οὕτως καὶ ἡμεῖς· ὅτ' ἂν τοὺς ἀρ
πάσαντας τι· μή κέστι βλεπώμε
ὡς ἀπαγορεύσαντες οὔτε αὐτοὶ
κατὰτρέχωμεν, οὔτε ἑτέροις
παρακελεύόμεθα κατέχειν
ἀλλ' ἀφιεμεν ἀπελθόντας
οὕτω καὶ συδρα μεσφοδρῶς πα
ρὰ τὴν ἀρχήν· ὅτ' ἂν πορρῶςε
νη τοῦ διαβόλου, οὐδὲ ἐπιχεί
ρήσει λοι παν, ἀλλεάσει ἐνασφα
λεῖα ἀπολαύων τῶν ἀπορρή
τῶν ἀγαθῶν· ὦν γένοιτο· πάν
τας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν· ἐν χῶ ἰῦ
τῶ κῶ ἡμῶν· μεθ οὗ τῶ π͞ρι ἀ
μα τῶ ἁγίω π͞νι· δόξα κράτος
ΠΙΑΣΟΡΙΠΘΟΝ ΙΑΙΑ ΥΠΙΝ
αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμήν·
ΤΟΥ ΕΝΜΕΙΟΙΣ Π͞ΡΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝ
ΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣ ΤΟΜΟΥ· ΕΛΜΗ
ΝΕΙΑΤΗΣ ΠΙΡΟΣ ΤΗΟΝ
ΘΡΩΤΗΣ ΕΠΙΣ ΤΟΛΗΣΙΥ
θιν κροχεῖ ἀτε σο λῆσδκες
ἰὐχὺν καταπίστιν ἐκλει τῶν
θῦ καὶ ἐπεχνησιν ἀληθείας
τῆς κατευσέβειαν ἐπἐλπίδίζω
ἦς αἰανίου· ἡμέσης χειλατοθα
ψενδῆς θῦ προχρόμων αἰωνίων·
ἐφανεῖν ἀσπκθε καὶνοις ἰδί
θλαὐτῶν ἀλαχαὐτον ἐνκηρύγμα
ΣΜΑ ΜΑΜεάδην εχάματε πντα
ΝΗΜ ΑΟΥ ΠΡΟΦΜΑΜΕΟΥ ΝΙΤΩγΥΗ
Υ ΚΑΙΤΑ ΗΜΑΜΑΤΑΝΩΝΝ ΕΠΙΣΙΝ.
ΧΑΝΓΑΩΑΕΣΗΝΑΑΙ ΠΑΙ ΘΟΥ ΠΡΙΣ
ΑΜΛΑ ΜΙΑΑΙ ΜΑΘΟ ΧΟ ΤΑΣ ΣΙΑ ΗΜῶν·
ΤΟν τῶ π ΑΚΑ ΑΟΥΙ ΕΟΥμΕΝΧΙΙ ΜΑΟΣΣΗΜΟΣ
ΟΤΟΣ ΑΙΜΑΙΘΟΣ ΚΑΑΑΙΙΑ ΑΝΤΑΣ ΤΑΝ ΜΝ
ΣΕν ΟΛΟΥΜΙ ΑΙΑ ΚΑΕΤΙΑ ΑΑΥΑΣ ΟΥ ΚΑΝ
ΤΑ ΙΝΑΛΙΕΘΝΙ ΛΑΦΑΙ ΜΑΗ ΣΑ ΠΑΙ
ΠΘΕΑΣΤΗΝ ΕνΑΙ ΑΡφηΣμεα


ἐπιλείσοντα ἐπιδιορθώση· καὶ
τοσούων ἐπισκόπων κρισιν ἐ
πετρεεν. εἰ μὴ σφόδρα ἔθαρρεί
τῶ ἀνδρὶ· φασὶν δὲ αὐτὸν καὶ
νεον εἶναι διὰ τῶ τέκνω αὐτῶ
γραφεῖν· πλὴν ἀλι' οὔπω τοῦτο δὴ
λον ἦν ἀπὸ τούτου· οἱ μαὶ δὲ αὐ
τοῦ καὶ ἐνταῖς πράξεσιν εἶναι
μνειαν· τάχα καὶ κοριν θιος ἦν
εἰ μή τις ἦν ὅμων ὑμος αὐτῶ· ϗ`·
ζηνανμεν καλεῖ πρὸς ἑαυτόν·
καὶ ἀπολλῶ πεμφθῆναι βούλε
ται, τοῦτον δὲ οὐ· καὶ γὰρ ἐναν
τίον τοῦ αὐτὸ κράτορος μειζό
να τούτοις ἐμαρτύρει τὴν ἀν
δρειαν καὶ τὴν ἀρετήν· δοκού
σι δὲ μοιχρόνοι εἶναι μέσοι τί
νες καὶ ἐναδεία ὁ παῦλος ὢν
γράφει ταῦτα· οὐδὲνἡ γὰρ περὶ
πειρασμῶν φησὶν· συνεχῶς δὲ
περὶστρέφει τοῦ θῦ τὴν χάριν
καὶ ἄνω καὶ κάτωικανην οὐ
σαν παράκλησὶν τοῖς πεπι
στευκόσιν πρὸς ἀρετήν· τὸ γὰρ
μαθεῖν τίνω νμεν ἦσαν ἀσιοι·
πρὸς τί δὲ μετέστησαν καὶσταῦ
τα χάριτι· καὶ τίνων ἡξιωῆθαι.
οὐ μικρὰ προτροπὴ ἀπότεῖνε
ται δὲ καὶ πρὸς ἰουδαίουσυεἰ δέ
ὁλόκληροντὸ ἔθ͞νος ὑβρίζει.
μὴ θαυμασκαι καὶ ἐπιγαλάτων
ἀὐτὸ ποιεῖ λέγωμωἀνάητοι γά
λαται· οὐχ ὑ βριστικουδὲ τοῦτο
ηθοῦς, ἀλλ' ἔρωτί κουεἰ μὲν γ
τῶν αὐτοῦ ἕνεκεν ταῦτα ἐποίει
εἰκότώς τις αὐτῶ ἐμέμψατο·
εἰ δὲ πεπυρώμενος καὶ ζεῶν
ὑπὲρ τοῦ κηρέσματος οὐχ ὑβρι
στικῶς αὐτὸ ἐπογεγακαίοχ͞ς δὲ μυ
ρία ἐλοιδορεῖτο τοῖς γράμματέσοι·


