† ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΣΤΟΣ Ϗ
ΤΟΥ ΕΝΑΣΙΟΣ
Π͞ΡΣ ΗΜΩΝ ΙΩ
ΑΡΧΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ
ΚΩΝ ΣΤΑΝΤΙΜΟΥ
ΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ
ΧΡΥΣΟΣΤΙΜΟΥ· ΕΡΜΗΝ ΕΙΑ
ΕΙΣΤΗΝ ΠΡΟΣΤΙΤΟΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΠΑΥΛΟΣΔΟΥΛΟΣΘΕΟΥ ΑΠΟΣΤΙ
ΛΟΣΔΕΙΥ Χ͞Υ ΚΑΤΑΠΙΣΤΙΝ Ε
ΚΛΕΚΤΩΝ Θ͞Υ ΚΑΙ ΕΠΙΓΝΩ
ΣΙΝ ΑΛΗΘΕΙΑΣΤΗΣ ΚΑΤΕΥΣΕ
ΒΕΙΑΝ ΕΠΕΛΠΙΔΖΩΗΣ ΑΣΩ
ΝΙΟΥ ΗΝ ΕΠΗΣ ΠΕΙΛΑΤΟΟΑ
†ΕΥΔΗΣΘΣ ΠΡΙ ΧΡΟΝΩΝ ΑΙ
ΩΝΙΩΝ· ΕΦΑΝΕΡΩΣΕΔΙ
ΚΑΙΡΟΙΣΙΔΙΟΙΣ ΤΟΝ ΛΟΣΟΝ ΑΥ
ΤΟΥ ΕΝ ΚΗΡΥΣΜΑΤΙΟ ΕΠΙ
ΠΕΥΘΗΝ ΕΓΩ ΚΑΠΕΠΙΤΑ
ΓΗΝ ΤΟΥΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ
ΘΕΥ ΤΙΤΩΙ ΓΝΗΣΙΩΤΕ
ΚΝΩΙ ΚΑΤΗΚΟΙΝ ΗΝ ΠΙΣΤΙΝ
ΧΑΡΙΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΙ ΘΕ
ΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΚΗΡΙΟΥ Ι͞Υ
ΚΡΙΣΤΟΥ ΤΟΥ
ΣΩΤΗΡΟΣ
Η
μΩΝ
+


ΟΡΙ


Ποὴν τῶν
κίμος οὗτος ἦν· οὐκ ἂν οὖν
αὐτῶ τὴνν ἡσον ὁ λόκλη
ρον ἐπέτρεσεν· οὐκ ἂντα
ἐλλειφθεν τὰ ἀναπληρω
σαι προσεαζεν· ἵναγαρφ
ταλειποντα ἐπιδιορθῶ
ση, καὶ τοσαύτων ἐπισκί
σῶν κρίσιν ἐπετρεθεν εἶ
μη σφόδρασθαρβειτἀν δρὶ
φασὶ δὲ αὐτὸν καὶ νεονεί
ναι, διὰ τὰ τέηνω αὐτῶ
γραφειν· πλὴν ἀλλ' οῦ πω
τοῦτο δῆλον ἀπὸ τον τοῦ
οἱ μαὶ δὲ αὐτοῦ καὶ ἐνται ὅ
πράζεσιν εἶναι μνειαν· τὰ
χὰ καὶ κορίνθιος ἦν, εἰ μὴ
τις ἕτερος ἦν ὅμων ὑμοο
αὐτῶ· καὶ ζηνἀνμὲν καὶ
λει πρὸς ἑαυτόν· καὶ ἀπολ
λωπεμφθῆναι βούλεται
τοῦτον δὲ οὐ· καὶ γὰρ ἐναν
τιον τοῦ αὐτὸ κρατορος
μειζόνα τούτους ἐμαρτα
ρει τὴν ἀνδρείαν καὶ τὴν
ἀρετήν· δόκουσι δέ μοι χρὸ
νοι εἶναι μεσοίστινες, καὶ
ἐναδεία ὁ πανλος ὢν γρα
φεῖ ταῦτα· οὐδὲν γὰρ περὶ


πειρασμῶν φή· συνεχῶσδε
περιστρέφει τοῦ θῦ τὴν
χάριν· καὶ ἄνω καὶ κατα
ἵκἂν ἦν οὖσαν παρακλη
σιν τοῖς πελιστευκόσι πρὸς
ἀρετήν· τὸ γὰρ μαθεῖν τί
νων μὲν ἦσανάζιοι· πρὸ`
τί δὲ μετέστησαν· ς` ταῦτα
χάριτι· ς` τίνων ἡξίωνται
οὐ μίκρὰ προτροπή· ἀ
ποτεῖνεται δὲ καὶ πρὸς
ἰουδαίους· εἰ δὲ ὁ λόκληρον
τὸ ἔθνος ὑβρίζει μὴ
θαυμάσης· καὶ ἐπιγάλα
τῶν γὰρ αὐτὸ ποιεῖ λέγων
ὠἀνόητοι γάλαται· οὐχ ὑ
βριστικοῦ δὲ τοῦτο ἦθοὺς
ἀλλ' ἔρωτικού· εἰ μὲν γὰρ
τῶν αὐτοῦ ἕνεκεν ταῦτα
ἐποίει, εἰκότως τις αὐ
τῶ ἐπεμέμψατο· εἰ δὲ πε
πυρῶμενος καὶ ζέων ὑ
περ τοῦ κἠρύγματος, οὐχ ὑ
ἀρισικῶς αὐτὸ ἐποίει· ς` ὁ
χς δὲ μυρία ἐλοιδορεῖτο
τοῖς γραμμάτευσι καὶ φα
ρισ αίοις, ἀλλ' οὐκαὶτοῦ ἐν ε
κεν· ἀλλ' ὅτι τοὺς ἄλλους ἀ
πάντας ἀπώλλυον· βρα


