ΠΤΟΥΕΝΑΤΙΟΙΣ ΠΡΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΙ
ΝΟΥ ΑΡΧΕΠΙΣ ΚΟΠΟΥΚΩΝ ΠΤΑΝ
ΓΙΝ ΟΥ ΠόΛΕωΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣσΤόμΟι
ΕΡΜΗΝ ΕΙΑΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΕΟΤΙΤΟΝ Ε
ΠΙΣΤΟΛΗΝ· ΠΑΥΛΟΣΔΟΥΛΟΣ ΘΥ
ἀοστόλοΣ ΔΕΙΥΧ͞Υ
ΗΘΕ
οὗτος ἦνσφόδρα· εἰ μη γὰρ ἦν
δοκίμος, οὐκ ἂν αὐτῶ τὴννησον
ὁλοκληρονἐπετρεθεν· οὐκτὰ
ἐλλειφθέντα ἀναπληρῶσαι πρί
γέταξεν· ἵνα γάρ φησιτά λει πον
τα ἐπιδιορθώση· οὐκ ἂν τοσού
τῶν ἐπισκόπαν κρισιν ἐπετρετε
εἰ μησφόδρα ἐθαρρειτἀν δρί· φασι
δὲ αὐτὸν καὶ νεονεῖναι, διὰ τότε
κνον αὐτὸν λέγειν· πλην, ἀλλ' οὐ πα
τοῦτο δῆλόν ἀπὸ τούτου· οἱ μαὶ δὲ
αὐτοῦ καὶ ἐν ταῖς πράξεσιν εἰ
ναιμνειαν· τάχα καὶ κορίν θιος
ὺν, εἰ μή τις ἕτερος ἦν ὅμων ὑμος
αὐτῶ· καὶ ζηνἀνμεν καλεῖ πρὸς
ἑαυτὸν· καὶ ἀπολλῶ πεμφθῆνα
βούλεται, τοῦτον δὲ οὗ· καὶ γὰρ ἐ
ναν τίον τοῦ αὐτὸ κράτορος, μείζε
ξα τούτοις ἐμαρτύρει τὴν ἀρ
ρίαν καὶ τὴν ἀρετήν· δόκουσι δὲ
μοιχρὸν οἱ εἶναι μέσοί τινες, καὶ ἐἰ
ἀδεα ὁ παῦλος ὢν γραφε ταύτα
οὐδὲν γὰρ περὶ πειρασμῶν φησ
συνεχῶς δε περιστρέφει τοῦ θῦ τῆ


χάριν καὶ ἀνω καὶ κατω, ἰκα
ηνοὖσαν παράκλησὶν τοῖς πε
πιστευκόσι πρὸς ἀρετήν· τὸ γὰρ
μάθειν τίνων μὲν ἦσαν άξιοι· πρὸς
τι δὲ μετέστησαν καὶ ταῦτα χά
τι· καὶ τίνων ἡίωντας, οὐμί
κρὰ προτροπῆ· ἀποτείνεται
δὲ καὶ προσιουδαίους· εἰ δὲ ὁ
λοκληρον τὸ ἔθνος ὑβρίζει; μηθαί
μάσης· καὶ ἐπιγαλὰτων γὰρ αὐ
τὸ ποιεῖ λέγων· ὣ ἀνόητοι γάλα
ται· οὐχ ὑβριστικοῦδὲ τοῦτο ἦθος
ἀλλ'ερωτικού· εἰ μὲν γὰρ τῶν αἰ
γοῦἕνεκεν ταῦτα ἐποίει, εἰκότως
τις αὐτῶ ἐπεμέμψατο· εἰ δὲ πε
πυρώμενος καὶ ζέων ὑπὲρ τοί
κηρύγματος, οὐχ ὑβρυστικῶς αἰ
τὸ ἐποίει· καὶ ὁ χ͞ς δὲ μυρία ἐλοι
δορεῖτο τοῖς γραμμάτευσι καὶ φό
ιισαίοις· ἀλλ' οὐχὶ αὐτοῦ ἕνεκεν
ἀλλ' ὅτι τοὺς ἄλλοὺς ἅπάντας ἀ
πώμννον· βραχείαν δὲ ποιει τὴν
ἐπιστολὴν εἰκότως· καὶ τοῦτο δὲ
τῆς ἀρετῆς τοῦτι τοῦτε κ μήριο
ἦκα, τὸ μηδεὶσθαι λόγων πολλῶν
ἀλλ' ὥσπερ τίνος ὑπομνήσεως
αὐτὴ δὲ μοιδόκεῖ τῆς πρὸς τεμο
θεον εἶναι προτέρα ἡ ἐπιστολη·
ἐκεῖν ἦνμὲν γὰρ πρὸς τῶ τέλειω
ἔγραφεν, ἐνταῦθα δὲ ἀφετος ὢν
καὶ λελύμενος· τὸ γὰρ κέκρικα
παραχεῖμᾶσαι ἐννικοπολεῖ, τθα
μήριον ἦν τοῦ μηδὲ πωεν δὲ
σμοῖς εἶναι· ἐκεῖ δὲ, συνεχῶς ἑαυ


