ΑΛΟΓΟΣ ΠΕΩΤΑ
ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΙΣ ΠΡΣ Η
ΜΩΝ ΙΩΑΝΙΝ ΠΑΡΧΥ ΕΠ
ΣΝΟ ΤΟΥΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝ Τ
τοχὴ τὸΥ χρηΣΟΣσΤόμα
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ
ΤΙ ΤΟΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ·
ΤΑΥΛΟΣ ΔΟΠ ΛΟΣΘ͞Υ.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΙ Ι͞Υ Χ͞Υ :~
Θ͞Η Α
Ἐλπαμρὰ τῶν στωι τή
νίμος οὗτος ἦν σφόδρα
εἰ μὴ γὰρ ον δόκίμος· οὐ
κἂν αὐτῶ τὴννσον ὁ λό
κληρον ἐπέτρελεν· οὐ
κἀν τα ἐλλειφθέντας ἀ
να πληρῶσαι προσε
ταζεν· ἵνα γάρ φητα
λει πόντα ἐπιδιορθῶ
σηι· οὐκ ἂν τοσούτων
ἐπικόπών κοίσιν ἐπε
τρ έψεν, εἰ μης φόδρα
ΜΑΣΕΣΙ τΑν δΕΕ· φΑσι
δὲ αὐτὸν καὶ νεον εἶ
ναι· διὰ τότεκνον αὐ
τὸν λέγειν· πλὴν ἀλλ' οὕ`


τω τοῦτο δκλον ἀπὸ οὐ
του· οἶ μαὶ δὲ αὐτοῦ καὶ
ἐνταῖς πράξεσιν εἶναι
μνοίαν· τάχα καὶ κορίν
βιος ἦν, εἰ μή τις ἐτέ
ρος ἦν ὁμῶνυμος αὐτῶ·
καὶ ζηνὰν μὲν καλεῖ
πρὸς ἑαυτὸν· καὶ ἀπολ
λῶ πεμφθῆναι βούλε
ται. τοῦτον δὲ ου· καὶ
γὰρ ἐναντίαν τοῦ αὐτὸ
κράτορος. μεῖζον ἀ
τοδθοῖς ἐμαρτύρει τὴν
ἀνδριαν καὶ τὴν ἀρε
τον; δόκουσι δὲ μοιχρὸ
νοι εἶναι μέσοι τινες. καὶ
ἐναδεία ὁ παῦλος ὢν
γράφει ταῦτα· οὐδὲν
γὰρ περὶ πειρασμῶν
φή· συνεχῶς δὲ περὶ
στέέφει τοῦ θῦ την χά
ρίν καὶ ἀνω καὶ κατα· ἵ
κἂν ἦν οὖσαν παρακλα
σὶν τοῖς πεπιστευκόσι
πρὸς ἀρετήν· τὸ γὰρ
μάβειν τίνων μένησαν


ΘΡΙΟΙ· ΠΡΣ ΤΙ ΔΟ ΜΕτέση ΚΑΙ
καὶ ταῦτα χάριτι· καὶ τίνων
κχίωνται, οὐ μίκρα προτρο
πῆ ἀποτεῖνεται δὲ καὶ προο
ἰουδαίους· εἰ δὲ ὁ λόκληρον
τὸ ἔθ͞νος ὑβρίζει μηθαυ
μάσης· καὶ ἐπιγαλάτῶν
γὰρ αὐτὸ ποιεῖ λέγων· ὧἀ
νόκτοι γαλάται· οὐ χ ὑρι
σικΟΥΔΕ τΟΥ Τοηθοὺς, ἀλλ' Ε
ρωτικοῦ· εἰ μὲν γὰρ ὦν
αὐτοῦ ἕνεκεν ταῦτα ἐποι
εἰ εἰκότως τις αὐτῶ ἐπε
μέμψατο· εἰ δὲ πεθυρω
μένος καὶ ζεων ὑπὲρ τῶ`
κὴ ράγματος, οὐχ ὑβριστικνς
αὐτὸ ἐποίει· καὶ ὁ χ͞ς δὲ μυ
ρία ἐλοιδορεῖτὸ τοῖς γραμι
ματῶσι καὶ φαρισαίοις·
ἀλλ' οὐχὶ αὐτοῦ ἕνεκεν· ἀλ
λί τί τοὺς ἄνλοὺς ἀἱπαρ
τας ἀπαλλυον· ἀραχεῖαν
δὲ ποιεῖ τὸν ἐπιστολὴν
εκότως· ς` τοῦτο δὲ τῆς
ἀρετῆς τοῦτι τοῦτε κμη
ριον ἦν. τὸ μὴ δεῖθαι λό


τῶν πολλῶν· ἀλλ' ὥσπει
τίνος ὑπομνήσεως· ἄὐ
τη δὲ μοιδοκοὶ τῆς πρὸς
τιμόθεον εἶναι προτέρα
ἡ ἐπιστολή· ἐκεῖνο μὲν
γὰρ πρὸς τῶτέλεισν
ἔγραφεν· ἐν ταῦθυ δὲ, ἀ
φετος ὢν καὶ λεσυδένος·
τὸ γὰρ κέκρι καὶ παραχεῖ
μάσαιἐν νικοπόλοι,τεν
μήριον ἦν τοῦ μηδὲ πώ
ἐν δέσμοις εἶναι· ἐκεί
δεὶ συνεχῶς ἑαυτον μεμί
ον καλεῖ· τί οὖν φησὶ· παν
λος δοῦλος θῦ· ἀπὸς τὸ
λος δὲ ἰῦ χῦ κατὰ πί
στιν ἐκλέκ τῶν θῦ· ὁρας
πῶς ἀδιαφόρως αὐτα τί
θησι· πότε μὲν ἑαυτὸν
τοῦ θῦ δοῦλον λέγων. τοῦ
δὲ χῦ ἀπόστυγον· πότε
δὲ τοῦ χῦδοῦλον· πάν
ΛΟΣΔΟΥΛΟΣ Ι͞Ο Χ͞Υ· ΟΥΤΩΣ
οὐδεμίαν οἱ δὲ δικφη
ρὰν μέτιξὺ πρὸς· ἦ λος
κατὰ πίστιν ἦμεθν τόνον·