καὶ φάρισαίοις· ἀλλ' οὐ καὶτοῦ ἐνε
κεν, ἀλλ' ὅτι τοὺς ἄλλους ἀπάντας
ἀπώλλυον· βραχείαν δὲ ποίει τὴν
ἐπιστολὴν. εἰκότως· καὶ τοῦτο δὲ
τῆς ἀρετῆς τοῦτι τουτε κμηριον
ηντὸ μὴδείσθαι λόγων πολλῶν,
ἀλλ' ὥσπερ τίνος ὑπομνήσεως·
αὐτὴ δὲ μοιδοκεῖ τῆς πρὸς τιμό
θεον εἶναι νεαρωτέρα ἡ ἐπιστό
λῆ ἐκείνην μὲν γὰρ πρὸς τῶ
τέλείων ἐγραφεν· ἐνταῦθα δὲ
ἀφετος ὢν καὶ λελύμενος· τὸ γὰρ
κέκρικα παραχείμασαι ἐν νικο
πολεῖτε κμηριονἦν τοῦ μηδεσω
ἐν δὲσμοῖς εἶναι· ἐκεῖ δὲ συνέ
χ ὡς ἑαυτὸν δὲς μιον καλεῖ· πί
οὖν φησίν· παῦλος δοῦλος θῦ
ἀπὸςστόλος δὲ ἰῦ χῦ καταπίστιν
ἐκλεκ τῶν θῦ· ὁρᾶς πῶς ἀδιὰ
φόρως ταῦτα τίθησιν· ποτέ
μεν ἑαυτὸν τοῦ θῦ δοῦλον λέγων,
τοῦ δὲ χῦ ἀπόστολον· παῦλος δού
λος ἰῦ χῦ· οὕτως οὐδεμίαν οἶδεν διὰ
φορὰν μετὰ ξὺ π͞ρς καὶ νῦ· κατα
πιστιν ἐκλεκτῶν θῦ· ὅτι ἐπιστευ
σα ἢ ὅτι ἐπιστευθήν· οἱ μαὶ αὐ
τὸν λέγειν ὅτι ἐπιστεύθην τοὺς ἐκ
λεκ τοὺς τοῦ θῦ· τοῦτ' ἔστιν οὐκ ἀ
πο κατορθωμάτων· οὐδὲ ἀποπο
νων καὶ ἰδρώτων τὸ ἀξιώμα ἐ
λαβον· ἀλλὰ τὸ πάντης τοῦ
πιστεύσαντος ἐὑεργεσίας ἐγένε
το· εἶτὰ ἵνα μὴ ἀλόγος ἡ χάρις
γένηται· οὐδὲ γὰρ τὸ παν αὐτοῦ, ἔ
πειοίαδιατιμὴ καὶ ἐτέροις ἐπι
στευσεν· δια τοῦτο ἐπήγαγεν· καὶ
ἐπιγνωσιν ἀληθείας τῆς κατεύ
σέβειαν· ἀπὸ ταύτης ἐπιστεύ
θήν· μᾶλλον δὲ καὶ τοῦτο ἐπιστευ
θηνέκτῆς τοῦ θῦ χάριτος· καὶ


γὰρ καὶ τοῦτοῦυ αἱτιος αὐτός· διὰ
τοῦτο γάρ φησὶν καὶ αὐτὸς ὁ χ͞ς·
οὐχ ὑμεῖς μὲ ἐξελέξασθαι·, ἀλλ' ἐ
γω ἐξρλεξὰμηνὑμᾶς· καὶ πάλι
καὶ αὐτὸς οὗτος ὁ μακάριος ἐτε
ρόθη γράφῶν φησὶν· ἐπιγνώσο
μαικαθὼς καὶ ἐπεγνώσθην· καὶ
πάλιν· εἰ καὶ καταλαβωεφό
κατέλει φθην ὑπὸ τοῦ χῦ ἰῦ· προ
τερον κατέλειφθημεν. καὶ οὐ
ως ὕστερον ἐγνωμεν· πρότε
ρον ἐπεγνώσθημεν καὶ τότε κα
τελαβομεν· πρότερον ἐκλη
θημεν, καὶ τότε ὑπηκούσαμεν·
τὸ δὲ κατὰπιστιν εἰπεῖν, τὸ πάν
ἐκείνοις λογίζεται ὅτι διέκοί
νους εἰ μί ἀπὸ στόλος· οὐχ ὡς ἀξι
οις· ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐκλεκτούς·
ὅπερ καὶ ἀλλαχοῦ λέγει· πάντα
γὰρ ἡμῶν ἐστὶν· εἴτε παῦλος εἴτε
ἀπολλῶς· καὶ ἐπιγνωσιν φησὶν
ἀληθείας τῆς κατευσέβειαν· οἷον·
τὸ εἰδέναιτὰ γέώργικα· τὸ εἶ
δέναιτέχνας, ἀληθῶς ἔστιν εἰ
δεναι· ἀλλ' αὐτῆ κατευσέβειαν
ἡ ἀληθεία· ἡ τὸ καταπίστιν ὅτι
ἐπίστευσαν καθάπερ οἱ λοιποί
ἐκλέκτοι· οἱ καὶ ἐπεγνωσαν
τὴν ἀλήθειαν· ἀποπίστεως ἄρα
ἡ ἐπιγνωσις, οὐκ ἀπόλοςισμῶν·
ἐπελπίδιζωῆς αἰωνιου εἶπεν·
τὴν παρουσίαν τὴν ἐν τῆ χάρι~
τί τοῦ θῦ· λέγει καὶ τὴν μελλουσα
καὶ ἐπάθλαι τίθησιν ἡμῖν ὑπὲρ
ὧν εὐερέτησον ἡμᾶς· ἐπειδὴ
ἐπιστεύσαιμεν καὶ ἀπήλλαγη.
μεν τῆς πλαινης στεφαμομίη
μᾶς βούλεται·· ὅρα πῶς γόμει
τὸ προοιμίον τῶν ἐνέργεσι φν
τοῦ θῦ· καὶ ὀληδιέκης θπὶ στὸμὴ
αὐτή.