τὸν δεμιον καλεῖ· τί οὖν φησὶν
παῦλος δούλος θῦ· ἀπὸςστόλος δε
ἰὐχῦ, καταπίστιν ἐκλέκτων θῦ
ὁρᾶς πῶς ἀδιαφορῶς αὐτά τί
θησι ποτέ μὲν ἑαυτὸν τοῦ θῦ δοί
λον λέγων τοῦ δὲ χῦ ἀπὸστόλον
ποτὲ δὲ τοῦ χῦ δοῦλον· παῦλος
δοῦλος ἰὐχῦ; οὕτως οὐδεμίαι
οἱδε διαφορὰν μετὰ ξὺ π͞ρς καὶ
υίου· καταπιστιν ἐκλέκτῶν θῦ
καὶ ἐπιγνωσιν ἀληθείας τῆς
κατευσέβειαν, ἐπ' ἐλπίδιζωῆς
αἰωνίου· κατὰπίστιν ἐκλεκ τῶ
θῦ· ἀντὶ τοῦ ὅτι ἐπιστεύσας, ἦ
ὅτι ἐπιστεύθης· οἱ μαὶ αὐτὸν λέ
γειν, καὶ ὅτι αὐτὸς ἐπιστεύθη τοὺς
ἐκλεκ τοὺς τοῦ θῦ· τοῦτ ἐστιν
οὐκ ἀπὸ κατορθωμάτων οὐδὲ
ἀπὸ πόνων καὶ ἰδρώτων τὸ ἀ
ξίωμα ἐλαβὸν, ἀλλὰ τὸ πάντῆς
του πιστεύσαντος ἐὑεργεσίας ἔχε
νετο· εἰ τὰ ἵνα μὴ ἀ λόγος ἡ χάρις
νομίσθη. οὔτε γὰρ τὸ πᾶν αὐτοῦ
ἐπειδιατιμὴ καὶ ἑτέροις ἐν ἐπὶ
στευσε, δια τοῦτο ἐπήγαγε τὸ καὶ
ἐπιγνωσιν ἀληθείας τῆς κατεὐ
σέβειαν· ἀπὸ ταύτης φησιν
ἐπιστεύθήν· μᾶλλον δὲ καὶ τοῦτο
ἐπιστεύθην, ἐκ τῆς αὐτοῦ χάρι
τος· καὶ γὰρ καὶ τοῦτοι αὐτὸς αἰ
τίος· δια τοῦτο καὶ αὐτὸς ὁ χ͞ς λέγει
οὐχ ὑμεῖς μεἐξελέξασθε, ἀλλ' εχά
ἡμᾶς ἐξέλεξάμην· καὶ πάλιν
αὐτὸς οὗτος ὁ μακάριος ἑτέρωθι


ραφῶν φησὶ· ἐπινώσο μακΑ
θὼς καὶ ἐπεγνωσθην· καὶ πά
λιν· εἰ καταλαβωἐφό καὶ κατέ
λη φθην ὑπὸ τοῦ χῦου· πρότερο
κατεληφθημεν, καὶ ὕστερον ἐπε
γνῶμεν· καὶ πρότερον ἐπεγνω
σθημεν, καὶ τότε κατελαβομεν·
πρότερον ἐκληθημεν, καὶ τί
τε ὑπηκούσαμεν· τῶ δὲ κατα
πιστιν εἰπεῖν, τὸ πᾶν ἐκείνοις λό
γίζεται· ὅτι δι ἐκείνους εἰμι από
στολος· οὐχ ὡς ἀξιος, ἀλλὰ διὰ
τοὺς ἐκλεκτούς· ὅπερ καὶ ἀρ
λάχουλέγει· πάντα γὰρ ἡμῶν ἐστὶ,
εἴτε παῦλος, εἴτε ἀπολλῶς· ς`
ἐπιγνωσιν φησὶν ἀληθείας τῆς
κατευσέβειαν· ἔστι γὰρ ἀλδεία
πραγμάτων, ἀλλ' οὐ κατεύσεβειαν
οἷον τὸ εἶδέναιτα γέωργίκα· τί
εἰδέναιτέχνας, ἀληθῶς ἐστὶν εἰδε
ναι· ἀλλ' αὐτῆ κατεὐσεβειαν ἡἀ
λήθεια· ἡ τὸ καταπιστιν, ὅτι ἐ
πίστευσαν καθάπερ οἱ λοιποί
ἐκλέκτοι, καὶ ἐπεγνωσαν τὴν ἀ
ληθείαν· ἀποπίστεως ἄρακε
πίγνωσις, οὐκ ἀπὸλόγισμῶν·
ἐπ' ἐλπιδίζωῆσαἰωνίου· εἰπε
τὴν παροῦσαν τὴν ἐντῆ χάριτι
τοῦ θῦ λέγει καὶ τὴν μέλλουσανι
καὶ ἔπάθλα τίθησιν ἡμῖν ὑ
περ ῶν ἡμᾶς ἐγηργετησεν· ἐπεὶ
γὰρ ἐπιστεύσαμεν καὶ ἀπηλλάγι
μεν τῆς πλανης, στεφανοῦν η
μᾶς βούμεται· ὁρᾶ σως γομεί


τὸ προοιμίον τῶν ἐὐεργεσίων
τὸό γεη· καὶ ὀληδι' όκης ἡ ἐπιστομ
αὐτήμάλιστα τοιαύτη τυγχάνει
καὶ αὐτὸν τὸν ἄλον ἐκεῖνον διανί
στῶσα μᾶλλον πρὸς τοὺς πόνους
καὶ τοὺς μαθητευομένους· οὐδὲν
γὰρ οὕτως ἡμᾶς ὠφελεῖ, ὡς τὸ
συνεχὡς μέμνησθαι τῶν ἐὐεργε
σίων τοῦ θῦ· ς` τῶν κοινῆ, καὶ
τῶν ἴδια· εἰ γὰρ φίλου ἐκ ἐργεσίας·
ἀνενεγκοντες· ἡ ρῆμα προσηνεσ
ἀκούσαντες ἡ πράγμα· διὰθέρ
μαινόμεθα, πολλῶ μᾶλλον ὅτ' ἂν
ἴδωμεν πόσοις κονδύνοις περὶ
ἐπέσομεν· καὶ ἀπὸ πάντων ἡ
μᾶς ἐξεῖλετοὁ θ͞ς, προθυμότεροι
περὶ τὴν ὑπακοὴν ἐσόμεθα·
καὶ ἐπιγνωσιν φησὶν ἀληθείας·
ἀληθείαν δὲ ἐνταῦθα, πρὸς τὸν τυ
πον οὕτως εἰπεν· καὶ γὰρ καὶ ἐ
κεῖνη ἐπιγνώσις ἦν· καὶ εὐσεβεια
ἦν, ἄλλ' οὐκ ἀληθείας· οὐμήνου
δὲ ψευδούς, ἀλλὰ τύπων καὶ εἰκό
νος· καλῶς εἶπεν ἐπ' ἐλπιδίζω
ῆς αἰωνίου· ὅτι ἐκείνη ἐπ' ἐλπίδι
ἦν ζωῆς τῆς παρούσης· ὁ γὰρ
ποιήσας αὐτά φησι, ζήσεται ἐν
αὐτοῖς, ὁρᾶς πῶς ἐκ προοιμίω~
ἡδηδείκνυται τῆς χάριτος τόμεσο,
ἐκεῖνοι οὐκ ἐκλέκτοι, ἀλλ' ἡμεῖς·
εἰ γὰρ καὶ αὐτοὶ ἔλέγοντο ἐκλέκτοι.
ἄλλοὐκέτι· ἦν ἐπηγγείλατος ἀτευ
δῆς θ͞ς, πρὸχρόνων αἰωνίων· τοῦ
τεστιν· οὐ νῦν ἐκμετὰνοίας, ἀλλὰ