Φ͞ΟΥΣΤ͞Ε


Ο


χείαν δὲποιει τὴν ἐπιστολήν.
εἰκότως· καὶ τοῦτο δὲ τῆς
ἀρετῆς τοῦτι τουτε κμήριον
ἦν, τὸ μὴδείσθαι λόγων πολ
λῶν. ἀλλ ὥ σπερ τίνος ὑπο
μνήσεως· αὐτὴ δὲ μοιδο
κεῖ τῆς πρὸς τιμόθεον εἶ
ναινεαρωτέρα ἡ ἐπιστο
λὴ ἐκείνην μὲν γὰρ προο
τωτέλειὼν ἔγραφεν· ἐν
ταῦθα δὲ, ἀφετος ὢν κα
λεμμενος· τὸ γὰρ κέκρί
κα παραχείμασαιἐν νικο
πόλει, τε κμηριον ἦν τοῦ
μηδέχω ἐν δεσμοῖς εἶναι
ἐκεῖ δὲ συνεχῶς ἑαυτὸν δὲ
σμιον καλεῖ· τί οὖν φὴ· παύ
λος δοῦλος θῦ· ἀποστόλοσδε
ἰῦ χῦ, καταπίστιν ἐκλεκτῶν
θῦ· ὁρᾶς πῶς ἀδιαφορῶς
αῦτα τίθησι· πότέμεν ἑαυ
τὸν τοῦ θῦ δοῦλον λέγων· τοῦ
δὲ χῦ ἀπόστόλον· ποτὲ δὲ τοῦ
χῦ δοῦλον; παῦλος δοῦλος
ἰῦ χῦ· οὕτως οὐδεμίαν οἱ δὲ
διαφορὰν μετὰξὺ π͞ρς ς` ὑΥ
κατὰπίστιν ἐκλεκτῶν θι
καὶ ἐπιγνωσιν ἀληθείας
τῆς κατεὐσέβειαν. ἐπελ


πιδιξωῆς αἰωνίου κατα
πίστιν ἐκλεητῶν θῦ· ὅτι
ἐπιστεύσας, ἢ ὅτι ἐπιστευ
θής· οἱμαὶ αὐτὸν μέγειν
ὅτι ἐπιστεύθην· τοὺς ἐκλε
κ τοὺς τοῦ θῦ· τοῦτ' ἐστιν, οἱ
καπὸ κατορθωμάτων· οὐ
δὲ ἀπὸ πόνων ς` ἰδρω τῶν
τὸ ἀξιῶμα ἐλαβον, ἀλλὰ
το πάντης τοῦ πιστεῦσαι
τος εὐεργεσίας ἐγενετὶ~· εἰ
τὰ ἵνα μὴ ἀλόγοςἡ χάρι
γένηται· οὔτε γὰρ τὸ πάν
αὐτοῦ· ἐπειδιατιμὴ καὶ
ἑτέροις ἐν ἐπίστευσεν δια
τοῦτο ἐπήγαγε· καὶ ἐπιγνα
σιν ἀληθείας τῆς κατ' εὐ
σέβειαν· ἀπὸ ταύτης ἐπι
στευθήν· μᾶλλον δὲ καὶ το
ἐπιστεύθην ἐκ τῆς αὐτοῦ
χάριτος· καὶ γὰρ καὶ τοι
τοῦ αὐτὸς αἰτίος· διατοί
τὸ γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ χς φη· ἡχὰ
μεί με ἐξέλεξασθε. ἀλλχο͞
ἡμᾶς ἐξέλεξάμην· καὶ
πάλιν αὐτὸς οὗτος ὁ μακά
ριος ἑτέρωθι γραφῶν φη
ἐπιγνωσομαί καθὼς καὶ
ἐγεγνωσθήν· ς` πάλιν· εἰ


Φφα


καταλάμω ἐφω κατέλη
φθὴν ὑπὸ τοῦ χῦιῦ· πρότε
ρον κατεληφθημεν, κα
ὕστερον ἐπεγνῶμεν· καὶ
πρότερον ἐπεγνώσσημεν
καὶ τότε κατελαβομεν·
πρότερον ἐκληθημεν ς`
τότε ὑπηκούσαμεν· τῶ
δὲ κατα πίστιν εἰπεῖν, τὸ πάν
ἐκείνοις λογίζεται· ὅτι δι
ἐκείνους εἰ μίἀποστόλος
οὐχ ὡσάξιος. ἀλλὰ διὰ
τοὺς ἐκλέκτους· ὅπερ ς`
ἀλλάχου λέγει· πάντα γὰρ
ὑμῶν ἐστιν εἴτεπ αὐλος εἶ
τε ἀπόλλως· καὶ ἐπιγνω
σιν φὴ ἀληθείας τῆς κα
τευσέβειαν· ἔστι γὰρ ἀληθειο
πραγμάτων, ἀλλ' οὐ κατεί
σέβειαν· οἷον τὸ εἰδέναιτα
γεώργικα· τὸ εἰδέναιτε
χνὰς, ἀληθῶς ἐστὶν εἰ δὲ
ναι· ἀλλ' αὐτῆ κατευσεβει
αν ἡ ἀληθεία· ἡ τὸ κατα
πιστιν· ὅτι ἐπίστευσαν κα
θάπερ οἱ λοιποιέκλέητοι.
καὶ ἐπεγνωσαν τὴν ἀλη
θειαν· ἀποπίστεως ἄρα
ἡ ἐπιγνωσις, οὐκ ἀπὸ λόγι