μάλιστα τοιαύτη τυγχάνει· καὶ αὐ
τὸν τὸν ἄχίον ἐκεῖνον διάνιστα
σα μᾶλλον πρὸς τοὺς πόνους ς`
τοὺς μαβητεύομένους· οὐδὲν γ
οὕτως ἡμᾶς ὠφελείως τὸ συνε
χὡς μέμνησθαι τῶν ἐκεργεσιων
τοῦ θῦ. καὶ τῶν κοινῆ καὶ τῶν ἵ
δία· εἰ γὰρ φίλου ὗ ἐργεσίας
ἀνενεγκόντες· ἡ ῥήμα προση
νες ἀκούσαντες ἡ πράγμα διὰ
θερμαινόμεθα. πολλῶ μᾶλλον
ὅτ ἂν ἴδωμεν πόσοις κίνδυ
νοις περὶ ἐπέσαμεν καὶ ἀπο
πάντων ἡμᾶς ἐξεῖλετοὁ θ͞ς· προ
θυμότεροι περὶ ὑπακοηνἑσόμε
θα· καὶ ἐπιγνωσιν φησὶν ἀλη
θείας· ἀλήθειαν δὲ ἐνταῦθα
πρὸς τὸν τυπόν φησὶν· καὶ γὰρ
καὶ ἐκείνη ἐπιγνωσις ἦν καὶ εὐ
σέβεια ἀλὶ' οὐκ ἀληθείας. οὐμήν
οὐδὲ ψεύδους, ἀλλὰ τύ πῶν καὶ
εἰκόνων· ἐπ ἐλπίδίζωῆς αἰώ
νίου· ἐκείνη ἐπἐλπίδιζωῆς
τῆς παρούσης· ὁ γὰρ ποιήσας
αὐτά φησὶν, ζήσεται ἐν αὐτοῖς·
ὅρα πῶς εκ προοιμίων ἡδηδεί
κνυταιι τῆς χάριτος τὸ μέσον·
ἐκΑΙνοι οὐκ ἐκλέκτοῖ, ἀλλ' ἡμεῖς·
εὐσαμεα αὐτοὶ ἐλέγοντο ἐκλε
ΣΤΟΣ ΑΜΜΑΣεΔὶς· ἦν ἐπηγγείλα
ΤΟΦΗ ΣΙν Φλαθας· θ͞ς προχρό
νον ἀμάματν ἐτσόστιν οὐ νῦν
ΑΚΜΕΑΙκΟΝ ἐσεεααάνω θὲν πρό
ΩΡΙΣΤΟ ΛΑΜΚΑΑ ΝΙΠόλλα χοῦ τοῦτο
ΤΙΘΥΣν ΑΝΑλαὴ ἀ λέθη· ἀφΩρΙ
σμεν ον εἰς σὰ ἔγγεαθεν τοῦ θῦ·
καὶ σάλινη· δύα θρδένω καὶ προ
ἀθίσεν· δένης τῆνεγένειαν
ΤΗν ΗΜΕΟΘΡΙΑΝ Ο ἡμᾶς οὐ νῦν
ἀλὰρ' ἀπάνη γάπησεν· οὐμὶ


κρὸν δὲ τοῦτο τὸ ἄνωθεν ἠγαπη
σθαι καὶ ἐξ ἀρχῆς· ἦν ἐπηγγείλα
τό φησὶν ὁ ἀλευδῆς θς· εἰα θευ
δῆς πάντως ὅτι ἐπήγγειλατο
καὶ ἔσται ὁ ἐπηγγείλατο· εἶατε
δῆς, πάντως οὐδεὶ ἂμφι βαλ
λειν κἂν μετὰ θάνα τὸν ἦι ηνε
πηγγείλατό φησὶν ὁ ἀψευδῆς
θ͞ς προχρόνων αἰωνίων· καὶ ἀ
πὸ τῶν χρόνων αἰωνίων τὸ ἀ
ξιόπιστον δείκνυσιν· οὐκ ἐπει
ἰουδαίοι νυν οὐ προσῆλθον φη
σὶν δια τοῦτο ταῦτα, ἀλλ' οὕτω
ἄνωθέντε τῦ πῶτο· ἄκουε
γὰρ τί φησιν· ἐφανερῶσεν δὲ·
καὶ ροις ἰδίοις· τίς οὖν ἡ ἀνα
βολῆ· κηδεμονίας χάριν καὶ
τοῦ εὐκαίρως ποιῆσαι· καὶρὸς
φησὶν ὁ προφη τῆς τοῦ ποιῆσαι
τώ κῶ· τὸ γὰρ ἰδίοις. τοῦτ' ἐστὶν
τοῖς προσήκουσιν· τοῖς ὀφειλό
μένοις· τοῖς ἀρμόζουσιν· ἔφα
νέρωσεν δὲ φησὶν καὶ ροῖς ἵ
δίοις τὸν λόγον αὐτοῦ ἐνκη
ρύγματι ον ἐπιστευθὴν ἔγωι
τοῦτ' ἐστιν τὸ κήαυγμα· τοῦτο
γὰρ πάντα εἴχεν τὸ ἐχαντειλίον·
καὶ τὰ ἐνταῦθα καὶ τὰ μέλλον
τα· τὴν ζωήν· τὴν εὐσεβειαν
τὴν πιστιν· πάντα ὅμοῦ ἐνκη
ρύγματί· τοῦτ' ἔστιν φανερῶς
μετὰ παρρησίας· τοῦτο γάρ ἐστι
τὸ ἐν κηρύγματι· ὥσπερ γὰρ
ὁ κήρυξ πάντων παρόντων ἐν
τῶ θεάτρωκηρέττει, οὕτα καὶ,
ἡμεῖς κηρύττομεν· ὥστε μηδὲ
προσθεῖναι. ἀλλ' αὐτὰ ἃ ἠκού
σάμὸν εἰπεῖν· ἡ γὰρ τοῦ κηρυγ
ματος ἀρετῆ ἐν τῶ πᾶσιν εἰπεῖν
ἐστὶν τὸ γέγονὸς. οὐκ ἐν τῶ πρέ


θεῖν  τινα καὶ ἀφελεῖν· κει τοί
νυνκηρύστειν δεῖ. μετὰ πάρρησι
ας δεῖ κηρύτγειν· ἐπεὶ οὐδέκη
ρύττγειν ἐστιν, διὰ τοῦτό φησὶν
οὐκ εἶπεν ὁ χ͞ς εἰπᾶτε ἐπὶ τῶν
δωμάτων· καὶ ἀπὸ τοῦτο ποῦ·
καὶ ἀπὸ τοῦτρ όποι· τὸ γέγονος
πάριστῶν· ὁ ἐπιστεύθὴν ἐγὼ κα
τ' ἐπιταγὴν τοῦ σ͞ρς ἡμῶν θῦ·
καὶ τὸ ἐπιστευθὴν καὶ τὸ κατ' ἐ
πιταγὴν τὸ ἀξιόπιστον δεικνυ
σὶν, ὥστε μηδένα ἀναξῖο, πα
θεῖν· μηδὲ ἀκίζεσθαι· μηδὲ
δυσχεραινεῖν· εἰ τοίνυν ἐπι
ΣΑυμω· ΦΡι ΠιΒΟΙΣΟ· ΗλΩΙΥΑΙ
μακύ πληρῶ· τῶν γὰρ πρα
κτέων· τὰ μὲν ἀφ' ημῖν κεῖται.
τα δὲ οὐκ ἐφ' ἡμῖν· ἀμεν ἐπ
τάττων λέγει. ταῦτα οὐκ ἐφ' ἡμῖν·
ἀπερ δὲ προτρέπων, ταῦτα
ἐφ' ἡμῖν τυγχάνει· οἶον· τὸ ἐὰν
τις εἰπὴ τῶ ἀδελφω αὐτοῦ μω
ε ἐνοχος ἔσταύ εἰς τὴν γεέννα
τοῦ πυρός· τοῦτο ἐπιτάγμα· καὶ
πάλιν· ὅτ' ἂν προσφέρης το
δωρόν σου ἐπὶ τὸ θῦσιαστήριον·
καὶγνῶς ὅτι ὁ ἀδελφόασου ἐ
χει τι κατὰ σοῦ ἀφεσεκεῖτὸ δώ
ρόν σου ἐμπρὸσθεν τοῦ θυσία
στηρίου· καὶ ἀπελθὼν διαλλα
γηθι τῶ ἀδελφώσου, καὶ τότε
ἐλθὼν πρὸς φερετόδωρον
σου· καὶ τοῦτο ἐπιτάγμα· ϗ`
τὸν μὴ ποιήσαντα ἀναγκηυ
πεύθυνον εἶναι κολάσει· ὅτ' ἂν
δὲ λέγη· ἐὰν θελῆς πώλησον
σοῦτα ὑπάρχοντα· καὶ πάλιν
ὁδυνάμονος χωρεῖν χωρεῖτω.
οὐκέτι ἐπιτάγμά ἐστιν· τὸν γάρ
ἀκροὰτὴν ποιεῖ κυρίοντῶν λε


