
ὁ δοκῶν ἐστάναι βλεπετω μη πε
ση· ἐν ταῦθα δὲ, οὐκ ἀπὸ τῶν
μελλοντων ἀλλὰ πὸ τῶν παρελ
θόντων ἐντρ έπει· τὸ αὐτὸ ποι
ὢν διῶν ἐπάγει, ἡ μὲν γὰρ ποτε
ς` ἡμεῖς ἄνοντοι· ὅπερ ἐν τῆ πρὸς
γάλατας ποιεῖγράφων· ὅτι ς`


ἡμεῖς ὅτε ἡμενν εἡ πιοι, ὑπό
τάστοιχεια, τοῦ κόσμον δὲ δου
λωμένοι ἡμεν· οὐκ οὐνμὴ δὲ
νί ὀνεἰδίσης· τοιοῦτος γὰρκς ς`
συ· ἡμὲν γὰρ φησι ποτε καὶ κ
μεῖς, ἀνοητοι· ἀπείθεις· πλά
νωμένο· δουλεύοντες ἐπιθυ
μίαις καὶ ἢ δοναις ποικίλαις·
ἐν κακία καὶ φθόνω δισγοντες·
στύγη τοῖ, μισοῦντες ἀλλκλους·
ὥστε πρὸς πάντας τοιούτους
εἶνα δεῖ, ἡμέρως ἔχειν· ὁ γὰ ρ
τοιοῦτος ὢν πρότερον καὶ ἀ
παλλάγεῖς, οὐκόνεῖδι ζειν ὁφει
λει τούτοις, ἀλλ' εὐχεσθαι καὶ χά
ριτας ἔχειν, τῶ καὶ αὐτῶ κακει,
νοις δοντι τὴν ἀπαλλάγην τῶ¯
προτέρων κακων· μὴ δεῖς
καὐχάσθω, πάντε γὰρ ἡμάρ
τον· ὅτ' ἂν οὖνἐθελης ὀνει δισαι
τίνα κατορθῶν αὐτὸς· καὶ τὸ¯
πρότερόν σου ἐννοῶν βίον· καὶ
τὸ τοῦ μέλλοντος ἀδηλον, ἀ
ναχαίτι ζ τὴν ὁρμὴν· εἰ γὰρ
καὶ ἐκπρώτης ἐλλικίας ἐναρε
τως ἔοισας, ἀλλ' ὅμως ἔχοις
ἀνα μαρτῆματα πολλά· εἰ
δὲ οὐκ ἔχεις ὢς νομίζεις, ἔννοη
σον ὅτι οὐτῆς σῆς ἀρέστης τοῦτο
λεγονεν, ἀλλα τῆς τοῦ θῦ χάρι
τος· εἰ γὰρ μὴ τοὺς πρόγον δἰς
ἐκάλεστε τοὺς σους, καὶ αὐτὸς
ἀνῆς ἀπείθης· ὅρα πῶς
πάσαν κα κίαν διεξήλθομεν·


οὐχὶ μαυρία διὰ προφητῶρι δι
ἀπάντων ὁ θ͞σ ὥκονόμει, λ`
κούσαμεν· ἡμὲν γάρποτε φΗ
καὶ ἡμεῖς πλᾶνῶμενοι· ὅτε
δὲ ἦ χρῆστό τῆς, καὶῆ φιλὰν ία
ἐπε φάνη τοῦ σ͞ρσ ἡμῶν θῦ·
πῶς· οὐκ ἐρ έργων τῶν ἐνδι
καὶ ὅσυνν ὢν ἐποιήσαμὲν ἡ μεῖς
ἀλλὰ κατὰ τὸν αὐτοῦ ἔεον ἐ
σωσερ ἡμᾶς δι ἀλουτροῦ πα
ληγγενέσίας, καὶ ἀνα καινῶ
σεως πνς ἄιου· βαβαὶ πρὸς
ἡμμὲν ἐν τῆ κακία βεβαπτισμέ
νοι· ὥσμὴ δύνασθαι καθαρ
θῆναι ἀλλ' ἄναγεννήσεως δὲ κ