Θ͞Ο


ΚΑΙ ΕΠΙΤΗΣ Π͞ΥΑΛΗ ΕΙΑΝ ΤΙΣ
κα'σΕΑοΙΑν ΑΠΕΛΠΙΔὴΛΟ
ῆς ἁμωνίου· κατὰ πόσταν.
ἠληκῶν ου· ἀν τὸ τοῦ ἐτι
ἐπιστήσας ετι ἐτιστεύηης
ΗμαΙ αὐτὸν λγειν ΚΑὶ ΟΤΙ ΑὐτὸΣ
ἐπιστάθη τοὺς ἐκλεκ τοὺς
τοῦ θέ· τουτέστιν, οὐκ ἀπὸ
κατορθωμίτων οὐδὲ ἀ
τὸ πόνων καὶ ἰαρῶτων
τὸ ἀξιω μαγαρον, ἀλλὰ σπὸ
ταντῆς τοῦ πιστεήσαντος
ἀλργείας ἐγένετο· εἰ τὰ ἵνα
μὴ ΑλΟγοΣ Η ΧΑρις ΝΟΜΙσΔΑΣ·
οὔτε γὰρ τὸ πῶν αὐτοῦ· ἐπει
Διατόμὴ καὶ ἑτέροις ἐνεπί
στηςρ. διὰ οῦτα ἐπήγαγε
τὸ καὶ ἐπιένηω σιμαληθείας
τῆς κατ' εὐσεβειαν· ἀπὸ
ταύτη ἐφη ἐπιτάθην· μᾶλο
λον δὲ ε` τὸ ἐπιστάθην ἀκτῆς
ατοὶ χάριτος· καὶ γὰρ καὶ
τούτου αὗτὸς αἱτίος· δια
ταύσω καὶ αὐτὸς ὁ χε λέγει· οὖ
ΧΥΜῖΣ μΑἐΕλεξασθε·
ΑΝΗ ἐγὰ ἡμᾶς ἐξκλεξάμην·


ΚΑΙ ΠΑΙΝΙ ΑΥΤΟΣ ΟὗτοΣ ἁμα
μέρης ἕτερω τι όσφων ἀ^
ἐπιένωσ μαὶκαθὼς καὶ
ἐπεγρώσθεν· καὶ πάλινν·
εἰκαταλάθα ἐφ ς καὶ
ματέληφθὴν ὑπὸ τοῦ χῦ
ἰῦ πότερον κατέληφιη
μεν, καὶ ὕστερον ἐπένω
μεν· καὶ πρότερον ἐπε
νεσθημεν, καὶ τὸ τὸ κα
πελάβομεν· πρότερον ἐ
ΚΛΗΘΥΜΕΝ Ο ΤΟΠΕΥ ΠΗ
κούσαμεν· τῶ δὲκατα
πιστιν οἰπεῖν. τὸ πᾶνε
κείνοις λονίζεται ὅτι
δι ακείνους εἰμῖ αἀπὸς τὸ
ΛΙΣΝ· ΟΥΧ ΟΣΘΡΙΣΙΑΛΑ
διὰ τοὺς ἑκληκτούς· ς`
περ καὶ ἀλλὰ χοῦ λέγει· πῶν
τὰ γὰρ ἡμῶν ἐστὶν· ΕἶΤΕ
αῦλος, εἴτε ἀπολλῶς·
Καὶ ἐπιγνω ἐιν φα ἀλαθεί
ς ῆς κατεὐσεβειαν·
ἔστι γὰρ ἀλείθεια πρᾶγματν·
ΑΛΛ' ΟΥ ΚΑΤ ΕΥΕΒΕΙΑΝ· ΟΙΟΝ
τὸ εἰδέναι τὰ γεωργμα


τὸςιδέναι τέχνας. ἀλη
θῶς ἐστὶν ειδέναι· ἀλλ' αὐ
τῆ κατὰσέβειαν ἡ ἀλήθθα·
ἡ τὸ κατὰ πιστον ὅτι ἐπιστεύ
σαν καθά περοἱ λοι· ποῖκν
νέητοὶ καὶ ἐτέγνως ἂν τὴν
ἀλήθειαν· ἀπὸ πίστεως
ἄρα ὴ ἐπίσνωσις· οὐκ ά
πὸ λόνισμῶν· ἐπ ελπίδη
ζωῆς αἰωνίου· εἴπε
τὴν παροῦταν τῶν ἐν τῆ χάρι
τι τοῦ θῦ· λέγεις τὴν μελ
λοῦσαν· καὶ ἐπάθλα τίθη
σιν ἡμῖν ὑπὲρῶν ἡμᾶς ἔηρ
γέησε· ἐπεὶ γὰρ ἐπιστά
σαμεν καὶ ἀπηλλάγομεν τῆς
πλάνος, στεφαν οὖν ἡμᾶς
βούλεται· ὅρα πῶς γε
μει τὸ προοἱμίον τῶν
κεργεσίν τοῦ βῦ· καὶ ὀλα
δις λῆς ἡ ἐπιστολὴ αὐτη.
μάλιστα τοιαύτη τυχάνοι·
καὶ αὐτὸν τὸν ἄγλον ἐμεῖνον
διανίστωσα μᾶλλον, πρὸς
τοὺς πόνους ὁ τοὺς μα
θυτευομένους· οὐδὲν


ΓΑΡ Εὕτως ἡμᾶς εὐφηλεῖ
ὡς τὸ συνεχῶς μιανησθαι
τῶν ἀεργετῶν τοῦ θῦ· καὶ
τῶν κοινὴ, ὁ τῶν ἰδία· εἰ
γὰρ φιλου ἀεργεσίας ἀ
νενεγκόντες· ἡρῆμα προση
νες ἀκούσαντες· ἡ πρᾶγμα
διὰθερβαίνόμεθα πολ
λῶ μᾶλλονΟ ΤΟΚ ΙΔΩΜΕ
πόσοις κίνδύνοις περὶ
ἕσεομεν, καὶ ἀπὸ πανί
των ἡμᾶς ἐξείλετος· Ος.
προΘυμότΕΡΟΙ ΠΕΡὶ τὴ ὑ
πακοῦν ἐσόμεθα· καὶ ἐ
πίγνν σν φη· ἀΝΟΣΙας·
ΑΛΟΘΕΙΑΝ ΔΕ ΕΝΤΑΥ ΘΑ, ΠΡΟΣ
τὸν τῦτον οὐτως εἶστεν·
Καὶ μὲ οὐ ἐκοίνη ἐπισνω
σις ἦν καὶ εὐσεβεικήν· ἀν' ο
ΚΑΛΟΘΕΙΑΣ· ΟΥΜΟΝΟΥ ΔΕ
ψεδους· κλλὰ τῦται ς`
εἰκόνος· καὶῶς εἶστεν
ΕΠΕΛΠΙΔΙΣΩΗΣ ΑΙΩ
νίου· ὅτι ἐκείνη ἐπη
πιδιΟν ἔωης τῆς πάνει
σης· ὁ γὰρ ποικσας