μθέντων· καὶ τὴν αἴρεσιν αὐτῶ
δίδωσι τῶν πραγμάτων· ταῦτα
μὲν οὖν καὶ ποιῆσαι καὶ μὴ ποι
ἦσαι ἐφ' ἡμῖν· ἀλλ' ἀναγκὴ ποι
ῆσαι ἡ μὴ ποιήσαντα κολα
σθῆναι· τοῦτο οὖν λέγει. ὅτ' ἂν
λέγη· ἀνάγκη γάρ μοι ἐπίκει
ται· οὐαἰ δεμοι ἐστὶν ἐὰν μὴ
εὔανελήσωμαι· σἀφἔστερον
δὲ αὐτὸ ἐρῶἵνα πᾶσιν κατά
δηλονγένηται· οἷον· ὁ τὴν ἀρ
χὴν τῆς ἐκκλησίας ἐμπεπί
στευμένος. καὶ τὴ τῆς ἐπισκο
ῆς ἀξιατετιμημενος· ἂν μή
διαγορενη τῶ λαῶτὰ πρα
κτέα, οὐκ ἂν εὐθύνος ἔσται· ὁ
μέν τοιλαικὸς οὐδεμίαν ἀναγ
κην ἔχει τούτου· τί οὖν φησὶν ὁ
παῦλος· ὅτι κατἐπιταγὴν τοῦ
σ͞ρς ἡμῶν τοῦτο ποιῶ· καὶ ὅρα
τὰ ἐπιθετα πρὸς ὁ γὰρ εἰπόν
ἀρμόζει· ἀνωτέρω γάρ εἰπῶν
ὁ ἀλεύθῆς θ͞ς· ἐνταῦθα φησὶ
κατ' ἐπιταγὴν τοῦ σ͞ρς ἡμῶν θῦ·
εἰ τοίνυν σήρ ἐστὶν καὶ αὐτὸς
ταῦτα ἐπέταξεν, ἀπὸ τοῦ βού
λεσθαι σώζειν· οὐ τοίνυν φι
λαρχίας τὸ πράγμά ἐστιν· πί
στις γάρ ἐστιν καὶ ἐπιταγῆ ἐστὶν
καὶ θῦ σρ͞ς· τί τῶ γνήσιω τέκνω·
ἔστιν γὰρ καὶ μὴ γνήσία εἶναι
τεκνα ὡς ἐκεῖνος περὶ οὐ
φησίν· ἐὰν τις ἀδελφὸς ὀνο
μαζόμενος ἡ πόρνος· ἡ πλε
ονεκτῆς· ἡ εἰδωλολάτρις·
ἡ λοίδορος· ἡ μέθυσος τῶ τὸ
οὕτως μηδὲ συνεσθίην· ἵἰδου
καὶ τεκνον καὶ οὐκ έστιντε
κνον γνήσιον· τέκνονμεν ἔ
στιν ἐπειδὴ ἀπαξεδέξατο τὴν


χάριν· καὶ ἀνεγεννήθη· οὐγνή
σιον δὲ ἐπειδὴ ἀνάζιον τοῦ π͞ρς
ἐστιν· ἐπειδὴ πρός ἕτερον αὐτὸ
μόλει τυραννον· ἐπὶ μὲν γὰρ τῶ‾
φυσικῶντεκνων, τὸ γνήσιον καὶ
τὸ μὴ γνήσιον ἀπὸ τῆς ὠδί
νούσης, ἡ τοῦ σπειραντὸς ὀρι
ζεται· ἐνταῦθα δὲ οὐχ οὔτως·
ἀλλ' ἀπὸ τῆς προαιρέσεως·
ἔστιν γὰρ γνησιον γενόμενον
μὴ μεῖναι γνήσιον· οὐ γὰρ ἀναγ
κη φύσεως ταῦτα κατὰ κέκλει
σται· ἀλλ' ἐξουσία προαιρέσεως,
ὁθεν καὶ συνεχεῖς ἔχει τὰς μετὰ
βάσεις· ἦνόνήσιμοστέκνον
γνησιον· ἀλλ' οὐκ ἔτι γνήσιον
ἦν· καὶ γὰρ ἀχρηστος ἐγενε
το, ἀλλὰ πάλιν· ἐγεν ἑτουνή
σιον τέκνον· ὡς καὶ αὐτὸν σπλαγ
χνα καλεῖσθαι ἀποστολικα·
τί τῶ γνησιωτε κνω κατὰ κοι
νην πιστίν· τί ἔστιν κατὰ κοι
νην πιστιν· ἐπειδὴ εἰπέντε
κνω καὶ τὴν τοῦ π͞ρς αὐτοῦ
ἐλαβεν τάξιν· πῶς καὶ ταύ
τὴν τὴν τιμὴν ἐλάττοι καὶ
καταστέλλει· ἀκούσον κατὰ
κοινην πιστιν· τοῦτ' ἔστιν κατα
τὴν πίστιν οὐδὲν ἔχωσου πλε
ονκοίνη γάρ ἐστιν· καὶ δι' αὐ
τῆς ἐχωξτέχθην καὶ σύ· ποθεν
οὖν τεκνον αὐτὸν καλεῖ· ἦτοι
τὴν φιλοστοργίαν δηλῶσαι θέ
λων, ἡ τὸ πρότερον εἶναι ἐν τῶ
κήρύγματι· ἡ τὸ δι' αὐτοῦ πεφω
τίσθαι· δια τοῦτο καὶ τεκνα καὶ
ἀδελφοὺς καλεῖ, ἐπειδὴ ἀπὸ τῆς
αὐτῆς πἴστεως ἑτέχθησαν ἀδελ
φοι· ἐπειδὴ διὰ τῶν ἐκείνου χει
ρωντέκνα· τὸ οὖν κατὰ κοινην


