†Θ


ΘΤΑΙ ΟΙΥΝΟΣ
ΤΟΝΙΑΙ
ΩΙΟΑΙΛΩΣ Ε
ΕΤΙΟΕΣΙ
ΚΑΝ ΓΟΣΕ
ΘΟΝΤΟΕ
ΤΟΓΑ ΟΡΟΕΣ
ΝΟΣ ΣΖΡΙ
ΙΟΙΝ ΟΙΣ
ΠΟΣ Τ
ΤΟΥ ΕΓ
ΓΟΥΕΙ


※ ΛΟΓΟΣ ͞Α


Ι͞ΩΛΙΔΟ ΛΗΟΙ ΥΣΤΟ
ΣΤόΛΟΣΔΕ ΙΥ Χ͞Υ·
Πν τῶν
μος οὗτος ἦνσφόδρα· εἰ μὴ
γὰρ ἦνδόκίμος, οὐκ ἂν αὐτῶ
τὴν νησον ὁ λουληρον ἐπε
τευεν, οὐκἂν τὰ ἐλλεῖφθεν
τὰ ἀναπληρώσαι προσεταξ.
ἵνα γάρ φησι τὰ λεποντα ἐπι
διορθώση· οὐκἂν τοσούτων
ἐπισκόπων κρίσιν ἐπετρέψ
εἰ μη σφόδρα ἐθάρρει τὰν δρι
φασὶ δὲ αὐτὸν καὶ νεονεἶναι
διὰ τοιτέκνον αὐτὸν λέγειν·
πλην ἀλλ' οὔπω τοῦτο δῆλόν ἀπὸ
ούτου· οἱ μαὶ δὲ αὐτοῦ καὶ ἐντ
πράξεσιν εἶναι μνειαν· ταχ
ς` κορίνθιος ἦν, εἰ μή τις ἐτέρ
ἦν ὁμωνυμος αὐτῶ· ς` ζηναν
μεν καλεῖ πρὸς ἑαυτόν· ς` ἀπο
λλω πεμφθῆναι βούεται,
τοῦτον δὲ οὐ· ς` γὰρ ἐναντίον
τοῦ αὐτὸ κρατορος, μειζόνἀ
τούτοις ἐμαρτνρει τὴν ἀνδρίαν
ς` τὴν ἀρετήν· δόκουσι δέμο
Χρόνοι εινα μισοι τινες· καὶ
ἐναδεία ὁ παῦλος ὢν γραφεί
ταῦτα· οὐδὲν γὰρ περιπεῖρασμὸς


φησιν· συνεχῶς δε περιστεέ
φεί του θῦ τὴν χάριν καὶ ἀν
ς` ξάτω· ἰκἂνηνοὖσαν παρ
κλησιν τοῖς πεπιστεύκοσι πρ
ἀρετήν· τὸ γὰρ μαθεῖν τίνων
ΜΕνησαν ἀρντρς ιἰδοῦ με
τέστησαν καὶ ταῦτα χάριτι·
ς` τίνων ἡείωνται, οὐ μικρα
προτροπή· ἀποτείνεται δει
ς` πρὸς ἰουδαίους· εἰ δὲ ὁ λό
κληροντὸ ἔονος ὑβρίζει μ
θαυμάσης· καὶ ἐπιγαλάτων
γὰρ αὐτὸ ποιεῖ λέγων· ὧ ἀνο
ητοι γαλάται· οὐχ ὑ θριστικὶ
δὲ τοῦτο ἡθοὺς, ἀλλ' ἐρωτικού
εἰ μὲν γὰρ τῶν αὐτοῦ ἕνεκεν
ταῦτα ἐποίει, εἰκότώς τις
αὐτῶ ἐπεμέμλατο· εἰ δὲ πε
πυρώμενος καὶ έων ὑπὲρ τὰ
κηρύγματος, οὐχ ὁ θριστικῶς
αὐτο ἐπιεῖ· καὶ ὁ χε δεύνν
Ἐλοιδορεῖο τοὺ ἐγραμμάτηυσι
ςὀ φΑρισάοις· ἀλλ'οὐχίατὸ
ἐνεκεν, ἀλλ' ὅτι τοὺς ἄλλους
ἀπαι τας ἀτῶ μλόύνον· ὀραχεῖων
δὲ ποιεῖ τῆν ἐπιστολὴν εἰκώτs
ς` ἰοῦτο δὲ τῆς ἀρετῆς τοῦ τις
τε κμηριον ἦν, τὸ μηδείσθαι


λόγων πολλ· ἀλλ' ὥςπερ τινοι
ὑπομνήσεως· αὐτὴ δὲ μοι
Δοκεῖτῆς πρὸς τιμόθεον εἶνς
προτέρα ἡ ἐπιστολῆ· ἐκείνην
μεν γὰρ πρὸς τῶτε λειὼν ἔ
γραφεν· ἐνταῦθα δε ἀφέτί
ὢν καὶλελύμενος· τὸ γὰρ κε
κρικα παραχεῖμασαιἐν νικό
πολεῖτε κμηριονἦν τοῦ μ
δέπωἐν δεσμοις εἶναι· ἐκεῖδὲ
συνεχῶς ἑαυτὸν δὲσμιον καλὶ
τιοῦν φησι· παῦλος δοῦλος
θῦ· ἀπό στόλος δὲ ἰῦ χῦ. κατα
πίστιν ἐκλεκτῶν θῦ· ὅρα
Πῶς ἀδιαφόρῶς αὐτὰ τίθησ
πότεμεν ἑαυτὸν τοῦ θῦ τῆῦ λ
λέγων, τοῦ δὲ χῦ ἀπὸ στόλον
ποτὲ δὲ τοῦ χῦ δοῦλον, παλ
δοῦλος ἰῦ χῦ; οὕτως οὐδὲ μία
οἱδὲ διαφορὰν μετὰξὺ πρς
ς` ἡοῦ· καταπιστιν ἐκλεκτο
θῦ καὶ ἐπιγνωσιν ἀληθεία
τῆς καὶ εὐσεβειαν, ἐπελπίδ
ζωῆς αἰωνίου· κατὰ πόστιν
ἐκλεκ τῶν θῦ· ἀντὶ τοῦ ὅτ
Ἐπιστεύσας· ἢὅτι ἐπιστεύθης
οἱμαὶ αὐτὸν λέγειν ς` ὅτι αὐτ
ΕΠΙΣΤΕΥΘηΤΟΥΞ ΕΚλΙκτΟΥς τΟῦ ΟΥῦ