σμῶν· ἐπ ἐλπίδίζωῆς αἰ
ωνίου· εἰπεν τὴν παρούσαν
τὴν ἐν τῆ χάριτι τοῦ θῦ λέ
γει καὶ τὴν μελλοῦσαν· καὶ
ἔπαθλα τίθησιν ἡμῖν,
ὑπὲρ ῶν ἡμᾶς εὐεργέτηεν
ἐπειδὴ ἐπιστεύσαμεν ς` ἀ
πηλάγημεν τῆς πλάνης
στεφαν οὐν ἡμᾶς βούλεται·
ὅρα πῶς γέμει τὸ προοιμί
οντῶν εὐεργεσίων τοῦ θῦ· ἔ
ὀ λὴδι ὅλης ἡ ἐπιστολὴ αὐτή
μάλιστα τοιαύτη τυχάνει· ς`
αὐτὸν τὸν ἁγίον ἐκεῖνον διὰ
νις τασα μᾶλλον πρὸς τοὺς
πόνους καὶ τοὺς μάθητεύο
μένους· οὐδὲν γὰρ οὕτως ἡ
μᾶς ὠφελεί, ὡς τὸ συνεχῶς
μεμνησθαι τῶν εὐεργεσιω~·
τοῦ θῦ ς` τῶν κοινῆ ς` τῶν ἰ
δία· εἰ γὰρ φίλου ἐνέργεσι
ας ἀνενεγκοντες· ἡρήμα
πρόσηνες ἀκούσαντες· ἡ
πρᾶγμα διαθέρμαινόμεθα·
πολλῶ μᾶλλον ὅτ' ἂν ἴδω
μὲν πόσοις κινδύνοις πε
ριεπέσομεν· ς` ἀπὸ πάντων
ἡμᾶς ἐξεῖλετος θ͞ς, ποθυ
μότεροι περὶ τὴν ὑπακο


Ο


ἦν ἑσόμεθα· καὶ ἐπιγνω
σιν φὴ ἀληθείας· ἀληθείαν
δὲ ἐνταῦθα, πρὸς τὸν τυ
πόν φη· καὶ γὰρ καὶ ἐκείνη
ἐπιγνωσις ἦν· καὶ εὐσεβεια
ἦν, ἀλλ' οὐκ ἀληθείας· οὐ
μην οὐδεψεύδους· ἀλλὰ τῦ
πῶν καὶ εἰκόνος· ἐπελπί
διζωῆς αἰωνίου· ἐκείνη
ἐπ' ἐλπίδίζωης τῆς πα
ρούσης· ὁ γὰρ ποιήσας αὐ
τά φη ζήσεται ἐν αὐτοῖς·
ὁρᾶς πῶς ἐκ προοιμίων ἡ
δηδείκνυται τῆς χάριτος
τὸ μέσον; ἐκείνοι οὐκ ἔκλε
κτοι, ἀλλ' ἡμεῖς· εἰ γὰρ καὶ
αὐτοὶ ἐλέγοντο ἐκλέητοὶ
ἀλλ' οὐκέτι· ἦν ἐπήγγείλαστο
φησιν ὁ ἀλεύδης θ͞ς, προ
χρόνων αἰωνίων· τοῦτ' ἐστι
οὐ νῦν ἐκμετὰνοἵας. ἀλλὰ
νωθεν ταῦτα προῶρις τό
πολλαχοῦ τοῦτο τίθησιν·
ὥσοταν λέγη ἀφωρισμένος
εἰς τὸ εὔαγελίον τοῦ θῦ· ς` πά
λίνους πρὸ ἐγνω καὶ προῶ
ρισε· δείκνυς τὴν εὐγενει
αν τὴν ἡμετέραν· ὅτι ἤ
μᾶς οὐ νῦν, ἀλλ' ἄνωθεν ἡ


γάπησεν· οὐμίκρονδε
τοῦτο τὸ ἄνωθεν ἡγά
πῆσθαι καὶ ἐξ ἀρχῆς· κὶ
ἐπηγγειλατό φη ςὁ ἀψευδῆν
θς· εἰ ἀπεύδηῆς, πάντως
ἔσται ὁ ἐπηγγείλατο· εἰα
ψεύδης, οὐδεία μφι βάλλειν
κἂν μετὰ θάνατον ἡ· ἦν
ἐπηγγείλατό φη ὁαψευδῆς
θ͞ς προχρόνων αἰωνίω‾·
καὶ ἀπο τοῦ χρόνων αἰσ
νίων, τὸ ἀξιόπιστον δειῖ
κνυσιν· οὐκ ἐπειδὴ ἰουδαί
οί φη οὐ προς ῆλθον νῦν δια
τοῦτο ταῦτα· ἀλλ' οὕτως·
ἄνωθεν ἑτετύπωτο· ἀκού
ἐγὰρ τί φη· ἐφανερῶσε
δὲ καίροις ἵδίοις· τί οὖν
ἡ ἀνἀβολῆ· κηδεμονίας
χάριν καὶ τοῦ εὔκαίρωο
ποιῆσαι· καὶ ρός φη ὁ προ
φη τῆς τοῦ ποιήσαι τῶ
κῶ· τὸ γὰρ ἰδιοις, τοῦτἔ
στι τοῖς προσήκουσι· τοῖς
ὀφειλομένοις· τοῖς άρ
μόζουσιν· ἐφανερῶσε φη
καὶροῖς ἰδίοις τὸν λόγον
αὐτοῦ ἐνκηρύγματι ο ἐπι
στεύθην ἔγώ· τουτέστι τὸ


βφω


κί ρυγμα· τοῦτο γὰρ τὰ παν
τα εἰχε τὸ εὔαγγελίον· ς`
τα ἐν ταῦθα. καὶ τὰ μέλ
λοντα. τὴν ζωήν· τὴν
εὐσέβειαν· τὴν πιστίν·
πάντα ὅμου· ἐν κηρύ
γματι· τοῦτ ἐστι φανερῶς·
μετὰ παρρησίας· τοῦτο
γάρ ἐστι τὸ ἐν κηρύγματι.
ὥπερ γὰρ ὁ κηρυο πάντω
παρόντων ἐν τῶ θέά
τρωκηρύτυει, οὕτως καὶ
ἡμεῖς κηρύττομεν· ὥστε
μηδὲν προσθεῖναι, ἀλλ' αὐτα
ἀ ἠκούσαμεν εἰπειν· ἡ
γὰρ τοῦ κήρυκος ἀρετῆ, ἐἰ
τω πᾶσιν εἰπείν ἐστι τὸ γέ
γονος, οὐκ ἐν τῶ προσθε
ναι τινα καὶ ἀφελειν· εἰ
τοίνυν κηρύττειν δεῖ; μετὰ
παρρησίας· κηρύτγειν δεί·
ἐπεὶ οὐδὲ κηρύτγειν ἐστὶι. διὰ
τοῦτό φη οὐκ εἶπεν ὁ χ͞ς εἰ πά
τε ἐπὶ τῶν δωμάτων· ἀλ
λὰ κηρύξατε ἐπὶ τῶν δω
μάτων· καὶ ἀπὸ τοῦτό που
καὶ ἀπο τοῦτρόποῦ, τὸ γέ
γονὸς. παριστῶν· ὁ ἐπι
στεύθην ἔχω κατ' ἐπιταγὴν