νωθεν ταῦτα προῶριςτο· πολ
λάχου τοῦτο τίθησιν, ὡς ὅτ' ἂν
λέγη· ἀφωρισμένος εἰς εκαγελίον
τοῦ θῦ· καὶ πάλιν· οὕς προ ἐγνω
καὶ προῶρισε· δείικνὺς τὴν εὐ
γένειαν τὴν ἡμετέραν· ὅτι ἡμᾶς
οὐ νῦν, ἀλλ' ἄνωθεν ἠγάπησεν·
οὐμίκρον δὲ τοῦτο ἄνωθεν ἠγα
πησθαι καὶ ἐξἀρχῆς· ἦν ἐπκί
γειλατό φησιν ὁ ἀλεύδης θς· εἰ
ἀλευδῆς, πάντως ἔσται ὁ ἐπηγγεί
λατο· εἰ ἀδευδῆς, οὐδεὶὰ μφίβαλ
λειν κἂν μετὰ θάνατον ἡ· ἦν ἐπηγ
γελατό φησιν ὁ ἀπευδῆς θ͞ς πρό
χώνων αἰῶνιων· καὶ ἀποτοῦ εἶ
πεῖν πρὸ χρόνων αἰωνίων, τὸ ἀ
ξιόπιστον δείκνυσιν· οὐκ ἐπειδὴ
ἰουδαιοί φησιν οὐ προσῆλθον νῦν
δια τοῦτο ταῦτα, ἀλλ' οὕτως ἄνω
θεν ἑτέτύπωτο· ὁ καὶ δῆλῶν ἐπάγει·
ἐφανερῶσεδε καὶροις ἰδίοις·
τι οὖν ἡ ἀναβολή· κηδεμονίας
χάριν καὶ τοῦ ἐκκαίρως ποιῆσαι
καῖρος φησὶιν ὁ προφη τῆς τοῦ
ποιῆσαι τῶ κῶ· τὸ γὰρ ἴδιοις,
τοῦτό ἐστι· τοῖς προσήκουσι τοῖς
ὀφειλομένοις, τοῖς ἁρμόζουσιν·
ἐφανερῶσε φησι καίροις ἵδιοις
τὸν λόγον αὐτοῦ ἐν κήρύγματιο ἐ
πιστεύθην ἔχω· τουτέστι, τὸ κκρύ
γμα· τοῦτο γὰρ πάντα εἴχε τὸ
εὐσγγελίον· καὶ τὰ ἐνταῦθα, καὶ
τὰ μέλλοντα· τὴν ζωην· τὴν
εὐσέβειαν. τὴν πιστὶν, πάντα


ὁμοῦ· ἐν κηρύγματι. τοῦτ ἐστι.
φανερῶς· μετὰ παρρησίας·
τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἐν κηρύγματι· ὣό
περ γὰρ οκήουτε πάντων παρόντῶ
ἐν τῶ θεάτρω κηρυτει οὕτω καὶ
ἡμεῖς· κηρύττομεν· ὥστε μηδὲν
προσθεῖναι, ἀλλὰ ταῦτα ἀ ἠκούσα
μεν εἰπεῖν· ἡ γὰρ τοῦ κίρυκος ἀρε
τη· ἐν τῶ πᾶσιν εἰπεῖν ἐστὶ τὸ γέγο
νὸς, οὐκ ἐν τῶ προσθεῖναι τίνα
καὶ ἀφελεῖν· εἰ τοίνυν κκρύττειν
δεῖ, μετὰ παρρησίας κκρύττειν δεῖ·
ἐπεὶ οὐδὲ κκρυττειν ἐστὶ· δια τοῦτο
οὐδὲ εἶπεν ὁ χ͞ς εἶπᾶτε ἐπὶ τῶν δω
μάτων, ἀλλὰ κκρύξατε ἐπὶ τῶν
δωμάτων· καὶ ἀπὸ τοῦτό που
καὶ ἀπο τοῦτρο ποῦτο γέγονος
παριστῶν· ὁ ἐπιστεύθην ἔχω κά
τ' ἐπιταγὴν τοῦ σ͞ρς ἡμῶν θῦ·
καὶ τὸ ἐπιστεύθην· καὶ τὸ κατ' ἐπι
ταγὴν, τὸ ἀξιόπιστον δείκνυσιν·
ὥστε μηδένα ἀναξιο παθεῖν· μη
δὲ ἀκκίζεσθαι, μηδὲ δυσχεραινεῖν·
εἰ τοίνυν ἐπιταγῆἐστιν, οὐκ εἶ μίκν
ριος· ἐπιτάγμα γὰρ πληρῶ· τῶ~
γὰρ πρακτέων· τὰ μὲν ἐφ' ἡμῖν
κεῖται, τὰ δὲ οὐκ ἐφ' ἡμῖν· ἀ
μὲν γὰρ ἐπιτάττων λέγει, ταῦτα
οὐκ ἐφ' ἡμῖν· ἀπερ δὲ ἐπιτρέπώς
ταῦτα ἐφ' ἡμῖν τυγχάνει· οἷον
τὸ ἐάντις εἴπὴ τῶ ἀδελφῶ αὐ
τοῦ μωρε ἐνοχος ἔσται εἰς τὴν
γεενναν τοῦ πορὸς, τοῦτο ἐπι τὸ
γμα· καὶ τὸ ὅτ' ἂν προσφερῆς