†


τουτέστιν, οὐκ ἀπὸ κατορθω
μάτων οὐδὲ ἀπὸ πόνων καὶ
ἰδρωτων τὸ ἀξιῶμα ἐλαβον,
ἀλλὰ τὸ πάντῆς τοῦ πιστευ
σαντος εὐέργεσίας ἐγενεού
Εἶτα ἵνα μὴ ἀλόγος ἡ χάριςνο
μισθῆ. οὔτε γὰρ τὸ παν αὐτοῦ
ἐπειδιατίμη καὶ ἑτέροις ἐνε
πιστευσε, δια τοῦτο ἐπήγαγε
το ς` ἐπιγνωσιν ἀληθείας τοῦ
κατεύσεβειαν· ἀπὸ ταύτης φι
στίν ἐπιστεύθην· μᾶλλον δὲ ἔ
τὸ ἐπιστευθην ἐκτῆς αὐτοῦ
χάριτος· καὶ γὰρ ς` τούτου αὐτς
αἰτίος· δια τοῦτο καὶ αὐτὸς ὁ
χς μέγει· οὐχ ὁ μεῖς μι ἐξέλεξα
σθε ἀλλ'ἐγὼ ἡμᾶς ἐξελεξἀμ
ς` πάλιν αὐτὸς οὗτος ὁ μακάρι
τέρωθι γράφῶν φησίν· ἐπ
γνωσομαί καθὼς ς` ἐπεγνω
θήν· καὶ πάλιν· εἰ καταλάβ
ἐφ' ὁ καὶ κατελη φθην ὑπὸ τοῦ
χῦ ἰῦ· πρότερον κατ ἐληφθυμ,
Καὶ ὕστερον ἐπεγνωμεν· καὶ
πρότερον ἐπεγνώσθημεν, ς`
τότε κατελαβομεν· προτέροω
ἐκληθημεν, καὶ τότε ὑπηκου
σαμεν· τῶ δὲ κατὰ πίστιν εἰπε,


τὸ πᾶν ἐκείνοις λόεται· ὅτι
δι ἐκείνους εἰμί ἀτὸ τόλος· οὐχλ
ὡς ἀξιος, ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐκλεκτο
ὅπερ καὶ ἀλλὰχοῦ λέγει· πάντε
γὰρ ἡμῶν ἐστιν· εἴτε παῦλὸς,
εἴτε ἀπόλλως· καὶ ἐπιγνώσ
φησιν ἀληθείας τῆς κατεύσε
βειαν· ἔστι γὰρ ἀληθεῖα πραγ
Μάτων, ἀλλ' οὐ κατευσεβείαν· οἱο
τὸ εἰδέναιτὰ γέωργίκα· τὸ εἰ
δέναιτέχνας, ἀληθῶς ἐστὶν εἰ
δέναι· ἀλλ' αὐτὴ κατεύσεβειαν
ἡ ἀλήθεια· ἡ τὸ καταπίστιν, ὅτι
ἐπιστευσαν καθάπερ οἱ λοιπο
ἐκλέκτοι, καὶ ἐπεγνωσαντ'
ἀλήθειαν· ἀποπίστεως ἄρα ὴ
ἐπιγνώσις οὐκ ἀπολογίσμων
ἐπ' ἐλπίδίζωῆς αἰωνίου· εἰπε
τὴν παρ οῦσαν τὴν ἐν τῆ χάρι
τι τοῦ θῦ. λέγει καὶ τὴν μελλούσαν,
ς` ἐπάθλα τίθησιν ἡμῖν ὑπὲρ
ὧν ἡμᾶς ενηργέτησεν· ἐπει
γὰρ ἐπιστεύσαμεν καὶ ἀπηλλά
γημεν τῆς πλανης, στεφαν οὐν
ἡμᾶς βούλεται· ὅρα πῶς
Γέμει τὸ προοίμίον τῶν εὐεργε
σιῶν τοῦ θῦ· καὶ ὀληδι' όλης
ἡ ἐπιστολὴαὐτη μάλιστα τοιαῦτ


τυγχάνει· καὶ αὐτὸν τὸν ἀγ
ἐκεῖνον διανίστωσαμᾶλλον
πρὸς τοὺς τόνους καὶ τοὺς μα
ητεύομενους· οὐδὲν γὰρ οὕ
τῶς ἡμᾶς ὀφελείως τὸ συνεῖ
μέμνησθαι τῶν εῦ ἔργεσιων
τοῦ θῦ· καὶ τῶν κοινη ς` τῶν
ἰδία· εἰ γὰρ φίλου εῦ ἔργεσι
ἀνενεγκόντες· ἡρῆμα προ
σην ἐςακουσαντες ἡ πρς γαδὸς
διαθερμαινόμεθα, πολλῶ μα
λλον ὅταν ἴδωμεν πόσοις
κίν δύνοις περὶἐπέσομεν ἔ
ἀπὸ πάντων ἡμᾶς ἐξεῖ λετο ὁθ͞ς
προθυμότεροι περὶ τὴν ὑπα
κοηνἐσόμεθα· ς` ἐπιγνωσ,
φησιν ἀληθείας· ἀληθείαν δὲ
ἐνταῦθα, πρὸς τὸν τύπον οὐτι
εἶπε· ς` γὰρ καὶ ἐκείνη ἐπιγνώ
σις ἦν· καὶ εὐσεβεια ἦν, ἀλλ'
οὐκ ἀληθείας· οὐμῖν οὐδὲ ψευδέ
ἀλλὰ τύ πῶν καὶ εἰ κόνος·
Καλῶς εἶπεν ἐπ ἐλπίδιζωῆς αἰ
ωνίου· ὅτι ἐκείνη ἐπελπίδι
ἦν ζωῆς τῆς παρούσης· ὁ γὰρ
ποιήσας αὐτά φησι ζήσεται
ἐν αὐτοῖς· ὁρᾶς πῶς ἐκ προ
ἡὐμίων ἡδηδείκνυται τῆς χά