τοῦ σ͞ρς ἡμῶν θῦ· καὶ το
ἐπιστευθήν· καὶ τὸ κατ' ἐ
πιταγὴν, τὸ ἀξιόπιστον
δείκνυσιν· ὥστε μηδένα
ἀνάζιον παθεῖν· μηδέ
ἀκκίζεσθαι· μὴ δὲ δυχε
ραινεῖν· εἰ τοίνυν ἐπιτάγη
ἐστὶν, οὐκ εἰ μικύριος· ἐπὶ
ταγμαγὰρ πληρω· τῶν γὰρ
πρακτέων· τὰ μὲν ἐφ' ἡ
μῖν κεῖται, τὰ δὲ οὐκ ἐφ ἡ
μῖν·
κὼμν ἐχιτάτον
λει τατα οὐκ ἐφ' ύν
ἀπερ δὲ ἐπιτρέσων.
ταῦτα ἐφ' ἡμῖν τυγχάνει
οἷον τὸ ἐάντις εἴπὴ τῶ ἀ
δὲ μφω αὐτοῦμωρε, ἐνοχόό
ἑσται εἰς τὴν γέενναν τοῦ
πυρός· τοῦτο ἐπιτάγμα·
πάλιν· ὅτ' ἂν προσφερηο
τὸ δωρόν σου ἐπὶ τὸ θυσι
ἀστήριον καὶ γνώς ὅτι ς`
ἀδελφόσσου ἔχει τι κατὰ σοῆ,
ἀφες ἐκεῖ τόδωρόν σου ἐν
προσθεν τοῦ θυσιαστήριοι
καὶ ἀπελθὼν, διαλλαγηθι
τῶ ἀδελφώσου. καὶ τότε
ἐλθὼν πρόσφερε τὸ δῶ
ρόν σου καὶ τοῦτο ἐπιτα
γμα· ς` τὸν μὴ ποιήσαντα.
ἀνάγκὴ ὑπεύθυνον εἶναι κο


οs


λάσει· ὅτ' ἂν δὲ μένηἐὰν θε
λῆς πώλησόν σου τὰ ἴ
πάρχοντα· καὶ πάλιν·
ὁ δυνάμενος χωρεῖν χω
ρείτω. οὐκέτι ἐπιτάγμο
ἐστι· τὸν γὰρ ἀκροατὴν
ποιεῖκν τῶν λεχθέντων,
καὶ τὴν αἴρεσιν αὐτῶ δι
δωσι τῶν πρακτέων·
ταῦτα μὲν γὰρ καὶ ποιη
σαι καὶ μὴ ποιήσαι. ἐφ' ἡ
μῖν· τὰ δὲ ἐπιτάγματα
οὐκ ἐφ' ἡμῖν· ἀλλ' ἀνάγκη
ἡ ποιῆσαι, ἡ μὴ ποιη
σαντα κολασθῆναι· τοῦ
το οὖν φη καὶ ὅταν λέγη
ἀνάγκη γὰρ μοι ἐπίκειται·
οὐαὶ γάρ μοι ἐστὶν, ἐὰν μη
εὔαγγελίσωμαι· σαφέστε
ρον δὲ ἔρω αὐτὸ, ἵνα πασι
κατάδηλον γένηται· οἷον
ὁ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐκκλη
σίας ἐμπεπιστεύμενος·
καὶ τῆ τῆς ἐπισκοπῆςα
ξῖα τειμημένος· ἂν μὴ
διαγορεύη τώλαῶτα πρᾶ
κτέα, οὐκ ἂν εὐθύνος ἐ
σται· ὁ μὲν τοιλαίκος, οὐ
δεμίαν ἀνάγκην ἔχει τούτου·


τί οὖν φὴ ὁ παῦλος· ὅτι
κατ' ἐπιταγὴν τοῦ σ͞ρς ἡ
μων τοῦτο ποιῶ· καὶ ὀρα
τα ἐπὶθέτὰ πῶς προσὸ
εἰπὸν ἀρμόζει ἂν ὥτε
ρω γὰρ εἰπῶν ὀαψευδηο
θ͞ς, ἐνταῦθα φη κατέ
πιταγὴν τοῦ σ͞ρς ἡμῶν θῦ·
εἰ τοίνυν σήρ ἐστι· καὶ αὐ
τὸς ταῦτα ἐπέταξεν
ἀπὸ τοῦ βούλεσθαι σῶζε
σθαι· οὐ τοίνυν φιλαρχί
ας τὸ πρᾶγμά ἐστι· πίστι
γάρ ἐστι καὶ ἐπιταγή ἐστι
ς` σ͞ρς θῦ τί τῶ γνησιω
τέκνω· ἔστι γὰρ καὶ μη
γνησια εἶναι τέ κνα ὡὥσ
ἐκενος περὶ οὐ φη· ἐαν
τις ἀδελφὶς ὀνόμαζε
μενος. ἡ πόρνος· ἡ
σλεονέκτης· ἡ εἰδωλο
λατρης· ἡ λοίδορος· ἡ
μεθύσος. τῶ τοιοῦτω
μὴ δὲ συνεσθίειν· ἵδου
καὶ τεκνον. καὶ οὐκ ἔστι
γνήσιον τέκνον· τε
κνον μέν ἐστιν, ἐπειδὴ
ἀπεδέξατο τὴν χάριν ς`
ἀνεγεννήθη· οὐ γνήσιον