θῆναι· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ δια
πάλιγγενἐσίας· καθάπερ
οὖν ἐπί ς οἰκίας σαθρῶς δι
ἀκεῖ μένης οὐδεῖς ὑποστήρι γμά
τίθησιν· οὐδὲ συρράπτει ταῖς
παλαι αἰς οἰκόδομαῖς· ἀλ
λὰ μέχτρι τῶν θεμελίων, αὐ
τὴν καταλύσας· οὕτως ἄνω
θεν ἀνίστησι καὶ ἀνα καὶνι
ζει, οὕτω καὶ αὐτὸς ἐποίησεν·
οὐκ ἐπεσκκασεν ἡμᾶς· ἀλλ' ἄ
νωθεν κατ' ἐσκεκασε· τοῦ
τὸ γάρ ἐστι· καὶ ἀνα καινώσει
ως πῆς ἀγίου· ἂν τίτοῦ ἄνω
θεν ἐποίλσε καινούς· πῶς·
διατοῦ π͞ῆς· καὶ πάλιν ἐστε
ρως τοῦτοο δεῖονὺς, ἐπάγει, οὐ
ἐξέχεεν ἐφ' ἡμᾶς πλουσίως,
δια ἰῦ χῦ τοῦ σ͞ρσ ἡμῶν· οὐ


τῶ πολθοῦν ἐδθεῖ ἡνρν τῆῦ ἔι
οὓς· ἵνα δικαὶ ωθέν τες τῆ ς
κεῖνον χάρι τι· πάλο χῶισο
οὐκ ὀφειλή· κληρον ομοι γεις
μύεθα· κατ' ἐλπίδα ζωρνς οἰα
νίου·
Θ
θ͞; ὥτὶ ἦ ΑπΟ ΕΟΑΟΜΟΝΟΝΟΚΑΙ ΑΝ ΔΟΝ ΕΧΟΗ ΚΑ ΟΟΑΟΣ ΔΝΔΝΟΣ· ΑΝΜΑΛΟΝ ΗΟ Χ͞Ρ ΕΕΡΣ
ΑΡΟΠΗΣ ΕΠΙΛΑΟ ΟΙΛΙΑ ΟΩΧΝΙΟΜὲ ΚΑ ΑΟΛΟΝ Ν ΑΙΟ ΟΧΗΝΩΝ ΕΠΙΣ ΠΟΟΝΕΥ¯
ἀμα καὶ πρὸτρο πίει
Πα πενο φροσύνον ἐσἰὶ καε
πις ὑπὲρ τῶν μελλόον των· ἰ
γὰροὕτως ἀπέγνωσμένους εὐ
ἄνωθεν γεννηθῆνα· ὡς χέ
ριτισω θῆναι τῶ μηδὲν ἔχευ
ἀγαθὸν ἔσωσε, πολλῶ μάλον
ἐν τῶ μέλλον τί τοῦτο ερλάσε
τα·; οὐδεν τῆς ἀνίνῆς θνο
δίας χεῖιρον ἦν πρὸ τῆς τοῦχλ
παρουσίας· ὥσπερ γὰρ ἔχθηη·
ς` πολέμιοι, πάντες διέκεῖνο·
πρὸς ἀλλήλους· τοὺς πᾶῖδας
ἐσφάζον τοὺς ἑαυτῶν πρέε
λ͞ρ ἐς παισιν ἐπε μάίνον το·
οὐδεν ἦν ἔστηκός· οὐ φυσικὶ
οὐ γρἀπὸς νομος, ἀλλ' ἄνατθερν·
ποάπαντα· μοι χείαι διην ἐ
κεῖς· φόνοι, καὶ εἴτι φόνων χάῦ
λεπώτερον· κλόπαι· φησιδὲ
τις τῶν ἔρωθεν, ὅτι καὶ ἄἀρεη
τὸ πράγμα ἐδε κεί εῖναι· καὶ ε
κότως· ὅπουγε καὶ θν τηοη
τὸν ἐσέβον· χρησμοὶ συνέχφεο,
τὸν δεῖνα ἀναιρεῖσθαι καὶ τὸν
δεῖνα κελεύοντες· εἰἶπωσει
τῶν κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον· ἀν