ρίτος τὸ μέθο· ἐκείνοι· οὐκ ἐκ
λεκτοῖ, ἀλλ' ἡμεῖς· εἰ γὰρ ς` αὐτῶ
ἐλέγοντο ἐκλεκτοὶ, ἀλλ' οὐκέτι
ἦν ἐπηγγείλατο ς ἀὐεδῆς θς
προχρόνων αἰωνίων· τοῦτε
στὶν, οὐ νῦν ἐκμετανοίας· ἀλλ'
ἂνωθεν ταῦτα προφριστο· πολ
λαχοῦ τοῦτο τίθησιν ὡς ὅταν
λέγη. ἀφωρισμένος εἰς εὐεχ
γεμον τοῦ θῦ· ς` πάλιν· οὐς προ
ἐγνω ς` προῶρῖσε· δείκνυς τὰ
Ἐγένειαν τὴν ἡμετέραν· ὅτ
ἡμᾶς οὐ νυν ἀλλ' ἄνωθεν ἡ γά
πησεν· οὐ μικρὸνδὲ τοῦτο τὸ
ἄνωθεν ἠγαπησθαι ς` ἐξ ἀρχ
ἦν ἐπήγγείλατό φησιν ὁα
ψευδῆς θέ· εἰανεύδης, παντ
ἔσται ὁ ἐπήγγείλατο· εἰ ἀχεύδ
οὐδεὶ ἀμφιβαλλειν κἂν μετὰ
θάνατον ἡ· ἦν ἐπηγγείλατο
φησιν ὁ ἀευδῆς θς προχρόν
αἰονίων· καὶ ἀπὸ τοῦ εἶπειν
προχρόνων αἰωνίων, τὸ ἀξις
πιστον δείκνυσιν· οὐκ ἐπειδὴ
Σουδαῖ οί φησιν οὐ προσῆλθον
νῦν, δια τοῦτο ταῦτα· ἀλλ' οὕτως
ἄνωθεν ἔτε τάπωτο· ὅ ς δηλον
ἐπάγει· ἐφανερωσε δε καὶ ρος


+


ἴδίοις· τί οὖν ἡ ἀναβολές· κα
δεμονίας χάριν ς` τοῦ εῦκαιρ
ποιῆσαι· καὶρός φησιν ὁ προ
φη τῆς τοῦ ποιήσαι τῶ κῶ· το
γὰρ ἴδιοις τοῦτό ἐστι· τοῖς προ
σήκουσι· τοῖς ὀφειλομένοις
τοῖς ἀρμόζουσιν· ἐφανερῶς
φησὶ καὶ ροῖς ἰδίοις τὸν λόγον
αὐτοῦ ἐν κηρύγματι ο ἐπιστεύ
θὴν ἔγω· τουτέστι, τὸ κήρυγά
Τοῦτο γὰρ τὰ πάντα εἴχετο
ἐναχελίον· καὶ τὰ ἐνταῦθα
ς` τὰ μέλλοντα τὴν ζωὴν
τὴν εὐσέβειαν· τὴν πιστιν· παρ
τὰ ὅμου· ἐν κηρύγματί· τοι
'έστι φανερῶς· μετὰ παρρη
σίας· τοῦτο γάρ ἐστιτ ἐν κηρυγ
ματι· ὥσπερ ὁ κήρυε πάντων,
παρόντων ἐν τῶ θεάτρωκ
ρύτει, οὕτω καὶ ἡμεῖς κηρύ
ττομεν, ὥστε μηδὲν πρὸς
θεῖναι· ἀλλ' αὐτὰ ἀ ἠκούσαμ,
εἰπεῖν· ἡ γὰρ τοῦ κη ρὐκος ἀρι
τὴ, ἐν τῶ πᾶσιν εἰπεῖν ἐστι τὸ
γεγονὸς, οὐκ ἐν τῶ πρὸς θεῖναι
τίνα ς` ἀφελεῖν· εἰ τοινῦν
Κηρύττειν δεῖ, μετὰ πάρρησίας
κηρύτειν δεῖ· ἐπεὶ οὐδὲ κηρύτειν