jΒα


δὲ, ἐπειδὴ ἀνάζιον τοῦ
π͞ρς ἐστὶν· ἐπειδὴ πρὸς ἔ
τερον αὐτὸ μόλει τυραννόν·
ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν φυσικῶν
παιδων· τὸ γνήσιον καὶ
τὸ μὴ γνήσιον, ἀπὸ τῆς
ὠδινούσης καὶ τοῦ σπειρον
τος ὁριζέται· ἐνταῦθα
δὲ οὐχ οὕτως. ἀλλ' ἀπὸ τῆς
προαιρέσεως· ἔστι γὰρ γνη
σιον γενόμενον, μὴ εἶναι
γνήσιων· ἐστιν οὐκοντα
γνήσιον γένεσθαι γνήσιον·
οὐ γὰρ ἀναγκη φύσεως ταύ
τὰ κατακέκλεισται, ἀλλ' ἐ
ξουσία προαιρέσεως· ὁ
θεν καὶ συνεχεῖς ἔχει τὰς
μετα βολας· κν ὄνήσιμου
τεκνονγνήσιον, ἄλλ' οὐκ ἔ
τιγνήσιον ἦν· καὶ γὰρ ἀ
χρηστος ἐγένετο· ἀλλὰ πά
λιν ἐγένετογνήσιον τέκνο‾·
ως καὶ αὐτὸν σπλαγχνακα
λεῖσθαι ἀποστόλικα· τί τῶ
γνήσιωτεκνω. κατὰ
κοινην πίστιν· ἐπειδὴ
εἰπέν τεκνον, καὶ τὴν
τοῦ π͞ρς αὐτοῦ ἔλαβετὰ
ξιν· πῶς καὶ ταύτην τῆ


τιμὴν ἐλάττοι· καὶ κατα
στέλλει ἀκούσον· κατὰ κοι
νην πίστιν ἐπήγαγε. τοῦτε
στι κατὰ πισιν. οὐδὲν ἔ
χὡσου πλέον· κοινη γάρ ἐστι
καὶ διὰ τῆς αὐτῆς ἐχώτε
ἑτέχθην καὶ συ·τεκνον
οὖν ποθεν αὐτὸν καλεῖς·
ἦτοι τὴν φιλόστοργίαν μο
νονδηλῶσαι θέλων, ἡ τὸ
πρότερον εἶναι ἐν τῶ κη
ρύγματι· ἦ τὸ δι' αὐτοῦ πε
φωτίσθαι· δια τοῦτο καὶ
τεκνα καὶ ἀδελφοὺς κα
λει, ἐπειδὴ ἀπὸ τῆς αὐτῆς
πίστεως ἑτέχθηςἀνἀδελ
φοί· ἐπειδὴ διὰ τῶν ἐκεί
νουχεῖρων τεκναι· τὸ οὖν
κατὰ κοινὴν πιστιν, τὴν
ἀδελφότητα ἡνίξατο,
χάρις ὑμῖν καὶ εἰρὴν ἡ ἀπὸ
θῦ πρς καὶ ἰ͞ῦ ἰῦ χῦ τοῦ σ͞ρι
ἡμῶν· ἐπειδὴ εἰπέντε
κνον, ἐπηγαγεν ἀπὸ θῦ π͞ρς·
ὥστε ἀναστῆσαι αὐτοῦ την
διάνοιαν καὶ μάθειν τί
νος ἐστιτεκνον· ς` ὅτι οὕτος
κοίνην πιστιν εἰπεῖν μο
νον· ἀλλὰ τῶ ἐπάγαγειν πρὸ


Η


ἡμῶν, τὸ ὁ μότιμον αὐτοῦ
δείκνυσιν· ὅρα δὲ πῶςαῖ
τοῖς μάθηταῖς καὶ τοῖς
πολλοῖς ἐπεύχεται ταῦτα
καὶ τῶ διδασκάλω· ὁ μοι
ως γὰρ καὶ αὐτὸς δεῖταίτων·
τοιούτων εὐχὼν· καὶ πολλό
μᾶλλον, ἡ ἐκεῖνοι· ὅσω κα
πλειονὰς ἐχθρασεχεῖι· ὅσω
πλειονὰς ἀνάγκας τοῦ προς
κρούειν τῶ θῶ· ὅσω γὰρ με
γα τὸ ἀξιωμα, τοσούτω
μείζους καὶ οἰκίνδυνοι τῶ~
τὴν ἰέρω σύνην ἔχοντι·
ἀρκεῖ γὰρ καὶ ἐν κατορθῶ
μα ἐπισκοπῆς, ἂνενεγκειν
εἰς τὸν οὐ͞νον, καὶ ἐν ἁμαρτη
μα εἰσ αὐτὴν ἐμβάλειν τὴν
γεένναν· ἵναγαρτὰ ἀλλὰ
πάντα παρῶτα καθε
καστην ἡμέρἂν συμπίπτον
τα· ἀντυχὴ ποτέτινα· ἡ
διαφιλίαν· ἡ δι ἄλλην τί
να αἰτίαν ἀνάζιον εἰς ἐ
πισκοπὴν παραγαγεῖν· ς`
πολέως ἐπιτρέψαι· μεγά
λῆς ἀρχὴν· ὅρα πόσ οὐ πυ
ρος ἑαυτὸν καθίστησιν ἐ
νόχον· οὐ γὰρ τῶν ψυχῶν τω