δρεγεῶς τις τοῦ μήνωνο ἐ
ἐμθῶν εἰς, ἀδκνας καὶ πάλ
ν κησας


δΟκν ἐδίδου καὶ ἄνηνέχθη· ὁ`
σαν ἀπόλλων κακῶ τὸ κακον ἰῶ
μενος, ἐκ ελευσε δις ἐπτὰ παῦδυς
ἁπαγεσθαι ὑπὲρ τοῦτου· τίταῦ
τῆς τῆς τυραννἴδος ὢμότερον·
καὶ τοῦτο ἐχίνετο· καὶ ἄνὸς τοῦ δαί
μονος τὴν μᾶνίανλῦσαι ἐπελ
θων, ἐσφάζε τοὺς παῦδας ἐκει
νους, ὅτι παραὐτοῖς ἡ ἀπάστη ἱσχο
εν· ἐπειδὴ δὲ διανέστησαν καὶ ἡμύ
ναν ἑαυτοῖς, οὐκ ἔτι· εἰ μὲν οὐνδι
καὶ ὡς τὸ πρᾶγμα ἐχίνετο, οὐκ ἔχρῆν
κωλυθῆναι· εἰ δὲ ἀδίκως ὥσπερ
οὖν καὶ ἀδίκως, οὐδὲ παράτη
ἀρχὴν ἐπιταγήναι· πύκτας
προσεκν οὖν καὶ παλαιστας·
πολεμοισυνἔχεις καὶ ἐπάλλκλοι·
κατὰ κωμὴν· κατὰ πόλιν, κατὰῦ
οἰ κίαν ήρίστευον· ἀκουε δὲ πα
ραύτοις καὶ τί ὁθαυμαστὸς αὐτῶ¯
φιλόσοφος ἐνομοθέτησε· δούλω
μη ἐξέστω φησὶ παι δὲρασεῖν,
λήτε ξηράλοι φεῖν· ὡς ἀρετῆς
τοῦ πράγματος ὅντος· καὶ πολλὴν
ἔχοντος τιμὴν· διατοῦτο καὶ
ἐποικήματος εἰστῆ κεῖσαν φανε
ρῶς· καὶ εἰ πᾶντατις ἐπέλθοι
τὰ καταὐτοὺς, εὐρησεισαφῶς ὁ
τι καὶ εἰς τὴν φυσιν αὐτὴν ἐνά
βριζον, καὶ οὐδεὶς ὁ κωλύων ἦν·
ς` τὰ δράμβατα αὐτοῖς πάντα
τούτων γέμει· μοιχείας· ασελγει
ας· διαφθόρας· πάννυχί δὲς
ἔγνον τό μιαραῖ, καὶ γυνακες


ἐκαλοαν το ἐπὶ τὴν θέαν· ὡ
τῆς μαι αρίας· ἐν νυκτί· ἐνθεα
τρῶ παννυχῆς ἦν, καὶ παρθέ
νος ἐκάθητομετα οὐνέων μέ
μὴκνό των καὶ μεθύοντος ὁ χου
τόσκ ὅτος κν ἦ πανήγυρις, ς`
τὰ μαυσαρα ἔργα ταὰ ὑπαύτων
τελού μένα· διατοῦτό φησιν·
ἡμὲν ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόντοι·
ἀπεῖθεῖς· πλὰνῶμενοι· δουλεύ
οντες ἐπιθυμίαις καὶ ἢδοναῖς
ποικίλαις· ὁ δεῖνα τῆς μὴ
τρυιᾶς ἡράσθη φησι· καὶ ἡδεῖν α
τοῦ προγόνου, καὶ ἀπήγξατω¯·
τοὺς γὰρ τῶν παῦδων ἔρωτὰς
οὓς περ αὐτοῖς παῦδι καὶ καλεῖν
ἔθος ἐστὶν, οὐδὲ εἰπεῖν ἔνι· πῶς