ἔστὶ· διὰ τοῦτοος δὶ επεν ὁχος
εἴπατε ἐπὶ τῶν δωμάτων·
ἀλλὰ κηρύξατε ἐπὶ τῶν δωμά
των· καὶ ἀπὸ τοῦτο ποῦ ς` ἀπὸ
τοῦ τρόπου τὸ γέγονος παριστως
ὅἐπιστευθὴν ἔχω κατ' ἐπιτάγ
τοῦ σ͞ρς ἡμῶν θῦ· ς` τὸ ἐπι
Ἐτεύθην καὶ τὸ κατ' ἐπιτάγ
τὸ ἀξιόπιστον δείκνυσιν
ὥστε μηδένα ἀναξιο παάθαι
μὴ δὲ ἀκκίζεσθαι μὴ δὲδο
χεραινεῖν· εἰ τοίνυν ἐπιταγ
ἐστὶν, οὐκ εἶ μικυρίος· ἐπιταγ
μα γὰρ πληρώω· τῶν γὰρ προ
κτέωντα μὲν ἐφ' ἡμῖν κείτω,
τὰ δὲ οὐκ ἐφ' ἡμῖν· ἀμεν γὰρ
ἐπὶτὰ ττῶν λέγει ταῦτα οὐκ
ἐφ' ἡμῖν· ἀπὲρ δὲ ἐπιτρέπ.
ταῦτα ἐφ' ἡμῖν τυγχάνει
ιοντὸ ἐάντις εἰπή τῶ ἀδελφθς
αὐτοῦ μωρε ἐνοχος ἔσται εἰς τῆ
γεενναν τοῦ πυρὸς, τοῦτο ἐπι
γάγμα· καὶ τὸ ὅταν πρόσφερ
τὸ δωρόν σου ἐπὶ τὸ θυσιαστῆ
ριον καὶγνῶς ὅτι ὁ ἀδελφός
σου ἔχει τι κατάσει, ἀφεσεκεί
τὸ δωρόν σου ἐμπροσθεντοῦ
θυσι ἀστήρίου· καὶ ἀπελθὼρ


διαλέγκρι τῶ ἀδελφώσους·
ς` τότε ἐλθὼν προσφερετο
δωρόν σου· καὶ τοῦτο ἐπιταγα
ς` τὸν μὴ ποιήσαντα, ἀναγκ
ὑπεύθυνον εἶναι κολάσει· ὅτων
Δὲ λέγη ἐαν θελῆς πώλησον
σοῦτὰ ὑπάρχοντα· ς` πάλιν·
ἰ δυνάμενος χωρεῖν χωρεῖτω,
οὐκ έτι ἐπιτάγμά ἐστι· τὸν γὰρ
ἀκροατὴν ποιεῖκντῶν λε
χθέντων, ς` τὴν αἴρεσιν αὐτῶ
δίδοσι τῶν πρακτέων· ταῦ
μὲν γὰρ καὶ ποιῆσαι καὶ μὴ
ποιῆσαι, ἐφ' ἡμῖν· τὰ δὲ ἐπι
τάγματα, οὐκ ἐφ' ἡμῖν· ἀλλ'
ἀναγκὴ ἠποιῆσαι, ἡμὴ ποιι
σαντα κολασθῆναι· τοῦτο
Τν φησὶ καὶ ὅταν λέγη ἀναγλ^α
γάρ μοιἐπικεῖται· οὐαὶ γὰρ β
ἐστὶν ἐἂν μὴ εὔαγελίζωμαι·
σαφέστερον δὲ ἔρω αὐτο, ἵνο
πᾶσι κατὰ δῆλον γένηται·
οἷον ὁ τὴν ἀρχὴν τῆς ἐκκλη
σίας κμπεπιστεύμενος· ς` τ`
ΤΗΣ Επισκοπῆς ἀξιατε τοι
μμενος· ἂν μὴ διαορέσητε
λλω τὰ πρακτίαι· οὐκ ἂν εὐ
ουνος ἔσται· ὁμὲν τοίλαικαὶ


οὐδὲ μίαν ἀναγκς ἔχει τοῦτο
διὰ τοῦτό φησι καὶ ὁ παῦλος
ὅτι κατ' ἐπιταγὴν τοῦ σ͞ρς ἦν
τοῦτο ποιῶ· καὶ ὅρα τὰ ἐπι
θετα πῶς πρὸς ὁ εἰπὸν ἀρμοξ·
ἀνωτέρω γὰρ εἰπῶν ὅαυεδέ
θ͞ς, ἐνταῦθα φησὶ κατ' ἐπιτάγ
τοῦ σ͞ρς ἡμῶν θῦ· εἰ τοίνῦν
ήρ ἐστι, καὶ αὐτὸς ταῦτα ἐπετὰ
ξεν ἀπὸ τοῦ βούλεσθαι σωξε
σθαι· οὐ τοίνυν φιλαρχίαι τὸ
πρᾶγμά ἐστι· πίστις γάρ ἐστι
ς` ἐπιταγῆἐστι· καὶ σ͞ρς θῦ· τ
ννησιωτέκνω· ἔστι γὰρ ς` μη
γνησια εἶναι τέκνα, ὡς ἐκείν
περὶ οὐ φησιν· ἐαν τίς ἀδελ
φος ὀνομαζόμενος ἡπορνηυ·
ἡ πλεονέκτης· ἡ εἰδωλολάτρω
ἡ λοίδορος· ἡ μέθυσος, τῶ τοι
οὕτω μὴ δὲ συνεσθίειν· ἰδοὺ
Καὶ τέκνον, καὶ οὐκ ἐστιννησί
τέκνον·τέκνονμεν γὰρ
ἐπειδὴ ἀπαξ ἐδέξατο τὴν χάρ
ς` ἀνεγεννηθη· οὐγνήσιον
δὲ, ἐπειδὴ ἀναξίον τοῦ πρς
ἐστιν· ἐπειδὴ πρὸς ἕτερον ἀ
το μόλει τυραννον· ἐπὶ με
γὰρ τῶν φυσικῶν παίδων