αιστιν· αὐδελφότητα ἡνίξατο·
χάρις καὶ εἰρηνἡ ἀπὸ θῦ πρς·
καὶ εῦ ἰῦ χῦ τοῦ σ͞ρς ἡμῶν· ἐπειδὴ
εἰπέντεκνον, ἐπήγαγεν ἀπὸ
θῦ π͞ρς· ὥστε ἀναστῆσαι αὐτοῦ
τὴν διἀνοίαν καὶ μαθείν· τί
νος ἐστὶντέκνον· καὶ ὅτι οὕτῶ
κοινήπιστιν εἰπεῖν μόνον, ἀλλ'ἀ
τῶ ἐπαγαγεῖν π͞ρς ἡμῶν τὸ ὁ
μότιμὸν αὐτοῦ δείκνυσιν· ὅρα
δὲ πόσα τοῖς μάθηταῖς καὶ
τοῖς πολλοῖς ἐπευχεται. ταῦτα
καὶ τῶ διδασκαλῶ· ὁμοιῶς
γὰρ καὶ αὐτὸς δεῖται τῶν τοιοῦ
τῶν εὐχῶν, πολλῶ μᾶλλον ἡ ἔ
κεῖνοι· ὅσω καὶ πλειονὰς ἐ
χθρὰς ἔχει· ὅσω πλειονὰς ἀναγ
κας τοῦ προσκρούειν τῶ θῶ· ὅ
σω γὰρ μέγα τὸ ἀξιώμα, τοσού
τωμείζους καὶ οἰκίνδυνοἱ τῶ
τὴν ἔρωσύνην ἔχοντι· ἀρκεῖ
γὰρ καὶ ἐν κατορθῶμα ἐπι
σκοπῆς ἀνενεγκείνεις τὸν
οὐνον· καὶ ἐν ἁμαρτήμα ἐμβά
λεῖν εἰς αὐτῆι τὴν γέένναν·
ἵναγαρτα ἀλλὰ πάντα παρῶ
τα καθεκατὴν ἡμερ αν ἀμπί
πτοντα· ἀντιχὴ ποτέ τινὰ· ἡ
διὰ φιλίαν· ἡ διάλλὴν τίνὰ
αἰτίαν ἀναζίον εἰς ἐπισκόπὴν
παραγαγεῖν καὶ πόλεως ἐπιτρέ
ψαι μεγάλης ἀρχεῖν, ὅρα πό
σου περὸς ἑαυτὸν καθίστησιν
ἐνοχον· οὐ γὰρ τῶν ψυχῶν τῶν
ἀπολλύμένων μόνον ἀπολλύ
σιν γὰρ αὐτὰς ἀνευλαβῆς ὦν·
ἀλλὰ καὶ πάντων τῶν ὑπὲ
κείνου πράττομένων αὐτὸς
δώσει τὰς εὐθύνας· ὅ γὰρ ἐντα
ζειῶν ἰδία ἀνευλαβης, πολλῶ


μᾶλλον ὅτ' ἂν ἐπιλάβηται τῆς ἀρ
χῆς· καὶ γὰρ κενοδόξια τότεσφό
δρότερον ἐπιτίθεται· καὶ χρημά
τῶν ἔρως· καὶ αὐθάδεια τῆς ἀρ
χης τῆν ἐξουσίαν παρεχούσης·
καὶ πρὸς κρούσματα· καὶ ὑυρεῖς.
καὶ λοιδορίαι· καὶ μυρία ἑτέρα·
ἀγάπη τὸν γὰρ τὸν εὔλαβὴ μεί
ναι τοιοῦτον ἐπιλαβόμενον τῆς
ἀρχῆς· ἀν οὖν τίς ἂνευλαβκε
ἡμᾶλλον ἔσται ἀνευλαβεστε
ρος τοιοῦτος γενόμενος· ὅτ' ἂν
οὖν τοιοῦτον ἐπιστήση ἀρχόντα
πάντων τῶν ἁμαρτανομένων
ὑπὲκείνου, καὶ δήμων ὁ λοκμή
ρων ὑπεύθυνος ἔσται· εἰ δὲ ὁ μί
ανψυχὴν σκανδαλίζων συμφέ
ρεὶ αὐτῶ ἵνα μῦλος ὀ νικὸσκρέ
μάσθη εἰς τὸν τραχηλον αὐτοῦ
καὶ κατὰ πόντίσθη ἐν τῶ πελά
γει τῆς θαλάσης, ὁ τοσαύτας
ψυχάς σκἀνδαλίζων πολεῖς ὅ
λοκληρούς· καὶ μυρίας ψυχάς·
ἄνδρας· γυναίκας· παῖδας·
πολίτας· γεώργους· τοὺς ἐν αὐ
τῆ τῆ πόλει· τοὺς ἐν ἑτέραις ταῖς
ὑπεκείνην τὴν πόλιν, τι ὑποστή
σεται· κἂν γὰρ τρι πλασιόνἀ ἐτέ
ρα εἰπῆς, οὐδὲν ἔρεὶς, τοσαύτης
ἔσται ὑπεύθυνος κολάσεως·
καὶ τιμωρίας· ὥστε μάλιστα. οὐ
τος δεῖται τῆς χάριτος τοῦ θῦ ς`
τῆς εἰρήνης· ἀν γὰρ μὴ μετὰ
ταύτης κυμερν ἡ τὸν λαὸν, παν
τα οἰχεται καὶ ἀπώλωλεν αὐ
τῶν οὐκ ὄντων· κἂν γὰρ ἐμπεί
ρος ἡ τῆς κύβερνη τικής· ἂν μὴ
τοὺς οἱακας τούτους ἔχη τὴν χά
ριν καὶ τὴν εἰρήνην τὴν παρα
τοῦ θῦ. καταδύσει τὸ σκαφὸς καὶ