τὸ δωρόνσου ἐπὶ τὸ θυσι ἀστήριον
καὶ γνώς ὅτι ὁὐ δέφφος σου ἔχει·
τι κατὰ σού; ἀφεσἐκεῖ τὸ δωρόν
σου ἐμπροσθεν τοῦ θυσιαστήριοὐ
καὶ ἀπελθὼν διαλλαγηθι τῶ ἀ
δελφώσου· καὶ τότε ἐλθὼν προς
φέρε τὸ δωρόν σουκ καὶ τοῦτο ἐ
πιτάγμα· καὶ τὸν μὴ ποιῆσἂν
τα, ἀναγκὴ ὑπεύθυνον εἶναι κο
λάσει· ὅτ' ἂν δὲ λέγη ἐὰν θέλης
πώλησον σοῦτα ὑπάρχοντα·
καὶ πάλιν· ὁ δυνάμενος χωρεῖν
χωρεῖτω, οὐκ ἔτι ἐπιταγμά ἐτι·
τὸν γὰρ ἀκροατὴν ποιεῖκν τῶν
λεγθέντων, καὶ τὴν αἰρεσῖναι
τῶ διδωσι τῶν πρακτέων·
ταῦτα μὲν γὰρ καὶ ποιῆσαι καὶ μὴ
ποιῆσαι ἐφ' ἡμῖν· τὰ δὲ ἐπιτά
γματα, οὐκ ἐφ' ἡμῖν· ἀλλ' ἀναγμη
ἡ ποιῆσαι, ἡ μὴ ποιήσαντα ἡ
λασθῆναι· τοῦτο οὖν φησικαὶ
ὅτ' ἂν λέγη, ἀνάγκη γὰρ μοι ἐπικειται·
οὐαὶ γάρ μοι ἐστὶν, ἐὰν μὴ εαγελί
ξωμαι· σαφέστερον δὲ ἔρω αὐτο,
ἵνα πασικατάδηλον γένηται·
οἷον· ὁ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐκκλησί
ας ἐμπεπιστεύμενος καὶ τῆι
τῆς ἐπισκοπης ἀξιατέτι μημέ
νος· ἂν μὴ διαγρρέητώλαωτα
πρακτέα, οὐκ ἂν εὐθύνος ἔσται·
ὁ μὲν τοιλαικὸς, οὐδεμίαν ἀνα
γκην ἔχει τούτου· δια τοῦτό φηστ
ς` ὁ παῦλος, ὅτι κατ' ἐπιταγὴν
τοῦ σ͞ρς ἡμῶν τούτο σοισῶς· καὶ


ξρα το ἐπιθέα, πῶς πρὸς ὁ εἰπο
ἀρνόζει· ἀνωτέρω γὰρ εἰπῶν ὁ
ἀλεύδῆς θς, ἐνταῦθα κατ' ἐπιτά
γὴν τοῦ σ͞ρς ἡμῶν θῦ· εἰ τοίνυν
σήρ ἐστι, καὶ αὐτὸς ταῦτα ἐπετάτε
ἀπὸ τοῦ βούλεσθαισώζεσθαι·
οὐ τοίνυν φιλαρχίας τὸ πρᾶγμα
ἐστι· πίς τις γάρ ἐστι, καὶ ἐπιταγή
ἐστι· καὶ σρς θῦ· τί τῶν ννησιω
τεκνω· ἔστι γὰρ καὶ μήγνησια εἴ
ναιτεκνα, ὡς ἐκεῖνος περὶ οὐ φη·
ἐάν τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμε
νος ἡ πορνος· ἡ πλεονέκτης· ἡ
εἰδωλολατρῆς· ἡ λοίδορος· ἡ μεθύ
σος, τῶ τοιούτω μὴ δὲ συνεσθίειν·
ἰδοὺ καὶ τεκνον, καὶ οὐκ ἐστιγνήσιον
τέκνον· τέκνονμεν γάρ ἐστιν ἐπει
δὴ ἀπαξεδέξατο τὴν χάριν καὶ
ἀνεγεννηθη· οὐ χνήσιον δὲ ἐπει
δὴ ἀνάζιον τοῦ πρς ἐστὶν· ἐπειδὴ·
πρὸς ἕτερον αὐτὸ μόλει τυραννον·
ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν φυσικῶν παίδω·
τὸ γνήσιον καὶ τὸ μὴ γνήσιον, ἀπὸ
τῆς ὠδινούσης καὶ τοῦ σπειρόν
τὸς ὁρίζεται· ἐνταῦθα δὲ οὐχ οὕ
τως, ἀλλ' ἀπὸ τῆς προαιρέσεως·
ἔστι γὰρ νησιὸν γενόμενον, μὴ εἶνα
γνησιον· κὶ ἐστιν οὐκόντα γνή
σιον, γένεσθαι γνήσιον· ρς γὰρ ἀ
νάγκη φύσεως ταῦτα κατακέ
κλεῖσται, ἀλλ' ἐξουσια προαιρέ
σεως· ὁθεν καὶ συνεχεῖς ἔχει τὰς
μεταβολὰς· ἦν ὀνησιμόστε
κνονυνήσιον, ἀλλὰ καὶ οὐχνήσιον ἦν·