†


Τὸ γνησοΟ, καὶ τὸ μηγνησος, ἐπρι
τῆς ὠδινούσης ς` τοῦ σπειρον
τς ὀριέεται· ἐνταῦθα δὲ, οὐχ
οὕτως· ἀλλ' ἀπρὸ τῆς προαιρέ
σεως· ἔστι γὰρνησιον γενό
Μενον, μὴ εἶναι γνήσιον· ς`
ἐστιν οὐκόντα γνήσιον, γενε
σθαιγνήσιον· οὐ γὰρ ἀνἐγκ
φύσεως ταῦτα κατακέκλει
σται, ἀλλ' ἐξουσία προαιρέσεως·
ὁθεν καὶ συνεχεῖς ἔχει τὰς
μετὰ βολας· ἦν ον ἡσιμος
τέκνονγνήσιον. ἀλλὰ ς` οὐ
ννησιον ἦν· καὶ γὰρ χρηστς
ἐγένετο· ἀλλὰ πάλιν ἐγενε
τογνησιον οὕτως, ὡς ς` αὐτν
πλαγγνα καλεῖσθαι ἀποστ
λικα· τί τῶν ννήσιωτέκνας,
κατὰ κοινὴν πιστιν· ἐπειδ
Επετέκνον καὶ τὴν τοῦ π͞ρς
αὐτοῦ ἐλαβετάξιν· πῶς ς`
ταύτην τὴν τίμην ἐλάττοι
ς` καταστέλλει, ἀκούσον· κατὰ
κοινην γάρ πιστιν ἐπήγαγε
τουτ έστι· κατὰ πιστιν, οὐδὲν
ἔχωσου πλεον· κοίνη γάρ ἐστι
ς` δια τῆς αὐτῆς ἐγότε ἐστεχθον
ς` συτεέκνον οὐν ποθεν αὐτῶν


καλεῖ· ἦτοι τὴν φιλόστοογ·
μνον δηλῶσαι θέλων, ἡ τὸ
πρότερον εἶναι ἐν τῶ κηρυγ
ματὶ, ἢ τὸ δι' αὐτοῦ πεφωτι
σθαι· διὰ τοῦτο ς` τέκνα καὶ ἀ
δελφοὺς κάλεῖ· ἐπειδὴ ἀρρτῶς
αὐτῆς πιστεως ἑτέχρησαν, ἀ
δελφοι· ἐπειδὴ διὰ τῶν ἐκεῖνα
χειρῶν· τέκνα· τῶ οὖν κατα
κοινην εἰπείν πιστὶν, τὴν ἀ
δελφότητα ἡνίξατο· χάρις
ὑμῖν ς` εἰρὴν ἡ ἀπὸ θὺ πρὸς ς
κῦ ἰῦ χῦ τοῦ σ͞ρς ἡμῶν· ἐπει
φὴ εἰπέτεκνον, ἐπήγαγεν ἀπό
θῦ πρς· ὥστε ἀναστῆσαι αὐτοῦ
τὴν διάνοιαν καὶ μαθεῖν τίν
ἐστι τέκνον· καὶ ὅτι οὕ τῶ
κοινην πίστιν εἰπεῖν μόνον·
ἀλλ' ὰ τῶ ἐπαγαγεῖν πρς ἡμῶν,
τὸ ὁμότιμον αὐτοῦ δείκνυσ^̈·
ὅρα δὲ πῶς α τοῖς μάθηταῖς
ς` τοῖς πολλοῖς ἐπεύχεται ταῦ
τα καὶ τῶ διδασκαλῶ· ὁ μοι
Γὰρ καὶ αὐτὸς δεῖται τῶν τοιούτων
εὐχων· καὶ πολλῶμᾶλλον, ἦ
ἐκείνοι· ὅσω καὶ πλειόνα ς`
ἐχθρας ἔχει· ὅσω καὶ πλειονας
ἀναγκας τοῦ προςκρύεῖν τῶ θῶ.·


Ἠθj̈` ͞:


j̈` αἰτερΙ Επιοκς· πάη καὶ ἀρχόντων· καὶ ὁποῖ δηδας οὐεἰδίκηνο
ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΕΠΙΛΑΒΟΜΕΝΟΙ ΑΝΑΞΙΩΟ·


ὁδο γὰρ μέγω τὸΥ ξιωκ, τὸ
σουτω μείζους καὶ οἰκίν δύν
τῶ τὴν έρωσυνην ἔχοντί
ἀρκεῖ γὰρ καὶ ἐν κατόρθωμε
ἐπισκοπῆς ἀνενἐγκείνει·
τὸν οὐ͞νον, καὶ ἐναμαρτημ
εἰς αὐτὴν ἐμβαλεῖν τὴν γέ
ένναν· ἵνα γὰρ τὰ ἀλλὰ
Πάντα παρῶ τὰ καθ' ἐκαστην
ἡμέραν συμπίπτοντα· ἀν
τυχήπο τε τινα ἡ διάφημ
ἡδιαλλὴν τυχὸν αἰτίαν ἀνα
είον εἰς ἐπισκόπην παραγαγ
ς` πόλέως ἐπιτρέψαι μεγάλου
ἀρχὴν, ὅρα πόσου πυρὸς
αὐτὸν καθίστησιν ἐνοχον
οὐ γὰρ τὸν γυχῶν τῶν ἀπολλ
μένων μόνον· ἀπόλλυσι γὰρ
αὐτὰς ἂνευλαβης ὢν, ἀλλὰ
ς` πάντων τῶν ὑπ' ἐκείνου
πραττομένων, αὐτὸς δώσει
τὰς εὐθύνας· ὁ γὰρ ἐντάξει
δδιω τοῦ ὢν ἀνευλαθῆς, πολλό
μᾶλλον ὅταν ἐπιλάβηται
τῆς ἀρχῆῖς· ἀγαπη τὸν γὰρ τὸν
εὐλαβη μεῖναι τοιοῦτον, ἐπι
λαβόμενον τῆς ἀρχῆς· καὶ
γὰρ κενοδόξια τότεσφοθλο