ΜΟΣ


αὐτά φη ζήσεται ἐν αὐτοῖς·
ὁρᾶς πῶς ἐκ προοιμίων
ΚΔΗ ΔΕΙΑνυΤαι τῆς χΑρι
τς τὸ μέσον; ἐκρῖνο οὐκέλ
ΛΑΝ ΤΟΙ ἀΝΛΟΜεΙς· εἰ γὰρ
ς` ωτοὶ κλόγοντο ἐκλέ
κτοῖ ἀλλ' οὐκ έτι· ἦν ΕπΗΣ
ξίλατος ἀλεὐδῆς θ͞ς πρὸ
χρόνων αἰωνίων· τοῦ
τέστιν οὐ νῦν ἐκ μετανοίας·
ἀλ' ἄνωθεν ταῦτα προῦύ
ριστο· πολλαχοῦ τοῦτο τι
θησιν ὡς ὅτ ἂν λέγη· ἄφύ
ρις μένος εἰς ἀαγγελίον
τοῦ θῦ· καὶ πάλιν· οὕς
προἐγνυν καὶ προυνοῖσε·
δεικνὺς τὸν ἐγενείαν
τὸν ἡμετέραν· ὅτι ἡμᾶς
οὐ νῦν ἀλλ' ἄνωθενήσά
τησεν· δὐμικρὸν δὲ τοῦ
τὸ τὸ ἄνωθεν ἠγαπησθει
ς` ΕξἀρχΟΣς· ΚΣ ΕπΙγΕί
λατό φης ἀλευδῆς θ͞ς·
εἰκψεθῆς πούντως
ἔσταικἐπήγγείλατο· εἰ
ΑγΑδη·  δὲΙ ἀμφη


βάλλειν κἂν μετὰ θάνατον
Η· ΟΝ ΕΠΗγΣΙλΑτό φη Ο
μκδης θ͞ς πρὸ χρόνων
αἰωνίων· καὶ ἀπὸ τοῦ
εἰπεῖν πρὸ χρόνωον αἰ
Ωνίων. τὸ ἀξιόπιστον
δείκνυσιν· οὐκ ἐπειδὴ
ΙΟΥΔΑΚΟί φη οΥ ΠΡΟΣΗΛΘΟΝ
νῦν δια τοῦτο ταῦτα ξἀλ
λ' οὕτως ὄνίωθεν ἐλτπω
τΟ· Σ ΚΑΙ ΔΗλΩΝ ΕΠΑΤΕΙ·
ἐφανερωσε δὲ καιροῖς
ἰδίοις· τί οὖν ἡ ἀναβο
λῆ· κηδεμονίας χάριν.
ς` τοῦ ἐκαίρως ποικτι·
καιρός φη Ο πειφήτῆς
τοῦ ποιῆσαι τῶ κῦῶν· τὸ
γὰρ ΙΔΙΟις. ΤΟΥτό ἐστΙν·
τοῖς προσήκουσι· τοῖς
ὀφειλομένοις· τοῖς ἄρ
μόζουσιν· ἐφανερώσε
ΦΙ ΚΑΙ ΒΟΙΣ ΙΔΙΟΙΣ ΤΟΝ ΛΟ
γον αὐτοῦ ἐν κυράγματι
ἐἐπιτεύθην ἐγω· τοῦ
τστι τὸ κίρυγμα· τοῦ
τι μὲ τῶ πόντα εῖἴ χέ


τὸ ἐαγέλλον· ς` τὰ ἐν ταῦ
θα, ςτὰ μέλλοντα· τὴν
ζωῆν. τὸν ἐσέβειαν. τὴν
πίστιν· πάντα ὅμοῦ ἐν
κηράγματι· τουτέστι. φα
νερῶς· μετὰ παρρησίας·
τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐἰκηρύγμα
τι· ὥσπερ ο κήρυτε παν
τῶν παρόντωνἐν τῶ θέα
τρωκηρυτι εκοῦτα ς` ἡμεῖς.
ΚΑΡΟΤΤΟΜΕΝ, ΩΣΤΕ ΜΗΔΕΝ
προσθεῖναι· ἀλλ' αὐτὰ ἀ ἡ
κούσαμεν εἰπεῖν· ἡ γὰρ
τοῦ κίρυκΙς Αρετῆ, ἐνΩ
πᾶσιν εἰπεῖν ἐστι τὸ γάγο
νος, οὐκ ἐν τῶ πρὸς ζεῖ
ναί τινα ἡ ἀφελεῖν· εἰ
τοίνυν κη ούττειν δεῖ· με
ΤΑ ΠΑΡΡΗσΙΑΣ κΗρΥΤεΙΝ
ΔΕΙΣ ΕΠΕΙΟΥ ΔΕ Κηρύτειν
ἐστὶ· δια τοῦτο οὐδὲ εἰ
πεν ὁ χ͞ς εἰπάτε ἐπὶ το
ΔΩΜΑ ΤΩΝ ΑΛΛΟ ΚΗ ΟΥΞΑ
τε ἐπὶ τῶν δωμάτων· καὶ
ἀπὸ τοῦτό που ος` ἀπὸ τοῦ
τρί τοῦ τὸ γέγονὸς παριστν·


ὁ ἐπιστάθην γὰ κατ' ἐπι
ταγὴν τοῦ σ͞ρς ἡμῶν θῦ·
καὶ τὸ ἐπιστεύθην ς τὸ κα
τελιταγατα· ἀρή τιστον
δείκνησιν· ὡστε μὴ
δενα ἀναξιο παθεῖν· μη
ΔΕ ΑΚΚΙζεΣΘΑΙ Μὴ ΔΕΔΑΣ
χεραινειν· εἰ τοίνυν ἐ
πιταγή ἐστιν, οὐκ οἰμίκυ
ριος· ἐπιτάγμα γὰρ πλη
ρῶ· τῶν γὰρ πρακτεων·
τὰ μὲν ἐφ' ἡμῖν κεῖται
τὰ δὲ οὐκ ἐφ' ἡμῖν· ἀμεν
γὰρ ἐπιτάττων λέγει, ταῦ
τὰ οὐκ ἐφ' ἡμῖν· ἄπερ
δὲ ἐπιτρέπων. ταῦτα ἐ
φ' ἡμῖν τυγχάνει· οἷον τὸ
σάντις εἴτη τῶα δελλούῦν
αὐτοῦ μυρεὶ ἐνοχὶς ἔσται
εἰς τὴν γέένναν τοῦ πυ
ρος, τοῦτο ἐπιτάγμα
καὶ τον ῦτἂν προσφέρης
τὸ δυρόν σου ἐπὶ τὸ θῦ
ΗΣΤΗΡΙΟΥ S` ΕΡ͞ΩΣ ΟΤΙΟ Υ
δελφός σου ἔχει τι κα τὰ
σου· ἀφεσεκεῖ τὸ δὲ ξοις