καὶ γὰρ άχρηστος ἐγένετο· ἀλλὰ
πάλιν· ἐγενετογνήσιον οὕτως, ὡς
καὶ αὐτὸν πλαγγνακαλεῖσθαι ἀ
ποστομίκα· τί τῶ γνήσιωτε κνώ
κατὰ κοινήν πιστιν· ἐπειδὴ εἰ
πεντεκνον καὶ τὴν τοῦ πρς αὐτοῦ
ἐλαβετάζιν· πῶς καὶ ταύτη
τὴν τίμην ἐλάττοι καὶ κατα
στέλλει. ἀκούσον· κατὰ κοινὴν
γάρ πιστιν ἐπήγαγε· τουτ' έστι.
κατὰ πιστιν, οὐδὲν ἔχωσου πλε
ον·κοινη γάρ ἐστι, καὶ διὰ τῆς αὐ
τῆς ἐχωτε ἐτέχθην καὶ σύ· τε
κνον οὖν πόθεν αὐτὸν καλεῖ· ἦ
τοι τὴν φιλοστοργίαν μόνον δη
λῶσαι θέλων· ἡ τὸ πρότερον εἶ
ναι ἐν τῶ κκρύγματι, ἢ τὸ δι' αὐ
τοῦ πεφώτισθαι· δια τοῦτο ς`
τεκνα καὶ ἀδελφοὺς καλεῖ· ἐπει
δὴ ἀπὸ τῆς αὐτῆς πίστεως ἐ
τέχθησαν, ἀδέλφοι· ἐπειδὴ
διὰ τῶν ἐκείνου χείρων, τέκνα·
τῶ θὖν κατακοινην εἰπείν πιστι,
τὴν ἀδελφότητα ἡνίξατο·
χάρις ὑμῖν καὶ εἰρὴν ἡ ἀπὸ θυ
πρς καὶ κ͞ῦ ἰῦ χῦ τοῦ σ͞ρς ἡμῶν·
ἐπειδὴ εἶπεν τέκνον, ἐπήγαγεν
ἀπὸ θῦ π͞ρς, ὥστε ἀναστῆσαι αὐ
τούτην διάνοίαν καὶ μαθεῖν
τίνος ἐστὶτέκνον· καὶ ὅτι οὕτω
κοινὴν πιστιν εἰπεῖν μόνον· ἀλλὰ
τῶ ἐπαγαγεὶν π͞ρς ἡμῶν τοομό
τιμὸν αὐτοῦ δείκνυσιν· ὅρα δὲ
πῶςα τοῖς μάθηταῖς καὶ τοῖς


πολλοῖς ἐπευχεται ταῦτα καὶ
τῶ διδασκάλω· ὁμοίως γὰρ ς`
αὐτὸς δεῖται τῶν τοιούτων εὐχω·
ς` πολλῶ μᾶλλον, ἡ ἐκεῖνοι· ὅσω
καὶ πλειονας ἐχθρας ἔχει· ὅσω
καὶ πλειονὰς ἀναγκας τοῦ προς
κρούειν τῶ θῶ· ὅσω γὰρ μέγα
τὸ ἀξιώμα, τοσούτω μείζους
καὶ οἰκίνδυνοι τῶ τὴν ἰέρω σύ
νην ἔχοντι· ἀρκεῖ γὰρ καὶ ἐν κα
τόρθωμα ἐπὶσκοπῆς ἂνενεγ
κείνεις τὸν οὐ͞νον, καὶ ἐν ἁμαρ
τήμα εἰς αὐτὴν ἐμβάλειν τὴν
γεένναν· ἴνη γὰρ τὰ ἀλλὰ
Πάντα παρῶ τὰ καθε καστην
ἡμέραν συμπίπτοντα· ἀντυχῆ
ποτετινα ἡ διὰ φιλίαν· ἡ διαλ
λην τυχὸν αἰτίαν ἀνάξιον εἰς
ἐπισκοπὴν παραγαγεῖν· καὶ πο
λέως ἐπιτρέψαι μεγάλης ἀρχῆ,
ὅρα πόσου πυρὸς ἑαυτὸν καθι
στησιν ἐνοχον· οὐ γὰρ τῶν ψυχῶ
τῶν ἀπολλὺμένων μόνον· ἀπόλ
λυσι γὰρ αὐτὰς ἀνεὐλαβῆς ὢν,
ἀλλὰ καὶ πάντων τῶν ὑπ ἐκεί
νου πράττομένων αὐτὸς δώσει
τας εὐθύνας· ὁ γὰρ ἐντάξει· δι
ὠ τούὦναν ελαβῆς, πολλῶ μᾶρ
λον ὅτ' ἂν ἐπιλάύηται τῆς ἀρ
χῆς· ἀγάπὴ τὸν γὰρ τὸν ελαβὴ
μεῖναι τοιοῦτον, ἐπιλαβώμενοι
τῆς ἀρχῆς· καὶ γὰρ κενοδοξία
τότε σφοδρότερον ἐπιτίθεται·
ς` χρημάτων ἔρῶς· καὶ αὐθά


Η


ΚΑΤΕ ΕΠΙ ΙΚΚΟΙΤΩΝΝ ΚΑΙ ΑΡΧΟΝΤΩΝ· ΚΑΙ ΟΠΟΙ ΑΝ ΔΕΣΟΝΕΙ ΔΙΚΗΝ ΟΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΕΠΙ
ΛΑΒΟΜΕΝΟΙ ΑΝΑΒΙΩΣ·