τερον ἐπιτίθεται· ς` χρημάτs
ἔρῶς· καὶ αὐθαδεια, τῆς ἀρι
τὴν ἐξουσίαν παρεχούσης· ς`
τροσκρούσματα καὶ ὑβρεῖς
ς` λοιδορίαι, καὶ μυρία ἐτει
Ἀνοῦν τις ἀνευλαβῆς ἡ μᾶ
λον ἔσται ἀνευλαβέστερος τὸ
οὗτος γενόμενος· ὅταν οὐν
τοιοῦτον ἐπιστήση ἀρχοντε
πάντων τῶν ἁμαρτανομεν
ὑπὲκείνου· καὶ δήμων ὁ λο
κληρων ὑπευθυνος ἔσται· ς`
δὲ ὁμίαν ψυχῆνσκαν δαμίον
συμφέρει αὐτῶ ἵνα μυλο
ὀνικὸς κρεμάσθη εἰς τόν τερα
χηλον αὐτοῦ· καὶ κατάποντί
σθη ἐν τῶ πελάγει τῆς θαλάσ^̈·
ὁ τοσαύτας ψυχάσσκαν δαμίτζ`
πόλεις ὁ λοκληροὺς ς` δήμους
ς` μυρίας οἰκίας· ἄνδρας· γυ
ναῖκας· παῖδας· πολίτας· γέ
ὠργῆς· τοὺς ἐν αὐτὴ τῆ πολεῖ
τοῦς ἐν ἑτέραις ταῖς ἐπ' έκεινα·
τὴν πόλιν, τί ὑποστήσεται
Κἂν γὰρ τρι πλασιονα ἐτέραν
εἰπῆς, οὐδὲν ἐρεῖς· τοσαύτης
ἔσται ὑπεύθυνος κολάσεως
ς` τιμορίας· ὥστε μάλιστα


Ε


οὗτος δεῖται τῆς χάριτ τοῦ
θῦ καὶ τῆς εἰρήνης· ἀν γὰρ
μὴ μετὰ ταύτης κύβερνα
τὸν λαὸν, πάντα οἴχεται καὶ
ἀπολῶλε τῶν οἰακῶν αὐτό
οὐκόντων· κἂν γὰρ ἐμπείρ
Μτῆς κυβερνη τικῆς· ἀν μή
τοῦς οἱ ἀκαὶ τούτους ἔχη, τὴν
χάριν καὶ τὴν εἰρήνην τὴν πάρ
τοῦ θῦ, καταδύσει τὸσκαφοι
ς` τοὺς ἐμπλέοντας· ὁθεν ἔμεουν
θαυμάζειν ἐπεισι τοὺς ἐφιι
μένους ὁ γκουτοσούτου· ἀρλί
ἀνε καὶ ταλαι πωρε οὐχ ὁραῖ
τίνος ἐφιέσαι; κατὰ σαύτὸν
ἂνης καὶ ἀγνως καὶ ἀσημός·
κἂν μυρία ἀμαρτῆς, ἀλλὰ
μίας ψυχῆς δώσεις λόγον· καὶ
ταύτης εὐθύνας ὑφέξεις μόν
Ὅταν δὲ εἰς τὴν ἀρχὴνταύτὴν
σχθῆς, ἐννόησον ὅσων καὶ
ἄλλων ὑπεύουνος εἶτι μωρί
ἄκουε γὰρ παυλοῦ λέγοντες·
πειθέσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν
ς` ὑπείκετε, ὅτι αὐτοὶ ἀγρυπνου
σιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν ὡς
λόγον ἀποδώσοντες· ἀλλὰ
τίμης ἐφίέσαι καὶ ἀρχῆς;


καὶ τίς ἡ ἡδονῆ ταύτης τῆς τυμν
οὐ γὰρ δὴ οὐδὲ τοῦτο ὁρω· οὐ γὰ
ἐστὶ δυνα τὸν ἄρχοντα εἶναι
ἀληθῶς· πῶς· ὅτι ἐν τῆ ἐξό
σιακεῖται τῶν ἀρχομένων
τῶῦπακούειν· ς` ἔτις ἀκρίβος
ἐξετάσεις τὸ πρᾶγμα· οὐκ ἔτε
ἀρχὴν ἔρχεται ὅτοιοῦτος, ἀλλ
μυρίοις δουλεύει δεσπόταις
ἐναντία καὶ ἐπιθυμουσι ς`
λέγουσιν· ὅπερ γὰρ ἐγκωμίάρ^sη
ἐκεῖνος, μεμφέται ἔτερος·
ὅπερ γέγει οὗτος, θαυμάζτει ἀλλ^
Τίνος οὖν ἀκούσαι χρή τίνί
πεισθῆναι, οὐκ ἔνι· καὶ ὁμεν
ἀργυρώνητος κἂν ἐναντία
ὁ δεσπότῆς αὐτῶ προστάξη,
ς` δυσχεραινεῖ· συ δὲ ἀντόσουτε
δεσπότων ἐναντία ἐπιτάτ
τὸν τῶν ἀλγήσης, καὶ τούτο
δίδως δίκην, τὰ πάντων ἐπι
σεστόματα ἀνοιγων· τοῦτο οὖν
εἰπέ μοι τιμή; τοῦτο ἀρχῆ;
τοῦτο ἐξουσία; εἶπεν ὁ τῆς
Ἐπίσκοπὴν ἔχων εἰσεν ἐγκειν
χρήματα· ἀν μὴ θέλη, οὐ μόνα
οὐκείσὴν ἐγκεν, ἀλλὰ ς` ὑπὲρ
τοῦ μηδόξαιῥαθυμίας ἕνεκ