ΑΥΙ


ἐνπροσθεν τοῦ θυσίαστν
ρίου, καὶ ἀπελθὼν διαγλ
γήρι τῶ ἀδΕλῶσου, καὶ τ
τε ἐλθὼν προσφέρε τὸ δῦ
ρόν σουν καὶ τοῦτο ἐπιτάγμας·
καὶ τὸν μὴ ποιήσαντα, ἀ
νγκη ἀπεύθυνον εἶναι κο
λάσει· ὅτ ἂν δὲλάγη ἔσν
θέλης πάλησον σοῦτα
ὑπάρχοντα· καὶ πάλιν·
ὁ δυνάμενος χυρεῖν χά
ρείτω, οὐκέτι ἐπιτάγμά
ἐστὶ· τὸν γὰρ ἀκροατὴν ποι
ΕΙΚΥΡΙΟΝ ΤΩΝ ΛεχθΕνΔΝ.
ς` τὴν αἴρεσιν αὐτῶ δίδω
σι τῶν πρακτέων· ταύ
τα μὲν γὰρ καὶ ποιῆσαι
ς` μὴ ποιῆσαι, ἐφ' ἡμῖν·
τὰ δὲ ἐπιτάγματα, οὐ
κέφ' ἡμῖν· ἀλλ' ἀναγκκη
ποικσαι ἡμὴ ποιήσαν
τα κολασθῆναι· τοῦτο
οὖν φὴ καὶ ὅταν λέγη ἀὶ
νάγκη γάρ βοὶ ἐπίκεῖται·
οὐδεὶ γάρμοι φὴ ἐστὸν ἐλι
μὴ ἀαγελίζωμαι· ἀφε


σερον δι' ἐρῶαντὸς ἵνα πα
σικατάδηλον γένηται· οἷον·
ὁ τὴν ἀρχον τῆς ἐκκλισίας
ἐμπεπισταμένος καὶ τὴ τῆς
ἐπισκόπης ἐξία τέτι μη
μενος· ἀν μὴ διηγρρέητα
λαῦτα πρυκτέα, οὐκ ἂν εὐ
θυνος ἔσται· ὁ μεν τοιλαικὸς·
οὐδὲμίαν ἀναγμον ἔχει τός του·
δια τοῦτό φη καὶ ὁ παῦλος·
ὅτι κατ' ἐπιταγὴν τοῦτες,
ἡμῶν τοῦτο ποιῶ· καὶ ὁ
ρα τὰ ἐπιθετα πῶς πῦς
ς` εἶπν ἀρμοκει· ἄνωτε·
ρω μρεῖ πῶν ἰα δαδῆκν τως·
ἐν ταῦλα φη κατε λιτα
τὴν ΤΟῦ σ͞ρς ΗΜΩΝ Θ͞Υ· Εἰ
τίίνυν σήρ ἐστικαὶ αὐτὸς
ταῦτα ἐπετεξεν ἀπὸ
τοῦ βούλεσθαι σώζζεσθαι
οὐ τοίνυν φιλαρχίας τὸ
πρᾶγμάἐστι. πίστις γρ ἐστι.
καὶ ἐπιταγήἐστι· καὶ σρς
θῦ· τί τῶ ννησιωτέκιω
ἔστι γΑρ Ο ΜΟ ΓΝΗσα ΕΙνΑΙ
τέννα, ὡς ἐκεῖνος περὶ οὐ


φη· ἐάντις ἀδΕλφος
ὀνομαζόμενος ἦ πορ
νος. ἡ πλεονέκτης· ἡ
εἰδωλολάτρης· ΗΛΟΙΔο
ρος. ἡ μέθυσος. τῶ τοιοῦ
τω μὴ δὲ ἐυνἐλίειν· ἵδ
καὶ τεκνον, καὶ οὐκ ἐστι γνή
σιοντέκνον· τὴννονμεν
γὰρ ἐπειδὴ ἀπαξέλε
ξῦτο τον χάριν· οὖνγεν
νήθη· οὐ γνήσιον δὲ ἐπει
δὴ ἀνδξιον τοῦ π͞ρς ἐστὶν·
ἐπειδὴ πρὸς ἕτερον αὐ
τὸ μόλει τυραννον· ἐπι
μὲν γὰρ τῶν φησικῶν παι
δων· τὸ γνύσιον ς` τὸ μὴγν
σιον, ἀπὸ τῆς ὠδινούσης
καὶ τοῦ σπείροντος ὁ εἰκε
ται· ἐνταῦθα δὲ οὐ
χ οὕτως· ἀλλ' ὑπὸ τῆς πο
αἰρέσεως· ἔστι γὰρ γνόσιον
γενόμενον μὴ εἶναι ἐἰή
σιον· καὶ ἐστιν οὐκὄντα
γνήσιον, γένεσθαι γνήσιον·
οὐ γὰρ ἀνυκη φύσεως ταῦ
τὰ κατακέκλεισται, ἀλλ' ἐ


ξουσία προαιρέσεως· ὁ
μεν καὶ συνεχεῖς ἔχει τῶς
μεταβολας· ἦν ὀνήσι
μόστεκνον γνήσιον· ἀλ
λὰ καὶ οὐενήσιον ἦν· καὶ
γὰρ ἡ χρηστος ἐγένετο· ἀλλὰ
πάλιν ἀγενετογνόσιον· οὐ
τως, ὡς καὶ αὐτὸν πληγγας,
καλεῖσθαι ἀποστολικά· τι
τῶνησιω τεῦναι καθ
κοινῦν πόστιν· ἐπει δν
εἰπέ τεκνον, οὐ τὴν τοῦ
πρ͞ς αὐτοῦ ἐλάβε τέξη·
πῶς καὶ ταύτην τόν τί
μῖν ἐλατοῖ ς` καταστέλει.
ἄκουσον· κατὰ κοίνην
γὰρ πίσ τιν ἐπήγαγε· τοὺ
τέστι κατὰ πιστιν, οὐδὲν
ἔχωσος πλεον· κοινὸ γάρ
ἐστὶ· καὶ δια τῆς αὐτῆς
γώτε ἐτεχθὴν καὶ σύτε
κνον οὖν πὸθεν αὐ τοῦ κα
λεῖ· ΗΤοι τὴν φιΛΟστΟΣ
γίαν μονοὐ δὴ λὺ σαμέ
ΛΩΝ. Η ΤΟ ΠΡΟΤΕΡΟΝ
εἴναι ἐν τῶ κορύγματα