οὐδὲ αἰσχάύνονται οὐδὲ ἐγκαλύ
πτονται· ἀλλλὰ τι βούλει· μὴ τρὸ
γὰ μίας ἰδεῖν; ἐστι· καὶ τοῦτο πα
εαυτοῖς· καὶ τὸ δῆ δεῖνον· ὑπό
ἀγνοίας τὸ πράγμα ἔχίνετο· καὶ
οὐκ ἐκωλυἐν ὁθὸ ὁ παραυτοῖς,
ἀλλὰ περιεώῶρα τὴν φῦσιν ὑ
βριζόμεν ἦν· καὶ ταῦτα, τῶν
ἐπισεμων οὕσαν· εἰ δὲ οὓς εἰνος
εἰ καὶ μὴ δι' ἐτερόν τι δι' ἄλοῦν τὴν
παλατῶν πολλῶν δόξαν ἀντε
θθσθαι τῆς ἀρετῆς· οὗτο δὲ οὐ
τω πρν εἰς κατα τῆς κακίᾶς
ἐφέροντο, τί εἰὸς τοῦς πολλους
καὶ λάρθαν ὄντως βνοῦντας
δια πράττεσθαι· τι ποικιλέ
τερον ταύτης τῆς δδονῆς·


ἦράύσθη ηδεῖνα τοῦ δεῖνος· ἐπανἐφ
θόντα τὸν ἄνδρα, ἐσφαξἐ διὰ
τοῦ μοῖχοῦ· τὰ χαίστε τὸ ἀιήγυ
μαοιπολλοι· τὸν μοιχόναν εἶλε
ὅπαις τοῦ φονεύθέντος, κακεί
νὴν ἐπέθυσε· μετὰ ταῦτα ἐμα
νη καὶ αὐτὸς, καὶ ἔρινύσιν ἢ λαυ
νετο· εἶτα αὐτὸς οὗτος ὁμᾶν εἰς ἀ
πελθῶν ἐσφαζένἕτερον, καὶ
τὴν ἐκεῖνου γυν αὐ κα λαμβάνει·
τι τοῦ δων χεῖρων τῶν συμφορῶν·
τοῦτου χάριν ταῦτα λέγω ἀπὸ¯
τῶν ἐξωθεν, ἵνα τοὺς ἐλληνᾶς
πείσω πόσα κατείχε τὴν οἰκου
μένην κακα· ἀλλ' εἶμβουλεσθε, ς`
ἀπὸ τῶν ἡμετέρων δεικνύομεν·
ἔθυσαν φησι τοὺς κιοὺς αὐτῶν, ε`
τὰς θυγατέρας αὐτῶν τοῖς δαυ
μονίοις· πάλιν οἴτα σόδομα οὐ
κουντες· δι οὐδέν ἕτερον ἀπώλον
το, ἢ ὅτι παυσιν ἐπε μαίνοντο·
ἀλλὰ πάλιν ἐν προοιμίοις τῆς
τοῦ χῦ παρουσίας· οὐχε ἢ τοῦ βαση
λεως θυγάτηρ ἐν μέσοις ὢρ χεἶ
το συμυποσίοις ἐνάνοις μεθῦου
σιν, οὐχ φόνον ἤτει, καὶ ὁρχεῦσει
ως τιμὴν τὴν κεφαλην τοῦ
προόφη τοῦ, τις λυλήσει τας
δυναστείας τοῦ ἦῦ· στυγη τοί φησι¯·
μι σοῦντες ἀλλ' ήλους· ἂνάγκη γὰρ
πάντως ὅτ ἂν πασας τῆ ψυχή
ἐπαφῶμεν τὰς ἡδονᾶς, πολυ
τό μισος γίνεσθαι· διατί ἄτι
μετα ἀρετῆς ἢἀγαπη· ὅτι σχρτψε


οὐδεσον δεναυ ων ον ἔριος
ραι καὶ ὁπαῦλος ση φνυσοι γεσω
νάσθε· ὅὐτ ε πόρν οὐἰουσθκθων