τοῦτο ποῖ, κατήγορετοῦ κε
λεύσαντος· κλἐπτεί φησιν
ἀρπάζει· καταπίνειτα
τῶν πενήτων· κατεσθί ει
τὰ τῶν πῶχῶν· παῦσαι
Λοιδορῶν· μέχρι τίνος ταῦτα
φης· οὐ βουλείεἶσεν ἐγκεῖν;
οὐδεὶς ὁ κατἀναγκάζων· οὐ
δεὶς ὁ βιαζόμενος· τί καὶ
λοιδορῆ τῶ παραινοῦντι ς`
συμβουλεύοντι· ἀλλ' εἰς χρει
άντις κατέστη· ς` οὐκ ὀρεξε
χεῖρα μὴ δυνηθεῖς ἡ καὶ ἔτι
ρωθίασχοληθεὶς, οὐδὲ μίά συι
γνώμη· ἀλλὰ πάλιν κατγο
γορίαι χεῖρους τῶν προτέρων·
ς` ταῦτα ὑπομένει, καὶ ἀμυ
νασθαι οὐκ ἔχει· πλαγγνα γὰρ
ἐστιν ἵδια· καί ὥσπερ τὸ
ἡ πλαγχνον κἂν οἰδαίνη· κἂν
πόνον παρέχῆ καὶ τῆ κεφαλ
ς` τῶ λοιπωσώματι οὗτολ
βῶμεν ἀμύνασθαι· οὐδὲ λά
βοντες ξεφος διαρηγνύομ<·
οὕτως κἂν τῶν ἀρχομένων
τις τοιοῦτος ἦ, πόνους ἡμῖν
παρέχων καὶ ἀθυμίας ἐκετὸν
κατηγοριων τούτων, οὗ τολ


μῶμεν ἄμύνασθ· πόρρω
γὰρ ταῦτα π͞νι· κῆς διανοίας
ἀλλ' ἀναγκὴ φέρειν τὸν πόνον,
ἔως ἂν ἐκεῖνος ὑγίαν ἡ καλῶν
ὁ ἀργυρώνητος οἰκέτης ἔχει
τι ἔργον ἐπιτεταγμένον· κἂν
τοῦτο ἀνύση, λοιπον ἑαυτοῦ
κύριος γίνεται· οὗτος δὲ παι
Τάχοῦ περι ἐλκέται· πολλὰ ς`
των ὑπὲρ δύναμῖν ἀπαιτεῖτο
ἂν μὴ εἶδὴ λέγειν, πολὺς ὀγοι
γυσμός· ἀνειδὴ λέγειν, παλι
κατηγορίαι· κενοδοξος ἐστὶ,
ἀνμὴνεκρούς ἀνιστα, οὐδὲν
λόχου ἀξιός φησιν· ὁ δεῖνα ε
λάβης ἐστὶν, οὗτος δὲ οὐ· ἀν
άπολάύη συμμετρουτροφη
πάλιν κατηγορίαι· ἔδει αὐτοό
ἀπήγχονίσθαι φησιν· ἀν λού
μενον ἴδη τίς, πολλαι κατγο
γορίαι· ὅλως τὸν ἡλιον ὁρᾶν
ὀφείλεί φησιν; εἰ δὲ τὰ αὐτ
Πράττει ἀπερ ἐχώ· καὶλούεται
ς` ἔσθίει· καὶ πίνει· ς` ἱματία
ΠΕΡΙΒΕΒΛΗΤΑΙ· ΚΑΙ ΟΙΚΙΑΣ
φροντίζει καὶ οἰκετῶν, τίνα
ἕνεκεν ἑμοῦ πορέστηκεν· ἀλλὰ
Η ΘΑ ΕΝΕΣ ΕΛΩΙ ΛΗΣ


Θ


νοῦμεν αὐτῶ καὶ ἐπὶ ὅλοωυ
οχεῖται· τίνος οὖν ἕνεκεν
ἔμου προέστηκεν· ἀλλὰ τι
Εἰπέμοι· οὐκ ὀφείλειτὸν δια
κονούμενον ἔχειν, ἀλλ' αὐτοῖς
τὸ πυρανακαίειν· ς` ἡδρο
φορεῖν· καὶ ευλα διακλαν·
ς` εἰς ἀγρρὰν ἐμβαλλεῖν; καὶ
πόση τοῦτο αἰσχύνηγίνεται·
ς` οἱ μεν ἀγοιἐκεῖνοι ἀνδρες
οἱ ἀπός τιλοι· τὸν τῶ λόγω πρὸ
καρτεροῦντα, οὐδὲ διακονίς
χηρων βούλονται προσαν ἔχον
ἀλλ' ἀναξίον αὐτοῦ εἶναι τὸ πρᾶγ
μανομίζουσι· σὺ δὲ αὐτόν ς`
εἰς τὴν τῶν οἰκετῶν ὑπήρεσι
καθελκεῖς τῶν σῶν· διατιο
ταῦτα ἐπιτάττων οὐ παρερχ
σὺ καὶ ταῦτα πληροῖς· εἰπε
Μοι· οὐχὶ μεῖζον ἀσοι διακονείτω
ὑπήρεσιαν. ἡ σὺτὰ σωματις;
διατιμὴ τὸν παῖδα πεμπεί
τὸν σόν τρὸς τὴν τούτου ὑπηρε
σίαν ὁ χ͞ς ἐνιγε τοὺς πόδας τῶν
μαθήτῶν· συθεραπείαν ἀρ
παρασχῆς τὸ διδασκαλω· μεγίς
τί ποιεῖς; ἀλλ' οὔτε συβούλει
παρασχεῖν· καὶ αὐτὸν κωλύεις