ΝΟ


ἡ τὸ δι' αὐτοῦ πεφαντίθαι·
δια τοῦτο καὶ τοκνα καὶ
ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΚΑΛΕΙ, ΕΠΕΙΔΗ
ἀπὸ τὸς αὐτῆς πιστοῦς ἔ
τέχθησαν ἀδελφοί· ἔ
ΠΕΙΔὴ ΔΙΑ τῶν ἐκείνη
λεινῶν, τεκνα· τῶ οὖν
κατὰ κοινὴν εἰπεῖν πι
στιν τὴν ἀδελφότητα ἡ
νξατι· χάρις ἔλεος· καὶ
εἰρῆνη ἀπὸ θῦ π͞ρς καὶ
Κ͞Υ Ι͞Υ Χ͞Υ ΤΟΥ Τ͞ΡΣ ΗΜΩΝ· Ε
ΠΕΙΔὴ ΕἶΠὲ τέΚνΟν, Ε
ιγαγεν ὑπὸ θῦ πρς· μῖς
τε ἀναστῆσαι αὐτοῦ τὴν
δι' ἄνοιαν καὶ μάθεῖν τίνος
ἐστὶ τόκνον· καὶ ὅτι οὐΩ
κοινὴν πίστιν εἰπεῖν μο
νον· ἀλλ' ὁ τῶ ἐπάγαγεὶνε
ΠΡΣ ΗΜΩΝ. Τὸ Ο ΜΟΤΙΜΟΝ
αὐτοῦ δείκνησιν· ὅρα
δὲ πῶς ἂ τοῖς μβῶν
ταῖς καὶ τοῖς πολλοῖς
ἐπέχεται· ταῦτα καὶ
τῶ διδασκάλα· ὁμοΙΩΣ
γὰρ οαὐτὸς δεῖ αυτῶν


τοιόύτων εὐχων· καὶ πολ
λῶμᾶλον. ἡ ἐμείνοι· ὅσα
ς` πλειονὰς ἐχθρὺς ἔχει· ὅ
σω καὶ πλιδονὰς ἐναγε
τοῦ προσκρούειν τῶ θωι·
ὅσω γὰρ μέγα τὸ ἀξιωμα,
τοσούτω μείζους ς` οἱ
κίνδυνοι τῶ τὴν ἰέρωςυ
νον ἔχοντι· ἄρκοι γὰρ καὶ
ἐν κατόνου μὴ ἐπακίτως
ἂν ἐνγκεῖν εἰς τὸν οὐ͞νον. ς`
ἐνἁμαρτημα εἰς αὐτὴν
ἐμβαλοιν τὴν τέένναν· ἵνα
γὰρ τῶ ἀλλὰ πάντα πολά
τὰ καο ἐκόστον ὑμέραι
συμπίποντα· ἀν τυχο πο
τέ τινα ἡ δια φηλίαν· ἡ
διῆλλον τυχὸν αρτίαν ἀνα
ζιον εἰς ἐπισκοπὴν πα
ργγεῖν καὶ πολεως ἐπιτεε
ΘΑΙ ΜΕγΑΝΗΣ ΑΡΧΟν. ΕΡα ΠΟ
σου πυρὸς ἑαυτὸν καθίστη
σιν ἐνοχὸν· οὐ γὰρ τῶν θῦ
χῶΝ τῶν ἀπολλύμνων μό
νον· ἀπόλλυσι γὰρ αὐτὰς
ἀνευλαβῆς ὢν. ἀλλὰ καὶ


ταύτων τῶν ὑπε μεινου
πραττομένων, αὐτὸς δαι
σει τὰς θόνας· ὁ γὰρ ἐν
τάζει ἰδὴ τούὢν ἀνε
λαβῆς, πολλῶ μᾶλλον
οτ'αν ἐπιλάβηται τῆς ἄρ
χος· ἀγαπὸ τὸν γὰρ τὸν εὐ
λὰ βὴ μεῖναι τοιοῦτον, ἐπιλά
βίμένον τῆς ἀρχός· καὶ
γὰρ κενοδοξία τό της φό
ΔΕΟΤΟρΟν ἐΠΙΙίαεαι· κΑὶ
χρημάτων ἔρως· καὶ αὐ
θάδεια, τῆς ἀρχῆς τὴν ἔ
ξουσίαν παρ ἐχούσος· ς`
προσκρούματα καὶ υυρεῖς·
ς` λοιδορίαι. καὶ μυρία ἐ
τόρα· ἀν οὖν τις ἀνελά
ΒΟς Ηἱ μᾶλλον ἔστΑΙ ΑΝΕ
λαβεστέρος τοιοῦτος γενό
μενος· ὅταν οὖν τοιοῦ
τον ἐπιστίσι ἀρχόντα. πῶν
τῶν τῶν ἁμαρτανο μένω
π ἐκοίνου, καὶ δόμωΝ·
λοκλύρων ὑπεύθύνος ἔ
σται· εἰ δὲ ὁ μίαν ψυχὴν
σκόνδαλίζων συμφέρει


αὐτῶ ινα μῦλος τί νιμὸς
κρέμασθη εἰς τὸν τεέχειν
λον αὐτοῦ. καὶ κατὰ στόν
τίσθη ἐν τῶ πελάγει τῆς
βαλάςσης· ὁ τοσαύτας
ψυὰς ὴν δαλζωΝ· ΠΟ
λεῖς ΙΛΟΚλΟρΟὺς ΚαΙ ΔΑ
μοὺς ς` μυρίας οἰκίας· ἦ
δρας· γυναῖκας παῖθες
πολίτας· γεωρ γοὺς, τοὺς
ἐναὐτὴ τῆ πόλοι· τοὺς ἔι
ἐτίραις ταῖς ὑπεκείνην
τὴν πολιν, τί ὑποστήσε
ται· κἂν γὰρ τοι πλασι
να ἑτέραν εἰπης. οὐδὲν
Ερεῖς· τοσαύτης ἑσταιύ
πεύθυνος κολάσεως ς`
τηνρίας· ὥστε μάλεστα
οὗτος δοὶ ταύτος χάρι
τος τοῦ ἰῦ ς`τῆς ειρόνος·
ἂν γὰρ μὴ μετὰ ταύτης
κήμερν α τὸν λῶὸν, τατα
οἶχεται καὶ ἀπολῶλε· φκ
οἱ αμῶν αὐτῶ οὐκόντων·
ἦν γὰρ ἐνπείνος ἦς τὸς
Κηβέρνη τίκης· ἀν μή