δελωτῆς ἀνῆς τυνεδοόσξίαι
παρ'εχούσης· καὶ προσκρούσμ
τα καὶ βρεῖς. καὶ λοιδορίαι ς`
μυρία ἑτέρα· ἀνοῦν τις ἀνεὐ
λαβῆς ἡ μᾶλλον ἔσται ἂν εὔλαβε
στερος τοιοῦτος γενόμενος· ὁ
τ' ἂν οὖν τοιοῦτον ἐπιστήση ἀρ
χοντα, πάντων τῶν ἁμαρτα
νομένων ὑπ' ἐκείνου, καὶ δῆμω
ὁ λοκλήρων, ὑπεύθυνος ἔσται· εἰ
δὲ ὁμίαν ψυχῆνσκἀν δαλίζων
συμφέρει αὐτῶ ἵναμῦλος ονικὸς·
κρεμάσθη εἰς τὸν τραχὺλον αὐτοί
καὶ καταποντίσθη ἐν τῶ πελον
γει τῆς θαλάσσης· ὁ τοσαύτας
ψυχὰςςκἂν δαλίζων· πόλεςον
κληρούς καὶ δήμους καὶ μυρίας
οἰκίας· ἄνδρας, γυναῖκας παί
δας πονίτας· γεώργους· τοὺς
ἐν αὐτὴ τῆ πόλει· τοὺς ἐνετέραις
ταῖς ὑπ' ἐκείνην τὴν πόλν, τί
ὑποστήσεται· κἂν γὰρ τρίπλᾶς
ονα ἔτεραν εἰπης, οὐδὲνερεῖς·
τοσαύτης ἔσται ὑπεύθυνος κολά
σεως καὶ τιμωρίας· ὥστε μάλί
στα οὗτος δεῖται τῆς χάριτος τοῦ
θῦ καὶ τῆς εἰρήνηςἂν γὰρ μὴ
μετὰ ταύτης κώμερνα τὸν λαον
πάντα οἴχεται καὶ ἀπόλωλε, τῶ
οἱ ακῶν αὐτοῦ οὐκόντων· κἂν
γὰρ ἐμπείρος ἡτῆς ἡμέροις το
κης· ἂν μὴ τοὺς οἰακας τούτους
ἔχη τὴν χάριν καὶ τὴν εἰνήνιην
τὴν παρα τὸ δεινατα διέετε


δαφοςὶ καὶ τοὺς ἐνπλέοντας·
ὁ θενἐμοιθαυμάζειν ἐπεὶσι
τοὺς ἐφιεμένους ογκουτοσούτου·
εγνεαν ἐ καὶ τάλαι πῶρε, οὐχ ὁ
ρὰς τίνος ἐφίέσαι; κατὰ σαῦτο
ἂνης καὶ ἄγνωστος καὶ ἀσημος·
κἂν μυρία ἁμαρτῆς, ἀλλὰμίας
ψυχῆς δώσεις λόγον. καὶ ταύτης
ὐεύνας ἀφέξεις μόνον· ὅτ' ἂν δὲ
οἰς τὴν ἀρχὴν ταύτην ἀχθῆς,
ἐννόησον ὅσων καὶ ἄλλων ὑπεύ
θυνος ἔτιμωρίας· ἄκουε γὰρ
παῦλου λέγοντος· πεῖθεσθε τοῖς
ἡ γουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκέτε
ὅτι αὐτοὶ ἀγρυπνουσιν ὑπὲρ τῶν
ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀπόδωσον
τες· ἀλλὰ τιμῆς ἐφίέσαι καὶ
ἀρχῆς, καὶ τίς ἡ ἡδόνη ταύτης
τῆς τιμής· οὐ γὰρ δὴ οὐδὲ τοῦτο ὅ
ρω· οὐ γάρ ἐστι δυνα τὸν ἄρχοντα
εἶναι ἀληθῶς· πῶς; ὅτι ἐν τῆ
ἐξουσια κεῖται τῶν ἀρχόμενω
τοῦ πακούειν· καὶ εἴτις ἀκρί
βῶς ἐξετάσειε τὸ πρᾶγμα· οὐ
κ ἐπιἀρχὴν ἐρχεται ὁ τοιοῦτος, ἀλ
λὰ μυρίοις δουλεύει δεσπόταις, ἐναν
τία καὶ ἐπιθυμουσι καὶ λέγουσιν·
ὅπερ γὰρ ἐγκωμίάζει ἐκεῖνος, μεμ
φέται ἔτερος· ὅπερ τψέγει οὗτος,
θαυμάζει ἀλλός· τίνος οὖν ἀκού
σαίιχρη· τίνι πεισθῆναι, οὐκ ένι·
καὶ ὁ μὲν ἀργυρώνητος κἀν ἐναν
τία ὁ δὲσπό τῆς αὐτῶ προστάζη.
ς` δυσχεραινεῖ· συδὲ ἀν τοσούτων


δεσπότων ἐναντία ἐπιτάττον
τῶν ἀλγήσης, καὶ τοῦτου δίδως
δίκην τὰ πάντων ἐπισε στόμα
τα ἀνοιγων· τοῦτο οὖν εἰπέμοι
τιμή; τοῦτο ἀρχῆ, τοῦτο ἐξουσίας,
εἶπεν ὁ τὴν ἐπισκόπην ἔχων εἶ
σεν ἐγκεῖν χρήματα· ἀν μηθέ
λὴ, οὐ μόνον οὐκ εἶσην ἐγκεν· ἀλ
λὰ καὶ ὑπὲρ τοῦ μηδόξαιῥαθυ
μίας ἕνεκεν τοῦτο ποιεῖν, κατγ
ρεῖ τοῦ κέλευσαντος· κλέπτεί φη·
ἀρπάζει· καταπίνει τὰ τῶν πε
νήτων· κατεσθίει τὰ τῶν πτωχῶ·
παῦσαι λοιδορῶν· μέχρι τίνος ταῦ
τα φῆς· οὐ βουλει εἶσεν ἐγκεῖν;
οὐδεὶς ὁ κατ'ἀναγκάζων· οὐδεὶς
ὁβιαζόμενος· τί καὶ λοιδορὴ τῶν
παραινοῦντι καὶ συμβουλευόν
τι· ἀλλ'εἰς χρειάν τις κατέστη. καὶ
οὐκ ὀρεξεχεῖρα μὴ δυνηθεῖς ἡ καὶ
ἑτέρω θιαςσχοληθεῖς, οὐδεμία
συγγνώμη· ἀλλὰ πάλιν κατηγο
ρίαι χεῖρους τῶν προτέρων· ς`
ταῦτα ὑπομένει, καὶ ἀμυνασθαι
οὐκ ἔχει· πλάγγνα γάρ ἐστιν εδια·
καὶ ὥσπερ τὸ σπλαγγνὸν κἂν οἰδαί
νη· κἀν πόνον παρέχη καὶ τῆ κε
φαλὴ καὶ τῶ λοιπῶ σωματιοὐ
τολμῶμεν αμύνασθαι· οὐδὲ
λαβοντες ξῖφος διαρρηγνύομεν,
οὕτω κἂν τῶν ἀρχομένων τίς
τοιοῦτος ἡ πόνους ἡμῖν παρ' ε
χων καὶ ἀθυμίας ἐκ τῶν κατο
γορίων τούτων, οὕτο μμῶμεν