τοὺς ἐμπλεόντας· ὅ θεν ἔμοι
θαυμάζειν ἐπέστὴ τοὺς ἐφιέμε
νους ὁ γκουτοσούτου· ἀλλ ἐὰν ἑ
καὶ ταλαι πῶρε· οὐχ ὁρᾶς τίνος
ἐφίέσαι· κατὰ σαύτὸν ἂν ἦς
καὶ ἀγνωστὸς καὶ ἀσημός· κἀν
μυρία ἁμαρτῆς ἀλλὰμίας ψυχῆς
δώσεις λόγον. καὶ ταύτης εὐθύ
νας ὑρέξ εἰς μόνον· ὅτ' ἂν δὲ εἰς
τὴν ἀρχὴν ταύτην ἀχθῆς, ἐν
νόησον πόσων καὶ ἄλλων ὑπεύ
θυνος εἶτιμωρίων· ἄκουε γὰρ
παῦλου λέγοντός· πείθεσθαι
τοῖς ἠγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπει
κέται· αὐτοὶ γάρ ἀγρὐπνουσιν
ὑπὲρ τῶν ψυχων ὑμῶν ὡς λοχον
ἀποδώσοντες· ἀλλὰ τιμῆς ἔ
φίεσθαι καὶ ἀρχῆς; καὶ τίς ἡ ἡ
δονἡ ταύτης τῆς τιμῆς· οὐ γὰρ
δὴ οὐδὲ τοῦτο ὁρῶ· οὐ γάρ ἐστιν
δυνα τὸν ἀρχοντα εἶναι ἀλη
θῶς· πῶς; ὅτι ἐν τῆ ἐξουσία
κεῖται τῶν ἀρχομένων τοῦ πα
κούειν· καὶ εἴ τις ἀκριβῶς ἐξε
τάσι ἐν τὸ πρᾶγμα· οὐκ ἐπιαρ
χὴν ἔρχεται ὁ τοικτος, ἀλλὰ
δουλευει μυρίοις δεσπόταις.
ἐναντία καὶ ἐπιθύμουσιν καὶ
λέγουσιν· ὅπερ γὰρ ἐγκωμιάζει
ἐκεῖνος. μεμφεται ἕτερος· ὅπερ
λέγει οὗτος. θαυμάζει ἄλλός· τί
νος οὖν ἀκούσαι χρὴ τίνι πεί
σθῆναι οὐκ ἔστιν· καὶ ὁ μεναρ
γυρώνητος· κἂν ἐναντία ὁ δὲ
σπότης τῶ δούλω προστάζει. οὐ
δυσχεραινει· σὺ δὲ ἀντοσού
τῶν δεσπὸτων ἐναντία ἐπι
τα ττόντων ἀλγήσης καὶ τοῦ
τοῦ δίδως δίκηντὰ πάντων
ἐπισεστόματα ἀνοιγων· τοῦτο οὖν


εἰπέ μοι τιμή, τοῦτο ἀρχὴ, τοῦτο
ἔξουσία; εἴπεν ὁ τὴν ἐπισικό
πὴν ἔχων εἰσεν ἐγκείν χρήματα·
ἂν μὴ θέλη οὐμόνον εἰσην ἐγκε
ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τοῦ μὴδόξαιρα
θυμίας ἕνεκε τοῦτο ποιεῖν
κατηγορείτου κέλευσαντός·
κλέπτει φησὶν· ἀρπάζει· κατὰ
πίνει τὰ τῶν πενήτῶν· κατέ
σθει τὰ τῶν πτοχῶν· παῦσαι λοί
δορῶν· οὐ κολει εἶσεν ἐγκεῖν;
οὐδεὶς ὁ κατἀναγκάζων· οὐ
δεὶς ὁ βιαζόμενος· τί καὶ λοι
δορὴ τῶ παραινοῦντι καὶ ἀμ
βουλεύοντί· ἀλλ' εἰς χρείαν
τις κατέστη καὶ οὐκ ωρεξεν χεῖ
ρὰ μὴ δυνηθεὶς, οὐδεμία συγ
γνώ μὴ ἀλλὰ πάλιν κατηγο
ριαιχεῖρους τῶν προτέρων·
τοῦτο οὖν ἀρχῆ καὶ ἀμυνεσθαι
οὐκ ἔχει· πλαγχνα γὰρ αὐτοῦ ἔ
στιν ἵδία· καὶ ὥσπερ τὸςπλαγ
χνον· κἂν οἰδαίνη καὶ πόνους
παρεχεῖ καὶ τῆ κοφαλὴ καὶ τῶ
λοιπῶσώματι οὐτολμώμενα
μυνεσθαι· οὐδὲλαβοντες ζι
φος διαρηγνύομεν, οὕτως
κἂν τῶν ἀρχομένων τίς τοιοῦ
τος ἡπόνους ἡμῖν παρεχων
καὶ ἀθυμίας ἐκ τῶν κατηλο
ρίων τούτων, οὕτο λμῶμεν αμυ
νεσθαι· πόρρω γαρ ταῦτα πά
τρικῆς διανοίας. ἀλλὰ ἀνέγκη
φέρειν τὸν πόνον, βῶς ἂν ἐκεί
νος ὑγίανηκαλῶς· ὅὰρ γυρω
νητος οἰκέτης, ἔχει τι ἔργον ἐπιτέ
ταγμένον· κἂν τοῦτο ἀνύση, λοι
πὸν ἑαυτοῦ κύριος γίνεται· οὐ
τος δὲ, πανταχοῦ περιελκέται·
πολλὰ καὶ τῶν ὑπὲρ δὴναμίν


ἀπαιτεῖται· ἀν μὴ ἤδη λέγειν.
πολὺς ὁ γογγυσμος· ἀν ἤδη λέγει,
πάλιν κατηγορίαι· κεν όδοξος
ἐστιν· ἀν μὴ νεκρούς ἀνιστα. οὐ
δενος λόγου ἀξιος φησὶν· ὁ δεῖ
να εὐλαβῆς ἐστὶν, οὗτος δὲ οὕ·
ἀναπολαύη συμμετρουτρο
φῆς, πάλιν κατηγορίαι· εἰ δεῖ
αὐτὸν ἀπηγχονησθαι φησίν· ἀν
λουόμενον ιδη τίς, πολλαῖκα
τηγορίαι· οὐδὲ τὸν ἦλιον ὁρά
ὀφείλει φησίν· εἰ δὲ τὰ αὐτα
πράττει ἀπερκαγῶ· καὶ λούεται·
καὶ ἔσθιει· καὶ πίνει· καὶ ἱματια
περιβέβληται· καὶ οἰκίας φρον
τίζει καὶ οἰκετῶν, τίνος ἕνεκεν
ἐμοῦ προέστηκεν· ἀλλὰ καὶ οἱ
κέτας ἔχει φησὶν τοὺς διακόνου
μένους αὐτῶ· καὶ ἐπι ὀνουοχεῖται,
τίνος ἕνεκεν ἐμου προθστη
κεν· ἀλλὰ τί εἰπέ μοι· οὐκ ὀφει
λει τὸν διακονούμενον ἔχειν, ἀλλ
αὐτὸς τὸ πῦρανα καὶ εἰν καὶ ὑ
δροφορεῖν· καὶ ξῦλα διὰ κλαν
καὶ εἰς ἀγορὰν ἐμβαλεῖν καὶ θἰ·
σηαἰσχύνη τοῦτο γίνεται· καὶ ρε
μέναγιοι ἐκείνοι ἄνδρες οἱ ἀπὸ
στόλοι· τὸν τῶ λόγω~ πρὸς καρτέ
ροῦντα· οὐδὲ διὰκόνον χηρῶν
βούλεται πρὸς ἀνεχεῖν, ἀλλὰ
να ζίον αὐτοῦ τὸ πρᾶγμα εἶναι
ἐνόμισαν· σὺ δὲ αὐτὸν καὶ εἰσ
τὴν τῶν οἰκε τῶν ὑπηρεσίαν
καθελκεῖς τῶν σῶν. διατί ταύ
τὰ ἐπιτάττων οὐ παρ ἐρχῆ σύ
καὶ ταῦτα πληροῖς εἰπέ μοι·
οὐχὶ μεῖζόνἀσοι διακονείται ὑ
πηρεσίαν· εἰσὺ τὰ σώματι κα
διατίμησὺ τὸν παιδα πεμπης
τὸν σὸν πρὸς τὴν τούτου ὑπηρέ