SΥΙ


τοὺς οἰκκὰς τού τους ἐχλι τὸν
χάριν ς τὸῦ εἰρόνην τὴν σατάα
τοῦ θῦ. καταδήσει τὸ καφὸς
ς` τοὺς ἐνπλέοντας· ὁθὲν
μοι θυμάζειν ἔλειί τοὺς
ἐρικμένους τκουτοσού
τοῦ· ἀΟειΚ ΑνΕ Ο ΤΑΛΑί
πῶρι· οὐχ ὁρᾶς τίνος ἐφί
έαι· κατὰ σαύτὸν γνἦς ς
ἀγνῶς καὶ ἀσημος· κἂν μυ
ΡρΙΩ ΗΜΑΡτΗΣ· ἀΝΩΜίΑΣ
ψυχῆς δώσεις λόγον· καὶ
ταύτης εὐθύνας ὑφέζεις
μάνον· ὅτ'ἂν δὲ εἰς τὴν ἀρ
χοῦ σαντην ὐχθῆς, ἀνρόκς,
σον ὅσων καὶ ἄλλων ὑπα
θυνος οἱ τι μυρίας· ἄκοοσ
γὰρ παῦλου λόγοντός· πεί
θεσθε τοῖς ἡ γουμένοις ς`
ὑπεῖκέτε· ὅτι αὐτοὶ ατρυ
πνουσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν
ὑμῶν ὡς λόγον ἀπολώ
σοντες· ἀλλὰ τίμης ἐφίε
σαι καὶ ἀρχὸς, καὶ τίς Η
ἡδονἡ ταύτης τῆς τιμάς
οὐ γΑΣΔΗΟΥ Δὲ τοῦτο ἀρ͞Ω·


οὐ χρ ἐστι δυνα τὸν κσεχοντα
εἶναι ἀληθῶς πῶς, ὅτι
ἐν τῆ ἐξουσιακεῖται τῶ λ
ἀρχόμένων τὸ ὐπακούειν·
καὶ ετις ἀλριθῶς ἐξετάσιει
τὸ πρᾶγμα· οὐκ ἐλλάρχὴν
ἐρχετμις τοιοῦτος· ἀλλὰ μυ
ΡΙΟΣ ΔΗΛΑΣΙΔΑΠΟΤΑΙΣ Ε
ναντία καὶ ἐπιθυμοῦσι καὶ
λέγουσιν· ὅπερ γὰρ γκωμίά
ζει κκείνος· μέμφεαι ὅτε
ρς· ΟπεργΑγΕΙΟῦτος, Θαυ
μάζει ΑΛΟς· Τίνος οὖν ἀ
κουσται χρη. τίνι πιθη
ναι, οὐκ ἔλιι· καὶ ὁ μὲν ἀρ
ΤΥρΩνητος κἀν ἐνηντία
ΙΔΕτότις ατῶ ποισάξη.
καὶ δυσχεραίνει· σὺ δε
ἂντοσούτων δεσπότωνε
ἐναντία ἐπιτὰ ττὸν τῶν ἀλ
γήσης. καὶ τούτου δίκως
δίκην, τὰ πάντων ἐπισε
στιὶ κατὰ ἀνοίσων· τοῦτο οὖν
εἰπέ μοι τιμή, τοῦτο ἀλρ
χῆ τοῦτο ἐξουσίαι; εἶσεν
ὁ ΤΗ· ἐπΙσκ· Θ͞ΟΝ ἔΩΝ εἰΑ


ναγκεῖν χρήματα· ἀν
μὴ θέλη. οὐ μόνον οὐκ εἶ
σίνομεν, ἀλλὰ καὶ ὑπερ τοἰ
μὴ δόξαι ραθομίας ἐ
νεκεν τοῦτο ποιειν. κατη
νΣεΙ τοῦ κελεύθντος· κλλ
πει φὴ· ἀρπάζει· κατὰ
πίνει τὰ τῶν πενότῶν·
κατεσθίει τὰ τῶν πωχενς
πῦῦται λοιδορῶν· μεχρι
τίνος ταῦτα φής· οὐ κοὔ
λει εἶἰσεν ἐγκεῖν, οὐδεὶς ὁ
κατ'αναγκάζων. οὐδεὶς
ὁβιαζόμενος· τί καὶ
λοιδορὴ τῶ παραινοῦν.
τι καὶ συμβουλεύόντι· ἀλ
λεῖς χρειαν τις κατέστη.
καὶ οὐκ ωρεξέχεῖρα μὴ
δυνηθεῖς ἡ καὶ ἑτέρωθι
ἀσχοληθεῖς, οὐδὲ μία
συγγνώμη. ἀλλὰ πάλιν
κατηγορίαι χείρους ῶν
προτέρων· καὶ ταῦτα
ὑπομένει. καὶ μυνα
σθαι οὐκ ἔχει· πλυχνα
γάρ ἐστινίδια· μαι ὥστερ


τὸ ς πλυγγνονβἂν οἰδαί
νη· κἂν πόνον παρέχ ς`
τὴ κεφαλὴκαὶ τῶ λοιτοῦ
σώματι. οὐ τολάωμεν
ἀμύνας θαι· οὐδὲ λαβόν
τες ξιφος διαβρηγνύς
μεν, οὕτω κἂν τῶν ἀρχο
μένων τίς τοιοῦτος ἦι
πόνους ἡμῖν παρέχων ς`
ἀθυμίας ἐκ τῶν κατηγο
ριῶν τούτων, οὗτο λῦνλεν
ἀμύνασθαι· πόρρω γάρ
ταῦτα π͞νικῆς διανοίας·
ἀλλ' ἀνάγκηφέρειν τὸν πό
νον εως ἂν ἐκεῖνος ἀγία
νη καλῶς· ὁ ἀργυρώνη
τος οἰκέτης· ἔχειτι ἔργον
ἐπιτεταγμένον· καν τοῦ
Τὸ ΑΡήση, λΟΟ πὸΝ ἐπΤΟΙ
κύριος γίνεται· οὗτος δέ
πωνταχοῦ περελμεται·
πολλὴ καὶ τῶν ὑπεραῦ
ναμῖν ἀπαιτοῖται· ἀν
Μὴ Εἰ δὴ ΛγεΙν, Πλὺς
ὁ γογμσμός· ἀν εἶδῆλ
γειν πάλιν κατήρον κι