λατραι· οὐτε μοιχο· οὐστε γμάλώ
κοι· οὐτε ἄνσενοκοῖται ὅὐεωρο
ονεκται· οὐλοίδοροιοὐ μέευσα
βασιλεῖαν θῦ οὐκληρονομήσοα·
καὶ ταῦτα τιν ἐς ἡτε· ὁρὰσπ¯
πᾶν κακίας εἰδος ἐπεπόλωλγει·
ς`πόδίν τις ἦν ἡ ἀχχοῦς καὶς δη
καὶ ον διε φθείρετο; εἰ γὰρ ἡἱ προ
φητείας ἀπολανοντες· καὶ τὸ
σαυτα ὁρώντες γενόμενο κκαὶ
γ` ἐν τοῖς πὸλεμίοις καὶ ἔγεαν
τοῖς· ὅμως οὐ κὴνείχοντο αλα
μυρία κακαὶ εἰργάζον τι, τίδθὴ
οἰ ἀλλο· ἀλλά τιν ἐς πάλιν παρά
τοῖς, παρθένους γυμνᾶς ἐνψγευ
ὁν παλαί εἰν ἐπόψεσιν ἀνῶν
πολλὰ ὑμῖν ἀγαθα γένοιτο· ὅτειος
δὲ τὸρ ἡμα ἀκούειν φέρεει ο
τὸ πρᾶγμα οἰ φιλόσο φοι οὐκ κφ
νοντο· ἔτερος δέτις φιλοσω φα·
ὁκορύφαιος αὐτῶν, καὶ εἰς πόλη
μους αὐτὰς ἐξάγει· καὶ κονας
εἶναι κελεύει, ὡς μαστρο πὸς δι
ὢν καὶ προάγωγος· ἐν κακα,
καὶ φθόνω διαγόντες φησιν· εἰ
γάρ οἰ φίλοσο φοῦντες παρ αὐτοῦ
τοι αὐτα ἐνομοθέουν, τί ἀνε
ποιμέν περὶ τῶν μὴ φίλοσς
φησάντων· εἰ οἰ τὸ γένειν ἔφχη
τες βαθῦ καὶ τὸν τρίβωνα ἀνά
βεβλημένοι τοῦ αὐτα λεγει


σαν ἐὐποι μένπερὶ ἔτέρων· οὐ
διατούῦτο γέγον ἐν ἡ γυν ναπαγε· ὡς
θε κοίνη πασι προκεῖσθαι ὢ
σάντα ἀνετρ έποντες ὑμεῖς·
ντοῖς μὲν αρσεσιν ὥσθηλειαἰς
μνγοῦ μένοι τὰς δὲ θηλείας ὡς
κνδρας εἰς πόλεμον ἐξάγοντες·
τῦτο γὰρ ἔργον τοῦ διαβόλου, πᾶν
τα συγχέστειν καὶ ἀνατρέπειν· ς`
τὰ ἐξαρχῆς τέθέντα ὁρία δια
παλεύειν καὶ μέταιρεῖν, αἰὁθ͞ς ἐ
θετο τῆ φυσει· τη μὲν γὰρ γυν αὐ
ἦ τοοικουρεῖν μόνον ἐδωκεν ὁ
θ͞ς, τῶ δὲ ἄνδριτα δημόσιαν
πράττειν· σὺ δὲ τὴν κεφαλὴν
εἰς τοὺς πόδας κατάγεῖς· καὶ τοὺς
πόδας εἰς τὴν κεφαλὴν ἀνα
γεις· γυναῖκας ὁπλίζεις καὶ
οὐ καὶ σχύν; τί δὲ ταῦτα λέγω¯·
εἰσάγουσι τίνα παραὐτοις γυναύ
κα καὶ παῦδας ἀνελούσαν,
καὶ οὐ καὶ σχύνονται οὐδὲ ἐντρέ
πονται τοι αὐτα μυσαρα διη