ἀπολλύμένων μᾶλλον ἀ
πόλλυσι γὰρ αὐτὰς ἀνεῖ
λαβῆς ὢν. ἀλλὰ καὶ παν
τῶν τῶν ὑπ έκεινου πρά
το μένων αὐτὸς δώσει
τας εὐθύνας· ὁ γὰρ ἐντα
ξει ἰδιω τουὢν· ἀνεύλα
βης, πολλῶ μᾶλλον ὅτ' ἂν
ἐπιλαύηται τῆς ἀρχῆς·
ἀγάπη τὸν γὰρ τον εὐλαβὴ
μεῖναι τοιοῦτον, ἐπιλαβο
μενον τῆς ἀρχῆς· καὶ
γὰρ κενοδοξία τότε ςφι
δρότερον ἐπιτίθεται· ς`
χρημάτων ἐρῶς· καὶ αὐ
θαδεια, τῆς ἀρχῆς τὴν
ἐξουσίαν παρεχούσης·
καὶ προσκρούσματα ς`
ὑυρεῖς· καὶ λοιδορίαι ς`
μυρία ἑτέρα· ἀν οὐν τις
ἂν εὐλαβης ἡι· μᾶλλον ἔ
σται ἂν εὐλαβεστερος το
οὗτος γενόμενος· ὅτ' ἂν
οὖν τοιοῦτον ἐπισήση
ἀρχοντα. πάντων τῶ
ἁμαρτανομένων ὑπὸ
κείνου· καὶ δήμων ὁ λό
ἡμίρων ὑπεύθυνος ἔσται
εος ὀνα ἔχο σδκνς


οφ`


δαλίζων συμφέρει αὐτῶι
ναμυλος ὀνικὸς κρέμα
σθὴ εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ
καὶ καταπόντις ἐὴ ἐν τῶ
πελάγει τῆς θαλάσσης· ἐ
τοσαῦτας ψυχας σκἀνδα
λίζων· πόλεῖς ὁ λοκληρος
καὶ δήμους· καὶ μυρίας ψυ
χας· ἄνδρας· γυναίκας·
παῖδας· πολίτας· γεωι
γους, τοὺς ἐν αὐτὴ τῆ πόλει
τοὺς ἐνετέραις ταῖς ὑπὲ
κείνην τὴν πόλιν, τίὅ
ποστήσεται· κἀν γὰρ τρί
πλασιόνα ἐτέραν εἰπῆς, οὐ
δενερεῖς· τοσαύτης ἔσται
ὑπεύθυνος κολάσεως ς`
τιμωρίας· ὥστε μάλιστα
οὗτος δεῖται τῆς χάριτος
τοῦ θῦ καὶ τῆς εἰρήνης· ἀν
γὰρ μὴ μετὰ ταύτης κυβερ
να τὸν λαὸν, πάντα οἰχεται
καὶ ἀπολῶμε· τῶν αὐχένω
αὐτῶ οὐκόντων· κἂν γὰρ
ἐνπείρρς ἡ τῆς κυβερνη
τικῆς ἀν μὴ τοὺς οἵακας
τούτους ἔχη· τὴν χάριν καὶ
την εἰρήνην τὴν παρα
τοῦ θῦ, καταδύσει τὸ σκά


φος καὶ τοὺς ἐμπλεοντας·
ὁθεν ἐμοὶ θαυμάζειν ἐπε
σι τοὺς ἐφιεμένους ὁγκου
τοσούτου· ἀθλιεὰν ἐ ς` τὰ
λαὶ πῶρε· οὐχ ὁρᾶς τίνος
ἐφιέαι; κατὰσαύτὸν ἄν
ῆς· καὶ ἀγν͞ως καὶ ἀσημος
κἂν μυρία ἁμαρτῆς, ἀλλὰ
μίας ψυχῆς δώσεις λόγον· ς`
ταύτης εὐθύνας ὑφέλεις
μόνον· ὅτ' ἂν δὲ εἰς τὴν ἀρ
χὴν ταύτην ἀχθῆς ἐννου
σον ὅσων καὶ ἄλλν ὑπεύ
θυνος θι τιμωρίας· ἄκουε
γὰρ παῦλου λέγοντος· πεί
θεσθε τοῖς ἠγουμένοις εὐ
μῶν καὶ ὑπείκεστε, ὅτι αὐ
τοιαγρῦ πνουσιν ὑπὲρ τῶν
ψυχων ὑμῶν, ὡς λόγον ἀπὸ
δώσοντες· ἀλλὰ τιμής ἔ
φίέσαι καὶ ἀρχῆς; καὶ τίο
ἡ ἡδονῆ ταύτης τῆς τι
μης· οὐ γὰρ δὴ οὐδὲ τοῦτο
ὅρω· οὐ γάρ ἐστι δυνα τὸν
ἀρχοντα εἶναι ἀληθῶς· πῶς
ὅτι ἐν τῆ ἐξουσία κεῖται
τῶν ἀρχομένων τὸ ὑπά
κούειν· καὶ ἔτις ἀκρίβωο
ἐξετάειἐν τὸ πρᾶγμα, οὐκ ἐπι




ἀρχὴν ἐρχεαι ὁ τοιοῦτος, ἀλ
λὰ μυρίοις δουλεύει δεσπόταις·
ἐναντία καὶ ἐπιθυμουσί
καὶ λέγουσιν· ὅπερ γὰρ ἐγκώ
μίαζει ἐκεῖνος, μεμφετα
ἕτερος· ὅπερ ψέγει οὗτος,
θαυμάζει ἀλλός· τίνος
οὖν ἀκοῦσαι χρή· τίνί πει
σθῆναι· οὐκ ἔνι· καὶ ὁμεν
ἀργυρώνητος· κἀν ἐναντία
οὐ δεσπότης τῶ δούλω προστά
ξη, καὶ δυσχεραινεῖ· συδε
αν τοσούτων δεσπότων ἔ
ναντία ἐπιτα ττόντων ἀλ
γήσης, καὶ τούτου δίδως
δίκην· τὰ πάντων ἐπισε
στόματα ἀνοίγων· τοῦτο οὖν
εἰπέ μοι τιμὴ; τοῦτο ἀρχῆ.
τοῦτο ἐξουσία, εἴπεν ὁ τὴν
ἐπισκόπην ἔχων εἰσεν ἐ
γκεῖν χρήματα ἂν μὴ θέλη
οὐ μόνον οὐκ εἰσηνεγκεν, ἀλ
λὰ καὶ ὑπὲρ τοῦ μὴ δόξαι ρά
θυμίας ἕνεκεν τοῦτο ποι
ειν κατηγορεί του κελεῦσαι
τος· κλέπτει φη· ἀρπάζει· κα
τὰ πίνειτὰ τῶν πεν ἡ τῶν
κατεσθίει τὰ τῶν πτωχων
παῦσαι λοιδορῶν· μεχρί