ΕΩΑ


μεν ὁδορός ἐστιν· ἀν μὴ
ΝΕΚΡΟὺΣ ΑνΙσΩι, οὐΔΕ
νος λόγοι· δξιός φη· ὁ
δεῖνα ἀλλὰβης ἐστὶν, οὗτος
δρον· ἀναστολάνησυμ
μετρου τροφῆς, πάλιν
κατηγορίαι· ἔδεὶαὐ
τὸνῦ πογγόνισθαιιφη·
ἀνλούόμενον ἰδή τις
πολλαι κατηγορίαι· ὅλως
τὸν ἦλον ὁραν ὀφεύλει
ΦΥ· εἰ δὲ τὰ αὐτα πράσ
τειαπερ ἐγω· καὶ λοῦε
ται· καὶ ἐσθίει· καὶ πίνει·
καὶ ἱματία περιβέβλη
ται· καὶ οἰκίας φροντί
ζει καὶ οἰκετῶν, τίνος ἐ
νεκεν ἐμοῦ προέστηκέν·
ἀνλο καὶ οἰκέτας ἔχει
Φὴ ΤΟὺς ΔιΑΚΟνίΣΜΕ
νοις αὐτῶ· καὶ ἐπὶ ὸνο
οχοῖται· τίνος οὖν ἐν ε
μεν ἐμοῦ προέστηκεν· ἀλ
λατί εἰπέ μοι· οὐκ ὀφει
λει τὸν διακονούμενον ἐ
χειν· ἀλλ' αὐτὸς τὸ πάρ


ἀνακαίειν. καὶ δδροφό
ροῖν, καὶ ΖόλαΔιΑΚλΟΝν.
καὶ εἰς γορὰν ἐμβάλειν;
καὶ πόση τοῦτο αἱχύνη
γνεται· καὶ ἡμὲν ΑΛΟΙ Ε
κεῖνοι ἀνδρες οἱ ἀπός το
λοι· τὸν τῶ λόγω· πρὸς
καρτεροῦντα. οὐδὲ διη
κονία χηρῶν βούλονται
πρισάνἔχειν· ἀλλ' ἀν δξιον
αὐτοῦ εἶναι τὸ πρᾶγμα
νομίζουσι· σὺ δὲ ἀνῶν.
καὶ εἰς τὴν τῶν οἰκετῶν
ὑπήρεσίαν καθελκεις
τῶν σῶν· διατίς ταῦτα
ἐπιτάττων οὐπαρέρχη
σὺ καὶ ταῦτα πληροῖς·
εἰπέ μοι· οὐχὶ μεῖζον ἀ
σοι διακονεῖται ὑπη
ρεσίαν ἡ σῦτὰ ἐωματιμά
διὰ τι μὴ τὸν παιδαθγ
τεις τῶν σόν πρὸς τὴν τοῦ
τοῦ ὑπήρεστιαν· ὁ χ͞ς ἐνι
γε τοὺς πόδὰς τῶν μα
θητῶν. σὺθεραπρίαν
ἀν παράσχος τῶ διδα


σμενν. μεα τί ποιοῖς; ἀλ
λότο σῦ θλει παρασχεῖν.
καὶ αὐτὸν κωλύεις· τί οὖν
ἀπὸ τοῦ οὐν οὐ ζὴν ὀφεί
λεῖ; ἀλλ' οὐ βούλεται οὕτως
ἰθς· ἀλλ' οἱ ἀπόστολοὶ
φὴ ἐλαθέρους εἶχον
δουλεύοντας· βούλει ς`
τοῦτο ἀκοῦται πῶς οἰά
πόστολοίδιηγον; ἀποδὴ
μίας ἐποιοῦντο· καὶ ἀν
δρες ἐλεύθεροι· καὶ γυ
ναῖκεταγένεις, ὑπὲρ
τῆς ἐκείνων ἀναπανσε
ως καὶ τὰς ψυχὰς ς` τὰς
κεφαλὰς ὑπετίψεσαν
τὰς ἑαυτῶν· ἄκουε δὲ
καὶ τοῦ μακαρίον τοῦτου
παραινοῦντος ς` λέγοντος·
τοὺς οὖν τοιούτους ἐηι τίμες
ἔχε· καὶ πάλιν· διὰ τὸ
ἔργον τοῦ θῦ μεχριλύνα
τοῦ κννσε παραβουλεύ
σάμενος τῆ ψυχς. ἵνα ἀ
ναπληρώση τοῦ μυα
ὑσερημα τῆς πρὸς με


ΛΟΙΤοΥρεΙίας· ὀρας τί
φή· σὺ δὲ ὁὁ δὲ λόγον
προστέαι ὑπὲρ τοῦ π͞ρς
τοῦ σοῦ. μή τι σοκίνδυ
νον τοσοῦτον ἀναθέχη
ἀλλὰ λΟΥ ΕΘΑίΦΙ ΟΥ ΧΡΥ·
δια τί οἰ πέμοι· ποῦ
τοῦτο κεκώλται, οὐδὲ
Γὰρ ὁ οὕτως καλόν· οὐδὲ
μοῦ ταῦτα ὁρῶμεν οὐ
τε ἐγκαλούμενο οὔτε εὖν
μαζόμενα· ἀλλὰ ἐστὶν
ἅπὲρ ἐπέτθξε τὸν ἐπίκ
πον ἔχειν· ἀνεγκλη τὸν εἶ
ναι· σωφρονα· κόσμιον·
φιλόξένον· διδακτικόν·
ταῦτα επαιτεῖς ἀπὸς το
λος· ταῦτα χρῆ ἐπιοί
τεῖν παρὰ τοῦ ἀρχων
τος· περαιτορῦ δὲ
μηδέΝ· οὐκ ΕΙ τοῦ
τΑνΛοῦ ΜΚΡΙ ΜετΕΡος·
μᾶλλον δὲ οὐμεῖ τοῦ τ͞νς
ἀκρὶ μέστερος· ἀν ἦση
κτος ἡ καὶ παροινος·
ΑνΩΜΟσΟυ, ΑΝΕλθῆς


ΝΟΙ


κατογόρει· ἀν ἐξξαταῦ
τα τοῦ ἐπισκίπου· ἀν
τρυφῶ. καὶ τοῦτο κατη
γορία· ἀν δὲ θεραστάη
τὸ σῶμα ἵνασοι διακόνί·
ἂν ἐπιμέληται ἵνα σοι
ΧΡΟΣΙΜΟΣ ΗΙ· ΥπὲΡ ΤΟΥ
των αὐτῶ ἐγκαλεῖν δεῖ,
οὐκ οίδας ὅτι ἀσθένεια
σαματικὴ· τῆς κατὰ
ψυχὴν ἀσθενείας οὐ πάροινος·
ἀν ὠμὸς ς ἀνελεὴς.