γήύματα εἰς τὰς τῶν ἀνῶν ἀκο
ὡς ἐμβάλλοντες· ὅτε δὲ ἡ χον
στότης φησὶ καὶ ἢ φιλαν ἱα ἐπε
φάνυ τοῦ σ͞ρσ ἡμῶν θῦ, οὐκ ἔξερ
γων τῶν ἐνδι καν οσύνη ὢν ἐποι
ήσαμεν ἡμεῖς; ἀλλὰ κατατον
αὐτοῦ ἔλεον, ἔσωσεν ἡμᾶς δια
λούτροὁ παλίγγενέσίας· καὶ ἀ
νακαὶνῶσεως πνς ἄλιον, οὐ ἐ
ἔθεν ἐφ' ἡμας πλουσίως διὰ
ὕχυ τοῦ σ͞ρσ ἡμῶν· ἵνα δικαὶ


ωθεντες τῆ ἐκεῖνου χάριίτι κλη
ρονό μοι γενῶμεθα κατ' ἐηπί
δαζωης αἰωνίου· τί ἐστι κα
τ' ἐλπίδα· ἀντὶ τοῦ καθῶς ἡλ
πίσαμεν οὕτως ἀπολανομεν,
ἢ ὅτι ἡδη κληρον ὁμον ἐστε· πί
στὸς ὁλόγος· ἐπειδὴ περὶ μέλ
λοντων διελέχθη καὶ οὐπῶ πά
ρόντων, ἐπηγαγε τὸ ἀξοπί
στον· ἀληθῆ ταῦτα ἔστι φησι·
καὶ δή λον, ἐκτῶν φθασάντω¯·
ὁ γὰρ τὸσαύτης ἡμᾶς ἀνομίας
ἀπαλλάξας καὶ τοσούτων καὶ
κῶν, εὐδηλον ὅτι καὶ τῶν μελ
λόντων ἡ μῖν μετα δώσει πᾶν
τῶν ἐπι μείνασι τῆ χάριτι· ἀ
πὸ γὰρ τῆς αὐτῆς κηδε μονίας
ἀπάντα γίνεται· εὐ χαριστῶ¯
μενοὖν τῶ θὼ, καὶ μὴ δὲν τοις
ἄλλ οἰς ὀνει δί ζωμεν· μὴ δὲ ἐγκα
λῶμεν, ἀλλὰ παρακαλῶμεν
μᾶλλον· εὐχωμεθα ὑπ ἐρ αὐτῶ¯·
συμβουλεύωμεν· νουθέτωμεν·
διδασκωμεν· παραινῶ μεν,
κἂν ὑβρίζωσι κἂν λακτίζω
σι· τοιοῦτοι γὰρ εἰσιν, οἰνοσουν
τες· ἀλ' οἰ πρὸς τὴν ἄγειαν ἐκεῖ
νων σπεύδοντες, πάντα φέ
ρουσι· πάντα πράττουσι κάν
μὴ δὲν ἄνύωσιν, ἵνα μὴ ἑαυ
τοῖς ἐγκαλῶ σιν ὠσπερ ἡμελη
κοσιν· ἢ οὐ κόστε ὅτι πολλάκις
Ἰατροῦ ἀπογνόντος τοῦ κ ἄμνον
τος· ἕτερὸς τίς φησι τῶν προ


σκκόν των πρὸς αὐτόν· θερα
πειανπάλιν πρόσαγε καὶ μήδὲν
ἐλλείπης, ἵνα μὴὴ δὲν ἐμαυτῶ
ἐὐγκαλῶ· ἵναμὴ μεμφωμαι, ἱ
ναμὴ κατηγορ εἰν ἔχω ἐμαύτοῦ·
οὐχὁρατε πόσην οἱ προσκοντες
περὶ τοὺς ἐπιτηδείους πολ
οὐνται τὴν πρόνοιαν; ποσα
ὑπὲρ τοῦτου πράττουσι· καὶ ἱα
τροὺς παρακαλούντες· καὐ
χρηματα ἀναλήσκοντες καὶ
προσε δρεύοντες διαπάντος· ὁ`
