Παρουσίαση/Προβολή

(55ΕΣΤΗ39) -  Ανάγνος-Κωνσταντίνος Τσώνος

Περιγραφή Μαθήματος

Αντικείμενο της θεματικής ενότητας είναι η κατανόηση των θεμελιωδών αρχών του Κυκλαδικού, του Πρωτοελλαδικού (ΠΕ) και του Μεσοελλαδικού (ΜΕ) πολιτισμού, που αναπτύσσονται και εξελίσσονται στον ευρύτερο νησιωτικό και ηπειρωτικό αιγαιακό χώρο κατά τη διάρκεια της 3ης χιλιετίας και του 1ου μισού της 2ης χιλιετίας π.Χ. Το μάθημα δίνει έμφαση στις κοινωνικές αλλαγές που παρατηρούνται, ιδιαίτερα την 3^η χιλιετία π.Χ., με την σταδιακή ανάπτυξη της αστικοποίησης, της τεχνολογικής εξειδίκευσης και της ναυσιπλοΐας, διαδικασίες που εισάγουν το Αιγαίο σε μία νέα εποχή, την Εποχή του Χαλκού, η οποία θα καθορίσει για περίπου δύο χιλιετίες την πολιτιστική του πορεία.  Αναλύονται η έννοια της νησιωτικότητας, έτσι όπως προκύπτει από το ρόλο των Κυκλάδων στη διακίνηση τεχνοτροπιών, προϊόντων και ιδεών, αλλά και  ο χαρακτήρας του ελλαδικού πολιτισμού, όπως αντικατοπτρίζεται από την ανάπτυξη των πρώτων αστικών κέντρων στην βασικό κορμό της Ηπειρωτικής Ελλάδας, την Πελοπόννησο και τη Στερεά Ελλάδα. Τονίζονται όψεις της κυκλαδικής και ΠΕ κοινωνίας μέσα από την παρουσίαση χαρακτηριστικών κατηγοριών υλικού πολιτισμού, όπως τα κυκλαδικά ειδώλια, τα μεταλλικά αντικείμενα, οι σφραγίδες, που αποτελούν την ταυτότητα των πολιτισμών αυτών, ενώ η οικιστική οργάνωση και τα ταφικά έθιμα συνιστούν τις βασικές πηγές πληροφοριών για την κοινωνική διάρθρωση και την ανάδειξη του νησιωτικού και ηπειρωτικού χαρακτήρα των δύο αυτών φάσεων. Επίσης, γίνεται λόγος και για την ενάλια διάσταση των δύο πολιτισμών μέσα από την παρουσίαση των αλληλεπιδράσεων με τους γειτονικούς και σύγχρονους πολιτισμούς της Κρήτης, του ΒΑ Αιγαίου και της Μικράς Ασίας και τη διαμόρφωση των βασικών θαλάσσιων εμπορικών δρόμων, οι οποίοι παρέμειναν ζωντανοί καθόλη τη διάρκεια της Εποχής του Χαλκού.

         Στη συνέχεια, το μάθημα επικεντρώνεται στις πολιτιστικές εξελίξεις του πρώτου μισού της 2ης χιλιετίας π.Χ. στον ηπειρωτικό αιγαιακό χώρο, όπου αναπτύσσεται ο Μεσοελλαδικός πολιτισμός, ο οποίος διαφοροποιείται από τον προηγούμενο Πρωτοελλαδικό, καθώς παρουσιάζει σχετική ύφεση, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί και τις βάσεις για την ανάπτυξη του μεταγενέστερου Υστεροελλαδικού/Μυκηναϊκού πολιτισμού με τα ανακτορικά χαρακτηριστικά. Εξετάζονται οι οικιστικές επιλογές και η οικιστική οργάνωση, τα ταφικά έθιμα, οι βασικοί πυρήνες ανάπτυξης, οι κατηγορίες υλικού πολιτισμού, όπως η καινοτομία του κεραμεικού τροχού, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις σχέσεις που αναπτύσσονται με την σύγχρονη ανακτορική Κρήτη και τον υπόλοιπο αιγαιακό χώρο, λίγο πριν την παγίωση του ελλαδικού υλικού πολιτισμού μέσα από την ανακτορική μυκηναϊκή πτυχή του.              

Ημερομηνία δημιουργίας

Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2022