ἀμύνασθαι· πόρρω γὰρ ταῦτα
π͞νικής διανοίας· ἀλλ' ἀναγκη
φέρειν τὸν πόνον,ἔως ἂν ἐκεῖνος
ἐάνη καλῶς· ὅἀργυρώνητος
οἰκέτης, ἔχει τι ἔργον ἐπιτεταγμένο·
κἂν τοῦτο ἀνύση, λοίπον ἑαυτοῦ
κύριος γίνεται· οὗτος δὲ πάντα
χ οῦ περιεμκεται· πολλὰ καὶ τῶ~
ὑπὲρδυναμίνα παιτεῖται· ἀν
μὴ εἰδὴ λέγειν, πολὺς ὁ γογγύσμος·
ἀνειδη λέγειν, πάλιν κατηχορίαι·
κενόδόξος ἐστὶν· ἀνμὴν ἐκρούς
ἀνιστα, οὐδενος λόγου ἀξιός φη·
ὁ δεῖνα εὐλαβής ἐστιν, οὗτος δὲ οὗ·
ἀνάπολαύησυμμέρου τροφῆς,
πάλιν κατηγορίαι· ἐδει αὐτὸν ἀ
πηγχονίσθαι φησιν· ἀνλούόμε
νονιδή τις, πολλαι κατηγορίαι·
ὅλως τὸν ἡλιόνορὰν ὀφείλει φή;
εἰ δὲ τὰ αὐτὰ πράττει ἀπερ ἔχω·
καὶ λουεται· καὶ ἔσθιει. καὶ πίνει·
καὶ ἱματιαπεριβέβληται· καὶ
οἰκίας φροντίζει καὶ οἰκετῶν,
τίνος ἕνεκεν ἐμοῦ προἑστηκεν·
ἀλλὰ καὶ οἰκέτας ἔχει φησὶ τοὺς δι
ἀκονουμένοις αὐτῶ, καὶ ἐπι ονου
οχεῖται· τίνος οὖν ἕνεκεν ἐ
μοῦ προέστῆκεν· ἀλλὰ τί εἰπε
μοι· οὐκ ὀφείλει τὸν διακονουμε
νονεχεῖν· ἀλλ' αὐτὸς τὸ πυράνα
καίειν· καὶ δδροφορεῖν· καὶ ξυλα
διακλὰν· καὶ εἰς ἄρρὰν ἐμβάλ
λεῖν; καὶ πόση τοῦτο αἰσχύνηγί
νεται· καὶ οἱ μέν ἀλοι ἐκεῖνοι ἀν


δρες οἱ ἀπόστο λοιὶ τὸν τῶ λόγο
προσκαρτεροῦντα. οὐδὲ δια
κονία χηρῶν βούλονται προ
σαν ἔχεῖν, ἀλλ' ἀνάξεον αὐτοῦ ει
ναι τὸ πρᾶγμα νομίζουσι· σὺ δὲ
αὐτὸν, καὶ εἰς τὴν τῶν οἰκέτω
ὑπηρεσίαν καθελκεῖς τῶν σω·
διατι ὁ ταῦτα ἐπιτάττων οὐ πα
ρέρχησὺ καὶ ταῦτα ἐκ πληρος·
εἰπέ μοι· οὐχὶ μεῖζόν ἀσοι διακο
νεῖται ὑπηρεσίαν ἡ συτάσω
ματίκα; διατι μὴ τὸν παῖδα
πεμπεὶς τὸν σον πρὸς τὴν
τούτου ὑπηρεσίαν· ὁ χ͞ς ἐνιτε
τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν· συ
θεραπείαν ἀν παρασχῆς τῶ δι
δασκάλῶ· μέγατι ποιεῖς, ἀλλού
τε συ βούλει παρασχεῖν καὶ αὐτν
κωλύεις· τί οὖν ἀπὸ τοῦ οὐνου
ζην ὀφείλει; ἀλλ' οὐ βουμεται οὐτως
ὁ θ͞ς· ἀλλ' οἱ ἀπὸςστολοίφησν ἐ
λευθέρους εἰχὸν δουλεύοντας·
βούλει καὶ τοῦτο ἀκοῦσαι πῶς
οἱ ἀπὸς τόλοι διηγον; ἀποδημί
ας ἐποιοῦντο· καὶ ἀνδρεσελεύ
θεροι· καὶ γυναῖκες εὐγενεῖς, περ
τῆς ἐκείνων ἀναπαύσεως καὶ
τας ψυχας καὶ τὰς κεφαλὰςὑ
πετιθέσαντας ἑαυτῶν· ἄκουε
δὲ καὶ τοῦ μακαρίου τοῦτου πα
ραινοῦντος καὶ λέγοντος· τοὺς
οὖν τοιούτους ἐντίμους ἔχε· ς`
πάλιν· διὰ τὸ ἔργόν τοῦ θῦ μέχρι
θανάτου ἦχχισε παραβουλεύ