κἂν τοῦ τοὺς μιμωμεθα· καὶ
τοι γε οὐχ ὑπερ τῶν ἴσων ἢ φρον
τις· νυν δὲ τὸ μέν σωμα καὶ
μνον τος τοῦ παι δος, οὐκἂν πα
ραι τῆσαι τό τις καὶ μακραμ
ἀπὸδη μίαν στείλασθαι ὥστε λυ
σαι τὴν νόσον· τῆς δὲ ψυχῆς
κακῶς ἔχουσης, οὐδεῖς οὐδενα
ποιεῖταῦ λόγον· ἀλλὰ πάντεες ἀ
να πεπτῶ καμεν· πάντες ῥα
θυμοῦμεν, πάντες ὁληιγοροῦ
μεν· καὶ παῦδας καὶ γυνανκας
ς` ῆ μᾶς αὐτοὺς περιορών τες
ἀναλισκομένους ὑπὸ τῆς νόσου
ταύτης τῆς χαλεπῆς, ἀλλ' ὑστε
ρον λὰμββάνομεν τὴν αἰσθησι¯·
ἔννοησατε πῶς αὐσχρὸν καὶ σφα
δρα καταγελαστον ὑπτερον λέγειν,
οὐ προσε δοκῶμεν· οὐκ ἡλπί
σαμεν στοῦτο ἔσέσθαι· οὐκ αὐ
σχρὸν δὲ λύνον, ἀλλὰ καὶ ἐπι κίν
δυάιον· εἰ γάάρ ἐνι τῶ παρόν τι


κνω τῶν ανο ήτων ἐντς
μελονται μὴ προονανι προα
μᾶλλον κατατὸν μέλλοντα· ς`
τε καὶ ἀκουομέν νυν πλλων
συμβου λεύοντων καὶ λεγοντα¯
τὰ πρακτεα καὶ ταμὴ πω¯
κτεα· ἂντέχῶμεθα τὸίνυν
τῆς ἐλπίδος ἐκεῖνης· φον σει
ζλωμεν τῆς σρίας τῆς ἡμεγε
ρας· τὸν θν ἐπὶ πᾶσι παρα
κάλωμεν, ὥστε χεῖρα ρεραι
μέχρι τινος ὁαθυμοι· μέχριστινος
ἀμέλεις· μέχρι τινος κατάφος
νοῦ μὲν ἑαυτῶν καὶ τῶν ὁμό
δούλων μῶν· αὐτὸς, πλουσι
ως ἐξέχεἐν ἐφ' ἡμᾶς τὴν τοῦ
πνς χάριν· ἕννοήσωμεν τοῦ
νυν ὅσὴν χάριν περὶ ἡμᾶς ἐ
πεδείχωτο, καὶ τὸσαῦύστην καὐ
ἡμεῖς σπουδὴν ἐπιδειρῶνθυ
μᾶλλον δὲ τὸσαυτὴν μεν οὐδυη
τόν· κἂν γοῦν ελάττονα· ἂν λλο
καὶ μετὰ τὴν χάριν ταύτην
ὥμεν ἀναισθητοι, μείζων νμ
ἔσται ἢκολάσις· εἰ μὴἡλθονλει
φησι καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἀμάλ
τίαν οὐκ εἶχον· νυν δὲ, πρόφα
σιν οὐκ ἔχουσιν· ἀλλὰ μὴχένοι τὸ
ταῦταπερὶ ἡμῶν εἶπεῖν, ἀλ' ἐ
γενοι τὸ πάντας ἡμᾶς ἀχρις
θηνναι τῶν ἐπηγγεγμένων ἀὐ
γαθῶν, τοῖς ἡ γαπηκόσιν αὐτὸ·
ἐν χῶ ἰὗ τῶ κῶ ἡμῶν· ὥἰκδόρε
εἰς τοὺς αἰωνας τῶν αἰωνει
ἀδμάὴν·