τίνος ταῦτα φῆς· οὐκοὔ
λεῖ εἶσεν ἐγκεῖν; οὐδεὶς ὁ κα
τ'ἀναγκάζων· οὐδεὶς οὐ
αζόμενος· τί καὶ λοιδορη
τῶ παραινοῦντι καὶ συμ
βουλεύοντι· ἀλλ'εἰςχρειάν τις
κατέστη καὶ οὐκ ὠρεξέχει
ρα μὴ δυνηθεῖς· ἡ καὶ ἔε
ρωθιασχοληθεῖς; οὐδεμία
συγγνώμη· ἀλλὰ πάλιν κα
τήγρριαιχεῖρους τῶν προ
τέρων· τοῦτο οὖν ἀρχῆ· ς`
ἀμνασθαι οὐκ ἔχει· πλα
γχο γάρ ἐστιν ἵδια καὶ ὡσ
πὲρ τὸ σπλαγχνὸν κἂν οἱ
δαίνη· κἂν πόνον παρε
χη καὶ τῆ κεφαλὴ καὶ τῶ
λοιπῶσώματι· οὗτο λμω
μεν ἀμύνασθαι· οὐδὲ λα
βόντες ξῖφος διαρρηγνυ
ομεν, οὕτως κἂν τῶν αἰ
χομένων τις τοιοῦτος ἦ
πόνους ἡμῖν παρέχων ς`
ἀθυμίας ἐκ τῶν κατηγο
ρίων τούτων, οὕτολμῶμεν
ἀμύνασθαι· πόρρω γὰρ
ταῦτα
+ΠΙ ΚΑὶ
πατρίκης διανοι
ας· ἀλλ' ἀνάγκη φέρειν τὸν
πόνον, ἔως ἀν ἐκεῖνος


ὀΒΕ


ὑναίνει καλῶς· ὁ ργυρ
νητος οἰκέτης, ἔχεί τι ἔργον·
ἐπιτεταγμένον· κἂν τοῦτο
ἀνύση. λοίπον ἑαυτοῦ κί
ριος γίνεται· οὗτος δὲ παν
ταχοῦ περιελκεται· ποι
λὰ καὶ τῶν ὑπερδύνα
μῖν ἀπαιτεῖται, ἀν μὴ εἶ
δὴ λέγειν:
ΥΟΝ
ὁ γον
σμος·
ἀν εἶα
λέγειν
πάλιν κατηγορί
αι· κεν ὁδοξός ἐστιν· ἂν μὴ
νεκρούς ἀνισται. οὐδένος
ἠγχαξίος φη· ὁ δεῖνα εὔλα
μης ἐστὶν, οὗτος δὲ οὖ· ἀνα
πολαύη σὺ μμέρου τροφῆς
πάλιν κατηγορίαι· ἐδει αὐ
τὸν ἀπήγχονίσθαι φη· ἀν
λουόμενον ἰδή τις· πολ
λαι κατηγορίαι· ὅλως
τὸν ἦλιον ὁρᾶν ὀφείλει φή·
εἰ δὲ τα αῦτα πράττεια
περ ἐγὼ· καὶ λουεται· καὶ ἐ
σθίει· καὶ πίνει· καὶ ἱματια
περιβέύληται· καὶ οἰκίας
φροντίζει καὶ οἰκέτων τί
νοσεν ἐκεν ἐμοῦ προἐστί
κεν· ἀλλὰ καὶ οἰκέτας ἔχει
φησὶ τοὺς διακονουμένου
αὐτῶ· καὶ ἐπὶ ὀνουοχεῖ ται
τίνος ἕνεκεν ἐμοῦ πρὸς


σηκεν· ἀλλὰ τί εἰπέ μοι· οὗ
κὀφείλει τὸν διακονούμενοι
ἔχειν· ἀλλ' αὐτὸς τὸ πυρα
νακαί εἶν· καὶ δδροφορεῖν ς`
κόλα διακλάν· καὶ εἰς ἀγορὰν
ἐμβάλλεῖν; καὶ ὅση τοῦτο ἀ
σχύνηγίνεται· καὶ οὐμεν ἀγιοι
ἐκεῖνοι ἄνδρες οἱ ἀπόςστόλοι
τόντω λόγω προσκαρτε
ροῦντα, οὐδὲ διακονία
χειῖρων βούλονται προσ άνο
χεῖν, ἀλλ'ἀνάζιον αὐτοῦ εἶν
τὸ πρᾶγμα νομίζουσι· σὺ δὲ
αὐτὸν καὶ εἰς τὴν τῶν οἰκε
τῶν ὑπηρεσίαν καθέλκειο
τῶν σῶν· διατί ταῦτα ἐπι
τάττων οὐ παρερχή συ ς
ταῦτα πληροῖς εἰπέ μοι·
οὐχὶ μειζόνασοι διακονεί
ται ὑπηρεσίαν ἡ σὺτα
σώματι κα, διατίμὴ τὸν
σαῖδα πεμπεῖς τὸν σόν
σρὸς τὴν τούτου ὑπηρέ
σίαν· ὁ χ͞ς ἔνιθε τοὺ σπόδας
τῶν μάθητῶν· συθέρα
πείαν ἀνπαρασχῆς τῶ δ
δασκάλω· μέγα τι ποιεῖς·
ἀλλ' οὔτε συβουλεῖ παρα
σχειν, ς` αὐτὸν κωλύεις· τί