σιαν· ὁ χ͞ς ἔνιτεν τοὺς πόδας τά
μάθη τῶν· συθεραπείαν ἀνπα
ρασχῆς τῶ διδασκαλῶ· μεγα τί
ποιεῖς· ἀλλ' οὔτε συβούλει πα
ρασχεῖν, καὶ αὐτὸν κωλύεις·
τιοὖν· ἀπὸ τοῦ οὐνουζην ὀφεί
λει; ἀλλ' οὐ βούλεται οὕτως ὁ θ͞ς.
τί οὖν· οἱ ἀπὸστόλοί φησὶν ἐλευ
θέρους εἰχὸν δουλεύοντας· βού
λει καὶ τοῦτο ἀκούσαι πῶς οἰα
ποστόλοι διηγον. ἀποδημίας
ἐποιοῦντο· καὶ ἀνδρες ἐλεύ
θεροι· καὶ εὐγενίδες γυναικες
ὑπὲρ τῆς ἐκείνων ἀναπαύσεως,
καὶ τας ψυχας καὶ τὰς κεφα
λας ὑπετίθέσαντας ἑαυτῶν·
ἄκουε δὲ καὶ τοῦ μακαριουτοῦ
τοῦ παραινοῦντος καὶ λέγοντος.
τοὺς οὖν τοιούτους, ἐν τίμους ἔχε
τε· ὅτι διὰτὸ ἔργον τοῦ χῦ μέχρι
θάνα τοῦ ἡγγίσεν παραβουλευ
σάμενος τῆ ψυχῆ ἵνα ἀναπλη
ρωθῆ, τὸ ὑμῶν υστέρημα τῆς
πρὸς ἐμέλει τουργίας· ὁρᾶς τί
φησὶν· σὺ δὲ οὐδὲ λόγον προῖς
σαι ὑπὲρ τοῦ π͞ρς τού σου· μή τι γε
κίνδυνον τοσούτον ἀναδεχή;
ἀλλάλουεσθαι φησὶν οὐχρῆ· διὰ
τι· εἰπέ μοι που τοῦτο κέκώλυ
ται· οὐδὲ γὰρ ὅρὑπος καλον οὐ
δάμου· ταῦτα ὀρῶμεν ἐγκάλου
μένα· οὐδὲ θαυμαζόμενα· ἀλ
λὰ γάρ ἐστιν ἀπερεπέτάξεν
τον ἐπισκοπονεχεῖν· ἀν ἐγκλητο
εἶναι· σώφρονα· κοσμιον· διδα
κτικόν· ταῦτα ἀπαιτεῖὁ ἀπὸ
στόλος. ταῦτα καὶ σὺ ἐπίζητει
παρὰ τοῦ ἀρχοντος, περατέ
ρωδέ μηδεν· οὐκεί τοῦ παυλου
ἀκριμέστερος· μᾶλλον δὲ οὐκ εἶ


τὸν π͞ρς ἀκριβέστερος. ἂν ἡ πλη
κτῆς· ἡ παροῖνος· ἀνόμος· καὶ
ἀνηλεῆς· κατηγορεῖ. ἀναξία
ταῦτα τοῦ ἐπισκόπου· ἀντρῦ
φα. καὶ τοῦτο κατηγορεῖαν δὲ
θεραπεύη τὸ σῶμα ἵνασοι διὰ
κονη· ἂν ἐπιμέληται ἵνα σοι
χρησίμος ῆ. ὑπὲρ τούτων αὐτὸν
ἐγκαλεῖσθαι δεῖ· οὐκ οἶδας ὅτι
ἀσθενεία σωματική τῆς κατα
ψυχὴν ἀσθενείας οὐχ ήττον; καὶ
ἡμᾶς βλαπτει καὶ τὴν ἐκκλη
σίαν· διὰτι διορθοῦται αὐτὴν ὁ
παῦλος γραφῶν τῶ τιμοθέω·
οἵνω ὀλίγωχρῶ διὰ τὸν στόμαχον
σου καὶ τὰς πύκνασ σοῦ ἀσθεν εἰ
ας· εἰ μὲν γὰρ ψυχημόνη τὴν
ἀρετὴν κατορθοῦμεν, οὐκ ἔδει
φροντίζειν τοῦ σώματος· τί δὲ
ὅλως καὶ γεγοναμεν· εἰ δὲ πολ
λὴ τούτου ἡ συντέλεια. πῶς
οὐκ ἔσχάτῆς ἐστὶν ἀνοίας τοῦτου
ἀμελεῖν· ἔστω γάρ τις ἂν ἡρ
ἐπισκοπήτε τιμήμενος· καὶ
τοῦ κοίνου τῆς ἐκκλησίας τὴν
πρόστασίαν ἐγκέχειρις μένος.
καὶ τὰ μὲν ἀλλὰ ἔστω ἐνάρέτος.
καὶ πάντα ἔχων ἀπερἔχεῖν
ἁρμόττει τὸν ἰερώμενον· διὰ
πάντος δὲ τῆ κλινη πρὸς δὲ
δέσθω ὑπὸ πολλῆς ἀρρωστίας·
τι οὗτος ὄνησαιδυνήσεται· ποί
ἂν ἀποδημίαν στείλασθαι· ποί
ας ἐπισκέθεῖς ποιήσασθαι·
τινι· ἐπιπλήξαι· τίναν οὐθετῆ
σαι· ταῦτα εἴπὸν ἵνα εἴδητε
μᾶλλον ἀποδέχεσθαι· ἵνα ϗ`
εἴ τις ἐφίεται τῆς ἀρχῆς, τὰς
νιφαδας τῶν κατηγορίων ὁ
ρων· τὴν τοιαύτην ἐπιθυμίαν