205


κατηγόρει· ἀνάξια ταῦ
τα τοῦ ἐπισκόπου· ἀν
τρυφᾶ. καὶ τοῦτο κατη
γορία· ἀν δὲ θεραπεύη
τὸ σῶμα ἵνα σοι διακονῆ·
ἀν ἐπιμελῆται ἵνα σοι
χρήσιμος ἦι· ὑπὲρ τού
των αὐτῶ ἐγκαλεῖν δεῖ;
οὐκ οἶδας ὅτι ασθένεια
σωματικὴ· τῆς κατὰ
ψυχὴν ἀσθενείας· οὐχ ἧττον
ς ἡμᾶς βλάπτει ς τὴν ἐκ  
κλησίαν; διατί διορθοῦ
ται αὐτὴν ὁ παῦλος· γρά
φων τῶ τιμοθέω. οἴνω
ὀλίγω χρῶ διὰ τὸν στό
μαχόν σου καὶ τὰς πυκνάς
σου ἀσθενείας· εἰ μὲν
γὰρ ψυχῆ μὸνη τὴν ἀρε
τὴν κατωρθοῦμεν. οὐ
κ ἔδει φροντίζειν τοῦ
σώματος· τί δὲ ὅλως
καὶ γεγόναμεν· εἰ δὲ πολ
λὴ τούτου ἡ συντέλεια.
πῶς οὐκ ἐσχάτης ἐστὶν
ἀνοίας ἀμελεῖν τού


του· ἔστω γὰρ τις ἀνὴρ   
ἐπισκοπῆ τετιμημέ
νος· καὶ τοῦ κοινοῦ τῆς
ἐκκλησίας τὴν προστα
σίαν ἐγκεχείρισμένος· ς
τὰ μὲν ἄλλα ἔστω ἐνάρε
τος καὶ πάντα ἔχων ἅπερ
ἔχειν ἁρμόττει τὸν ἱερω
μένον· διαπαντὸς δὲ
τῆ κλίνη προσδεδέσθω
ὑπὸ πολλῆς ἀρρωστίας· τί
οὗτος ὀνῆσαι δυνήσεται·
ποίαν ἀποδημίαν στείλα
σθαι· ποίας ἐπισκέψεις
ποιήσασθαι· τίνι ἐπιπλῆ
ξαι· τίνα νουθετῆσαι·
ταῦτα εἶπον ἵνα εἰδῆ
τε μὴ ἁπλῶς ἐγκαλεῖν·
ἵνα εἰδῆτε μᾶλλον ἀπο
δέχεσθαι· ἵνα καὶ εἴ τις ἐ
φίεται τῆς ἀρχῆς· τὰς
νιφάδας τῶν κατηγορι
ῶν ὁρῶν. τὴν τοιαύτην ἐ
πιθυμίαν σβεννύη· μέγας
γὰρ ὄντως κίνδυνος· ς
τῆς τοῦ θῦ δεόμενος


+ Λό Β~ +


χάριτος καὶ τῆς εἰρή
νης ἣν ἐπεύχεσθε ἡμῖν
εἶναι πολλὴν καὶ ἡμεῖς
ὑμῖν· ἵν' ἀμφότεροι κα
τορθώσαντες τὴν ἀρε
τὴν. οὕτω τύχωμεν
τῶν ἐπηγγελμένων ἀγα
θῶν· ἐν χῶ ἰῦ τῶ κῶ
ἡμῶν· ὧι ἡ δόξα. εἰς
τοὺς αἰῶνας· ἀμήν·
+ ΤΟΥΤΟΥ ΧΑΡΙΝ ΚΑΤΕ
ΛΙΠΟΝ ΣΕ ΕΝ ΚΡΗΤΗ. ΙΝΑ
ΤΑ ΛΕΙΠΟΝΤΑ ΕΠΙΔΙΟΡ
ΘΩΣΗ· ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΗΣΗΣ
ΚΑΤΑ ΠΟΛΙΝ ΠΡΕΣΒΥΤΕ
ΡΟΥΣ. ΩΣ ΕΓΩ ΣΟΙ ΔΙΕΤΑ
ΞΑΜΗΝ· ΕΙ ΤΙΣ ΕΣΤΙΝ Α
ΝΕΓΚΛΗΤΟΣ· ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙ
ΚΟΣ ΑΝΗΡ· ΤΕΚΝΑ ΕΧΩΝ
ΠΙΣΤΑ ΜΗ ΕΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΑΣΩΤΙΑΣ Η ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΑ·
Τοῖς μὲν παλαιοῖς ἀνδρά
σιν. ἅπας ὁ βίος ἦν ἐ
νεργὸς καὶ ἐναγώνιος·
ἡμῖν δὲ οὐχ οὕτως. ἀλλὰ


ῥαθυμίας μεστός· ἐκεῖ
νοι μὲν γὰρ ἤδεσαν ὅτι
διατοῦτο εἰς τὸν κόσμον
παρήχθησαν. ἵνα τῶ
παραγαγόντι κατὰ γνώ
μην ἐργάζωνται· ἡ
μεῖς δὲ ὡς διατοῦτο
παραχθέντες ἵνα ἐσθίω
μεν καὶ πίνωμεν ς` τρυ
φῶμεν. οὕτως οὐδενὸς
τῶν πνῖκῶν λόγον ποι
ούμεθα· οὐ περὶ τῶν
ἀποστόλων λέγω μόνον.
ἀλλὰ ς` τῶν μετ' αυτούς·
ὁρᾶς γοὖν αὐτοὺς πάν
τας διατρέχοντας· ς`
ὥς πέρ τινος ἔργου τού
του ἐπειλημμένους· καὶ
διόλου ἐν ξένη διατρί
βοντας ἅτε οὐκ ἔχοντας
πόλιν ἐπὶ τῆς γῆς· ἄ
κουσον δὲ ς` τοῦ μακαρί
ου τούτου τί φη· τούτου
χάριν κατέλιπόν σε
ἐν κρήτη· καθάπερ.
οἰκίαν μίαν τὴν οἰκου