σάενος τῆ ψυχες, ἴνα ἀναπληρω
δι τὸ μμῶν ὑστέρημα τῆς προσμε
λει τουρχίας· ὁρᾶς τί φησι, σὺ δὲ
οἰδ δὲ λόγον πρὸσι ἔσαι ὑπὲρ τοῦ π͞ρς
τού σου, μή τι γε κίνδυνον τοσού
τον ἀναδέχει· ἀλλὰ λουεσθαί φη
οχοι· διατί εἰπέ μοι· ποῦ τοῦτο
κ ἐκώλνται· οὐδὲ γὰρ ὀρῦ πος κα
νν· οὐδαμοῦ ταῦτα ὁρῶμεν
οὔτε ἐγκαλούμενα, οὔτε θαυματο
μενα· ἀλλὰ ἐστὶν ἀπὲρ ἐπετά
ξε τὸν ἐπισκόπονεχεῖν· ἀν ἐγκλη
τὸν εἶναι· σωφρονα· κοσμιον· φι
νόξενον, διδακτίκον· ταῦτα ἀ
παίτει ὁ ἀπός τόλος· ταῦτα χρη
ἐπιζητεῖν παρὰ τοῦ ἀρχοντος,
περαιτέρω δέ μηδὲν· οὐκ εἶ τοῦ
σαύλοῦ ἀκρὶμέστερος· μᾶλλον δὲ
οὐκ εἶ το π͞νς ἀκριμέστερος· ἀν ή
πληκτῆς ἡ καὶ παροινος· ἄνω
μος καὶ ἀνελεῆς, κατηχόρει· ἀ
νάξια ταῦτα τοῦ ἐπισκόπου·
ἀντρόφα, καὶ τοῦτο κατηγορία·
ἀνδεθεραπέη τὸ σῶμα ἵνα σοι
διακόνη· ἀν ἐπιμέληται ἵνα
σοι χρησιμος ἡ. ὑπὲρ τούτων
αὐτῶ ἐγκαλεῖν δεῖ; οὐκ οἶδας
ὅτι ἀσθενειὰ σωματικὴ. τῆς
κατὰευχὴν ἀσθενείας οὐχ ἡτρον
καὶ ἡμᾶς βλά πτει καὶ τὴν ἐκκλη
σίαν; διατί διορθοῦται αὐτὴ ν
ὁ παῦλος γραφῶν τω τιμοθέω·
ονωὀνιγωχρῶ διὰ τὸν στόμαχον
σου καὶ τὰς ποικνὰς σοῦν ἀσθενείας·


εἰ μὲν γὰρ τευχῆμόνη τὴν ἀρετὴν
κατωρθοῦμεν, οὐκ ἔδει φρόντί
ζειν τοῦ σώματος· τί δὲ ὅλως
καὶ γεγοναμεν· εἰ δὲ πολλὴ τοῦ
τοῦἡ συντέλεια, πῶς οὐκ ἔσχα
τῆς ἐστὶν ἀνοίας ἀμελεῖν τούτου·
ἔστω γάρ τις ἀνηρέπισκοπντέτι
μημένος. καὶ τοῦ κοίνου τῆς ἔη
κλησίας τὴν προστασιαν ἐγκέχει
ρισμένος· καὶ τὰ μὲν ἀλλὰ ἔστω ἐνα
ρετος καὶ πάντα ἔχων ἀπὲρ ἔχειν
ἀρμόττει τὸν ἰερώμενον, διὰ παν
τὸς δὲ τῆκλινη προσδεδεσθωυ
πὸ πολλῆς ἀρρωστίας· τί οὗτος
ὄνησαι δυνήσεται· ποίαν ἀποδη
μίαν στείλασθαι· ποίας ἐπισκέ
τεῖς ποιήσασθαι· τίνι ἐπι πλη
ξαι· τίν ἀνουθετῆσαι· ταῦτα
εἰπον, ἵνα εἰδήτε μὴ ἁπλῶς ἐγκα
λεῖν· ἵνα εἰδήτε μᾶλλον ἀπο
δέχεσθαι· ἵνα καὶ ἔτις ἐφιέται
τῆς ἀρχῆς, τὰς νιφαδας
τῶν κατηγοριων ὁρων, τὴν
τοιαύτην ἐπιθυμίαν σβεν νύη·
μέγας γὰρ όντως κινδύνος. καὶ
τῆς τοῦ θῦδεόμενος χάριτος ς`
τῆς εἰρήνης· ἦν ἐπευχεσθεκ
μῖν εἶναι πολλὴν καὶ ἡμεῖς ὑ
μῖν· ἰν ἀμφότεροι κατορθώ
σαντες τὴν ἀρετὴν, οὕτω τυ
χωμεν τῶν ἐπηγγεμμένων
ἀγαθῶν ἐν χῶ ἰῦ τῶ κῶ ἡμῶ~·
ὧι ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς
τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμὁοὗτος 
ὀνῆσαι δυνήσεται· ποίαν ἀποδη
μίαν στείλασθαι· ποίας ἐπισκέ
ψεις ποιήσασθαι· τίνι ἐπιπλῆ
ξαι· τίνα νουθετῆσαι· ταῦτα 
Εἶπον, ἵνα εἰδῆτε μὴ ἁπλῶς ἐγκα
λεῖν· ἵνα εἰδῆτε μᾶλλον ἀπο
δέχεσθαι· ἵνα καὶ εἴ τις ἐφίεται
τῆς ἀρχῆς, τὰς νιφάδας 
τῶν κατηγοριῶν ὁρῶν, τὴν 
τοιαύτην ἐπιθυμίαν σβεννύη· 
μέγας γὰρ ὄντως κίνδυνος. καὶ 
τῆς τοῦ θῦ δεόμενος χάριτος ς` 
τῆς εἰρήνης· ἣν ἐπεύχεσθε ἡ
μῖν εἶναι πολλὴν καὶ ἡμεῖς ὑ
μῖν· ἵνα ἀμφότεροι κατορθώ
σαντες τὴν ἀρετὴν, οὕτω τύ
χωμεν τῶν ἐπηγγελμένων 
ἀγαθῶν· ἐν χῶ  ιῦ τῶ κῶ ἡμῶ¯· 
ὧι ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, εἰς 
τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων· ἀμ٨· 