Ι


σμεννύτω· μέγας γὰρ ὄντως κίν
δυνος καὶ τῆς τοῦ θῦ δεόμενος
χάριτος καὶ τῆς εἰρηνης· ἦν ἐπεύ
χεσθε, ἡμῖν εἶναι πολλὴν, καὶ ἡ
μεισὑμῖν, ἵνα ἀμφότεροὶ κατορ
θώσαντες τὴν ἀρετὴν, οὕτω τυ
χωμεν τῶν ἐπηγγελμένων ἀγα
θῶν· ἐν χῶ ἰῦ τῶ κῶ ἡμῶν· με
θοῦ τῶ π͞ρι ἅμα τῶ ἁγίω π͞νι· νῦν
καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν
αἰώνων ἀμήν·


ΟΜΙΛΙΑ †
ΤΟΥΤΟΥ ΧΑΡΙΝ ΚΑΤΕΛΙΠΟΝΣΕΕΝ
ΚΡΗΤΗ ΙΝΑΤΑ ΛΕΙΠΟΝΤΑ ΕΠΙΔΙΟΡ
ΘΩΣΕΙ· ΚΑΙ ΚΑΤΑΣ ΤΗΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΟ
ΛΙΝ ΠΡΕΣΕΥΤΕΡΟΥΣΩΣ ΕΓΩΣΟΙ ΔΙΕ
ΤΑΞΑΜΗΝ· ΕΙΤΙΣ ΕΣΤΙΝ ΑΝΕΣΚΛΗ
ΤΟΣΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΟΣ ΑΝΗΡΤΕ
ΚΝΑ ΕΧΩΝ ΠΙΣΤΑ· ΜΗ ΕΝΚΑΤΗΤΟ
ΡΙΑΑΣΩΤΙΑΣ ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΑ :~
Τρῶ μὲν πάλαν οἰς ἀν ελὰ καὶ
σας ὁ βίος ἦν, ἐνεργος ς` ἐν ἀγω
νιος· ἡμῖν δὲ οὐχ οὕτως. ἀλλὰ
ῥαθυμίας μεστός· ἐκεῖνομεν ο
ἡδέσαν. ὅτι διὰ τοῦτο εἰς τὸν
κόσμον παρἡχθημεν ἵνα τὸ
παραγαγόντι κατὰ γνώμην ἔρ
γάζωνται· ἡμεῖς δὲ ὡς διὰ
τοῦτο παραχθέντες. ἵνα ἔσθιω
μεν καὶ πίνωμεν καὶ τρυφῶμε·
οὕτως οὐδενος τῶν πνικῶν λόγο
ποιούμεθα· οὐ περὶ τῶν ἀποστό
λῶν λέγω μόνον, ἀλλὰ καὶ τῶν
μετ' αὐτῶν· ὁρᾶς γοὖν αὐτοὺς
πάντας διατρέχοντας; καὶ ὦ
σπέρ τίνος ἔργου τούτου ἐπιλὴμ
μένους, καὶ διόλου ἐνξένη διὰ
τρίβοντας οὐκ ἔχοντας πόλιν
ἐπὶ τῆς γῆς; ἄκουσον τοῦν τοῦ


μακαριου τούτου τί φησιν· τούτου
χάριν κατἐλίπόνσε ἐν κρητη·
καθάπερ γὰρ οἰκίαν μίαν τὴν οἱ
κουμεν ην δι' ἀνειμάμενοι· οὐ
τως ἅπαντα διηκόνουντο· καὶ
τῶν ἀπανταχου ἐπεμελοῦντο·
ομεν τοῦτο, ὁ δὲ ἐκείνολαβὼν
τόμερος· τοῦτου γὰρ χάριν φη
σιν κατ ἐλίπονσε ἐν κρήτη·
ἵνατὰ λείποντα ἐπιδιορθῶ
ση· οκ ἐπιτακτικῶς αὐτῶ
παραινεῖτέως. ἵνα ἐπιδιορθῶ
ση φησὶν· ὁρᾶς ψυχὴν φθόνου
πάντὸς καθαρὰν, πανταχοῦ
τὸ τῶν μαθητεύομένων χρή
σιμον ζη τοῦσαν; οὐκ ἀκριβολο
γούμενον· εἴτε δι' αὐτοῦ εἴτε
δι' ἔτέρου γένοιτο· ἔνθαμε
γὰρ ἦνκνδυνος. καὶ πολλὴ
διδασκαλία αὐτὸς κατορ
θοῦ παρῶν· ἀδὲ τιμὴν μᾶλ
λον ἐφερεν ἡ πόνον εἶχεν
ταῦτα ἐπιτρέπει τῶ μάθη·
τῆ· τῶν ἐπισκόπων λέγωτας
χειροτονίας· καὶ τὰ ἀλλὰ ὰ
πάντα ὅσα ἐδεῖ τὸ τινος ἐπι
διορθώσεως· ὡς ἂν εἴποί τις
πλειονος καταρτίσμου· τί
λεγεις εἰπέ μοι· τάσα πρὸς δι
ὁρθοῦται καὶ οὐχ ἡγὴ τὸ πρᾶ
γμα αἰσχρὸν, οὐδὲ αἰσχύνην
σοιφέρειν; οὐδαμῶς· πρὸς,
γὰρ τοκοῖνον κερδος ὁρῶμε
νον· εἴτε διέμου εἴτε δι'έτε
ρουγένοιτο, οὐδὲν ἐμοι διὰ
φέρει· οὕτως τὸν παρεστῶτα
χρη διακεῖσθαι· μὴ τὴν ἰδι
αντίμην ζητεῖν. ἀλλὰ τὸ κοι
νη συμφερον· καὶ καταστήσης
φησὶν κατὰ πόλιν πρεσυντε
ρούς·


ταῦ την μετίομεν· ἂν ταύτης χῶ
μεθα,. οὐδὲν ἡμὴν ἔσται δείνον·
πάντα ράδια· πάντα εὐκο
λα· κἂν δια πυρὸς δια καίνω
μεν· κἂν δίύδατος, πάντα εἰ
κη τῆ ἀρετῆ· καὶ παραχωρεῖ
καὶ αὐτὸς ὁθάνατος· ζηλῶ
μὲν τοίνυν αντὴν, ἵνα καὶ τῶν
μελλόν τῶων ἐπι τύχω μεν αγαθῶν·
ἐν χῶ νὺ τῶ κῶ ἡμῶν· μέθου τῶ
πρὶ ἀμα τῶ ἅγιω πνίνῦν καὶ
ἄει καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν
αἰ ώνων ἀμήν·