Παρουσίαση/Προβολή

Η ιστορία της αλληγορίας ως λογοτεχνικού είδους και ως ερμηνευτικής μεθόδου στην ελληνική αρχαιότητα από τον 8ο αι. π.Χ. έως τις αρχές του 4ου αι. μ.Χ., κυρίως μέσα από χωρία από τον Όμηρο, Ησίοδο και Αίσωπο και την ερμηνεία/ κριτική/ προβληματική των: Ξενοφάνη, Θεαγένη, Γοργία, Πλάτωνα, Κλεάνθη, Φίλωνος Αλεξανδρέως, ̈Ηρακλείτου” (ψευδο-Ηρακλείτου), και του νεοπλατωνιστή Πορφυρίου. Σειρά των παραδόσεων:

1. Εισαγωγή: Ο μύθος ως προφορική αφήγηση και η εξέλιξή του. Τι είναι αλληγορία; Μύθοι στον Όμηρο (ανάλυση επιλεγμένων μύθων). Αλληγορικές θεότητες (αφηρημένων εννοιών) στον Όμηρο και Ησίοδο.

2. Μύθοι στον Όμηρο (συνέχεια). Μύθος και αίνος στον Ησίοδο.

3. Ανάλυση επιλεγμένων μύθων στον Ησίοδο.

4. Η κριτική και προβληματική περί τους μύθους: Ξενοφάνης,

   Εκαταίος ο Μιλήσιος. Η αλληγορία του Θεαγένη. Ηρόδοτος.

   Γοργίας για την απάτη της τέχνης.

5. Η κριτική των μύθων και ποιητών από τον Πλάτωνα. Η

   υπόνοια (=αλληγορία) ως ερμηνευτική διέξοδος. Ανάλυση

   χωρίων από την Πολιτεία και άλλους διαλόγους.

6. Η κριτική του Πλάτωνος (συνέχεια).

7. Ο Αριστοτέλης: αντι-αλληγοριστής; Ο αίνος στον Αριστοτέλη

   και οι αίνοι/ μύθοι του Αισώπου.

8. Οι αίνοι του Αισώπου (συνέχεια). Ανάλυση επιλεγεγμένων

   αίνων.

9. Οι αίνοι του Αισώπου (συνέχεια) και του Βαβρίου.

10. Στωικοί και αλληγορία: Ο Κλεάνθης.

11. Φίλων Αλεξανδρεύς και η Πεντάτευχος.

12. Φίλων Αλεξανδρεύς (συνέχεια) και «Ηράκλειτος». Οι

    παραβολές της Καινής Διαθήκης ως παράλληλο είδος.

13. Πορφύριος, Περί του εν Οδυσσέια των Νυμφών Άντρου