Λο°


οὖν ἀπὸ τοῦ οὐν οὐ ξὴν ὀφεί
λει·; ἀλλ οὐ βούλεται οὕτως ὁ θ͞ς·
τί οὖν· οἱ ἀπὸς τὸλοί φησὶν
ἐλευθέρους εἰχον δουλεύοντας;
βούλει καὶ τοῦτο ἀκοῦσαι πῶς
οἱ ἀπὸς τὸ λοιδιηγον, ἀποδὴ
μίας ἐποιουντο· καὶ ἀνδρες
ἐλεύθεροι· καὶ γυναῖκες εὐ
γενεῖς· ὑπὲρ τῆς ἐκείνων
ἀναπαύσεως· καὶ τὰς ἡ
χας καὶ τὰς κεφαλὰς ὑ
πετιθέσαντας ἑαυτῶν· ἀ
κουε δὲ καὶ τοῦ μακαρίου
τούτου παραινοῦντος ς`
λέγοντος· τοὺς οὖν τοιοῦτους
ἐν τίμους ἐχετε· ὅτι διὰ τὸ
ἔργον τοῦ θῦ μέχριθάνα
του ἡγνισε παραβουλεύσο
μενος τῆ ψυχῆ. ἵνα ἀνα
πληρώσητο ἡμῶν ὑστε
ρημα τῆς προσμέλει τοῦρ
γίας· ὁρᾶς τί φη· συδὲ
οὐδὲ λόγον προσιεσαι ὑπὲρ
τοῦ π͞ρς τούσου. μή τι γεκν
δυνον τοσοῦτον ἀναδέχη
ἀλλὰ λουεσθαι φηοὐχρῆ· διο
τί εἰπέ μοι· ποῦ τοῦτο κε
κώλυται· οὐδὲ γὰρ ὀρῦ πος
καλν· οὐδαμοῦ ταῦτα ὅ


ρῶμεν οὔτε ἐγκαλούμενα
οὔτε θαυμαζόμενα· ἀλ
λόγάρ ἐστιν ἀπερεπέτάξε τὸν
ἐπισκόπον ἔχεῖν· ἀν εγκλη
τὸν εἶναι· σώφρονα· κοσμι
ον· φιλόξενον· διδακτίκον·
ταῦτα ἀπαιτεῖ ὁ ἀπός τολός·
ταῦτα χρὴ ἐπιζητεῖν πα
ρὰ τοῦ ἀρχοντος· περα
τέρω δὲ μηδὲν· οὐκ εἶ τοι
παῦλου ἀκρὶμέστερος· μᾶλ
λον δὲ οὐκ εἶ τοῦ π͞νς ἀκρι
βέστερος· ἀν ἡ πλήκτης
ἡ καὶ παροινος· ἀνωμὸς
καὶ ἀνήλεης. κατηγορεί
ἀνάξια ταῦτα τοῦ ἐπισκό
που· ἀντρῦφα. καὶ τοῦτι
κατηγορία· ἀνδὲ θέρα
πεύη τὸ σῶμα ἵνασοιδιό
κόνη· αν ἐπιμέληται ἵνα
σοι χρή σιμοσῆι· ὑπὲρ τοί
των αὐτῶ ἐγκαλεῖσθαι δεῖ;
οὐκ οἶδας ὅτι αὐθένεια σω
ματικὴ· τῆς κατὰ ψυχὴν
ἀσθενείας· οὐχ ἡ τγὸν καὶ
ἡμᾶς βλάπτει ς` τὴν ἐω
κλησίαν; διατίδιορθοῦται
αὐτὴν ὁ παῦλος· γραφων
τω τιμοθέω οἵνως λιγω


ζαξ
ὁΘΞ


χρῶ διὰ τὸν στόμαχόν σου ς`
τας πυκνὰς σοῦ ἀθενείας
εἰ μὲν γὰρ ψυμίμόνη τὴν ἀ
ρετὴν κατορθοῦμεν, οὐκ ἔ
δειφροντίζειν τοῦ σώμα
τός· τί δὲ ὅλως καὶ γευ
ναμεν· εἰ δὲ πολλὴ τοῦ τοῦ
ἡ συντέλεια πῶς οὐκ ἔχα
της ἐστὶν ἀνοίας ἀμελεῖν
τούτου· ἔστω γάρ τις ἀνορ
ἐπισκοπήτετιμημένος· ς`
τοῦ κοινου τῆς ἐκκλησίας
τὴν προστασίαν ἐγκέχει
ρισμενος· καὶ τὰ μὲν ἀλ
λὰ έστω ἐναρέτος ς` πάντα
ἔχων ἀπερ ἔχειν ἀρμόττει
τὸν ἰερωμενον· διὰ παν
τὸς δὲ τῆ κλίνη προσδε
δέσθω ὑπὸ πολλῆς ἄρρα
στίας· τί οὗτος ὄνησαι
δυνήσεται· ποίαν ἀποδὴ
μίαν στείλασθαι· ποίαο
ἐπισκελεῖς ποιήσασθαι
τίν· ἐπιπλήξαι· τίνα
νουθετῆσαι· ταῦτα εἴτον,
ἵνα εἴδήτε μὴ ἁπλῶς
ἐγκαλεῖν· ἵναειδήτε μαλ
λον ἀποδέχεσθαι· ἵνα κα
ἔτις ἐφίέται· τῆς ἀρχῆς


τὰς νιφαδας τῶν κατη
γορίων ὀρῶν, τὴν τοιαύτην
ἐπιθυμίαν συεννύη με
γας γὰρ όντως κινδύνος
ς` τῆς τοῦ θῦ δεόμενος χά
ριτος ς` τῆς εἰρήνης ἦν
ἐπεύυχεσθε ἡμῖν εἶναι ποι
λὴν. καὶ ἡμεῖς ὑμῖν· ἵνα μφο
τέροι κατορθώσαντες τῆν
ἀρετήν. οὕτω τυχωμεν τῶν
ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν·
ἐν χῶ ἰῦ τῶ κῶ ἡμῶν· ὧιη
δόξα εἰς τοὺς αἰώνας ἀμηνί