τί οὖν ἀπὸ τοῦ οὖνοῦ ζὴν ό
φείλει, ἀλλ' οὐ βούλεται οὕτως
ὁ θ͞ς· ἀλλ' οἱ ἀπὸςσ τὸλοί φησιν
ἐλευθερους εἰχὸν δουλεύον
τας· βούλει καὶ τοῦτο ἀκούσα
πῶς οἱ ἀπός το λοι διηγον, ἀπο
δημίας ἐποιοῦντο· ς` ἄνδρες
ἐλεύθεροι· ς` γυναικες εὐγεν.
ὑπὲρ τῆς ἐκείνων ἀναπαύσεως
ς` τὰς ψυχας καὶ τὰς κεφαλὰς
ὑπετίθεσαντας ἑαυτῶν· ἀ
Κουε δὲ καὶ τοῦ μακαριου τούτου
παραινοῦντος καὶ λέγοντος
τοὺς οὖν τοιούτους ἐν τίμους ἐχε
ς` πάλιν· διὰ τὸ ἔργον τοῦ θῦ
μέχριθανάτου ἤγγυσε παρα
βουλευσάμενος τῆ ψυχῆ· ἵνα
ἀναπληρώση το ἡμῶν ὑστε
ρήμα τῆς προσμέλει τουργί·
ὁρᾶς τί φησι, σὺ δὲ οὐδὲ οόχον
προσιέσαι ὑπὲρ τοῦ π͞ρς τοῦ
σου, μήτι γεκίνδυνοντοσούῦ
τὸν ἀναδεχη· ἀλλὰ λουεσθαί
φησιν οὐχρή· διατί εἰπέμοι· πο
Τοῦτο κέκώλύται· οὐδὲ γὰρ ὁ οὕτος
καλον· οὐδαμοῦ ταῦτα ὁρῶμε<
οὔτε ἐγκαλούμενα. οὔτε θαυ
μαζόμενα· ἀλλὰ ἐστιν ἀπέρ


Ἐπάτρι τὸν τίσας τον ἔχον
ἀνεγκλη τὸν εἶναι· σωφρον·
κοσμιον· φιλόξενον· διδα
κτικόν· ταῦτα ἀπαιτεῖ ὁ
ἀπὸ στόλος· ταῦτα χρῆ ἐπιζι
τεῖν παρὰ τοῦ ἄρχοντος·
τέραιτέρω δε μηδέν· οὐκ εἶτον
Ταῦλου ἀκριθέστερος· μᾶλον
δὲ οὐκ εἶ τοῦ π͞νς ἀκριθέσε
ρος· ἀν ἡ πληκτῆς ἡ καὶ παροι
νος· ἀνώμος καὶ ἀνελεῆς,
κατηγόρει· ἀνάξιαι ταῦτα τι
ἐπισκοποῦ· ἀντρυφα, ς`
τοῦτο κατήγορία· ἀνδὲ θερα
πεύη τόσωμα ἵνα σοι διακο
νη· ἂν ἐπιμεληται ἵναι σοἱ
χρησίμος ἡ· ὑπὲρ τούτων αὐ
τω ἐγκαλεῖν δεῖ; οὐκ οἶδας
ὅτι ἀσθένεια σωματίκη τοῦ
κατὰ ψνχὴν ἀσθενείας, οὐ
ἡττον καὶ ἡμᾶς βλάπτει καὶ
τὴν ἐκκλησίαν; διατί δι
Ὁρθοῦται αὐτὴν ὁ παῦλος γρά
φῶν τῶ τιμοθέω· οἰνωολίου
χρὸ διὰ τὸν στὸ μέαχόν σου καὶ
τὰς πυκνὰς σου ἀσθενείας
εἰ μὲν γὰρ ψυχημόνη τὴν
ἀρετὴν κατωρθοῦμεν· οὐκ ἔξε


φροντίζειν τοῦ σωματ· τί
δὲ ὅλως καὶ γεγόναμεν· εἰ
δὲ πολλὴ τούτου ἡ συντέλεια,
πῶς οὐκ ἐσχατης ἐστιν ἀνοίας
ἀμελεῖν τούτου· ἔστω γάρ τις
Ἀνῆρ ἐπισκοπήτετι μημένοω·
ς` τοῦ κοινου τῆς ἐκκλησίας
τὴν πρόστασίαν ἐγκ ἔχειρις
μενος· καὶ τὰ μὲν ἀλλὰ
ἔστω ἐναρέτος· καὶ πάντα
ἔχων ἀπὲρ ἔχειν ἀρμόττει
τὸν ἰκρώμενον, δια παντς
δὲ τῆ κλινη πρὸς δὲδέσθω
ὑπὸ πολλῆς ἀρρωστίας· τί
οὗτος ὀνησαι δυνήσεται·
ποίαν ἀποδημίαν στείλα
σθαι· ποίας ἐπισκέγεις
ποιήσασθαι· τίνι ἐπιπλ
ξαι· τίνανοὐθετῆσαι
Ταῦτα εἴπον. ἵνα εἴδήτε
μὴ ἁπλῶς ἐγκαλεῖν· ἵνα
εἰδήτε μᾶλλον ἀποδεχε
σθαι· ἵνα καὶ εἴτις ἐφιέτ·
τῆς ἀρχῆς· τὰς νιφαδας τῶν
κατηγορίων ὁρῶν, τὴν
τοιαύτην ἐπιθυμίαν σφε
ννύη· μέγας γὰρ ὄντως κον
δυνος· καὶ τῆς τοῦ θῦ δεόμενος


†Ε


χάριτος
καὶ τῆς
εἴρήνης
Ἀνέπευχε
θε ἡμῖν
εἶναι πο
λλην καὶ ἡμεῖςὑμιν
ἵναμφότεροι κατορ
θωσάντες τὴν ἀρετὴν
οὕτω τυ
χομεν
τῶν ἐπη
γγελμεν
ἀγαθῶν
Εν χῶ ἰῦ ·
κῶ ἡμῶν
ὧ ἡ δόξα
εἰς τοὺς
αἰῶνας
τῶν αἰ
ἀνων
ἀ
μ
Ν
ν
†